9 ก.ย. เวลา 08:59 • นิยาย เรื่องสั้น

วัยเด็กที่ฝันร้ายของผมep.2

ต่อจากครั้งที่แล้ว ไม่นานนักครอบครัวก็ตระหนักได้ว่า ผมควรได้รับการดูแลที่ดีกว่านี้ ผมเป็นเด็กที่สดใส ร่าเริงขี้เล่น แต่มาพร้อมกับคำโกหกผมชอบโกหกในตอนเด็กถูกตราหน้าว่าขี้โกหก ถ้าถามว่าผมโกหกเรื่องอะไรนะหรอ ผมชอบไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้าน แต่จะชอบโกหกปู่กะย่าว่าไปหลังสวน
หลังจากที่ครองครัวผมคิดว่าจะหาคนที่ดูแลผมได้ อาอี๊ผม(พี่สาวแม่)เป็นสิ่งที่ทุกคนเห็นพ้องด้วยซึ่งไม่นานนักผมก้ถูกส่งมาเรียนที่กทม.กับอาอี๊ ได้เข้าไปเรียนรร.เเห่งหนึ่ง ผมก้ยังคงติดเล่นเช่นเดิมเรียนไม่ดี อยู่นี่ผมมีคนสอนการบ้านมีคนดูแล มันมีเหตุผลแฝงที่พ่อแม่ตัดสินใจส่งผมมาเรียนที่นี่
เพราะผมถูกกดดันจากป้าอีกคนเขาต้องการให้ผมเป็นหมอ มีกจะบังคับให้ผมอ่านหนังสือติดต่อกันเป็นเวลา2-4ชม.และเรียกถามตอบหากตอบไม่ได้จะโดนตี โดนหยิก และชอบกรอกหูให้ผมเป้นหมอชอบพูดคำพูดที่ว่าคนในบ้านป่วย ควรจะมีสักคนเป็นหมอ ผมโดนกดดันอย่างหนัก แม่ผมพอรู้เรื่องจึงตัดสินใจส่งผมมาที่ กทม.แต่สิ่งที่ทุกคนหวังกลับไม่ใช่ที่ผมหวัง เกรดผมออกมาไม่ดีนัก เขาเลยจ้างครูสอนพิเศษ ในขณะนั้นผมอยู่ป.5
ทุกครั้งที่เกรดผมออกมาแย่ผมจะโดนตีวิชาละ10ทีตามเกรด วิชาหลักต้องได้3.5ขึ้นไป ผมโดนอยู่แบบนี้จนกระทั่งผมจบประถม กำลังจะขึ้นมัธยม ผมสองติดรร.หญิงล้วนในย่านหนึ่ง ทุกคนดีใจแต่ผมกลับรู้สึกว่าเมื่อไกร่ผมจะได้มีอิสระ ผมอยากเล่นเกมอยากไปเล่นกับเพื่อนบ้าง ในตอนนั้นผมมีมือถือ1เครื่อง1วันจะใข้ได้แค่1ชม.ผลัดกันใช้กับน้องสาว ถูกจำกัดตลอดหากครบเวลามือถือจะล้อค
ผมเลยไม่มีไลน์ ไม่รู้จักเฟส ในตอนม.1ผมได้ใช้มือถือเครื่องนั้นเป็นของตัวเองและน้องได้เครื่องใหม่ เวลาผมจะโหลดอะไรจะมีเมลเด้งไปขอผปค.ที่ผูกกะแอพไว้ หากไม่กดอนุมัติก้ไม่สามารถโหลดได้ มือถือจะล้อคเมื่อเวลา3ทุ่ม ในช่วงม.ต้นเกรดผมดีขึ้นเรื่ิยๆผมถนัดวิชาคณิตจะมีเพียงม.1ที่ยังปรับตัวไม่ได้และเกรดไม่ดีผมจึงโดนตีไป70ทีด้วยไม้แขวนเสื้อจนน่องขามีรอยช้ำท่อเลือด ผมเสียใจมากที่ผมโดนตีและไม่มีใครเข้าใจว่าผมกำลังพยายาม พอม.2ผมเกรดดีขึ้นจนม.3และพอขึ้นม.4กลับกันทุกอย่างมันเริ่มกดดัร
มาต่อใน ep.3
โฆษณา