Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
ดร.ทรงพล เทอดรัตนเกียรติ Innovation Creative
•
ติดตาม
14 ก.ย. เวลา 15:07 • การเกษตร
【ธรรมชาติ】“วันหนึ่ง…เด็กไทยอาจรู้จัก ‘ปลากระโห้’ จากรูปในหนังสือ
เหมือนที่เรารู้จักสัตว์สูญพันธุ์จากภาพวาด”
ลองย้อนกลับไปยังแม่น้ำไทยเมื่อหลายสิบปีก่อน
ใต้ผิวน้ำสีน้ำตาลที่ดูเงียบสงบ
เคยมีปลาขนาดมหึมาว่ายผ่านอย่างช้า ๆ
มันคือ “ปลากระโห้” (Catlocarpio siamensis)
หนึ่งในปลาน้ำจืดขนาดยักษ์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ปลาในวงศ์ปลาตะเพียนที่สามารถเติบโตจนมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์
ในอดีต มันเคยเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำใหญ่
ทั้งเจ้าพระยา แม่กลอง และลุ่มน้ำโขง
แต่วันนี้...
การพบปลากระโห้ขนาดใหญ่ในธรรมชาติ
ไม่ใช่เรื่องธรรมดาอีกแล้ว
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ
มันกำลังอยู่ในสถานะ “ใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤติ”
Critically Endangered — CR
คำถามคือ...
สัตว์ที่เคยอยู่ในแม่น้ำของเรามานาน
กำลังหายไปไหน?
คำตอบไม่ได้มีเพียงเรื่อง “การจับปลา”
แม่น้ำของเราเองก็เปลี่ยนไป
เขื่อนและระบบชลประทานเปลี่ยนจังหวะน้ำหลาก
แหล่งวางไข่และพื้นที่อนุบาลลูกปลาลดลง
คุณภาพน้ำในบางพื้นที่เสื่อมโทรม
ขณะที่แรงกดดันจากการประมงยังคงมีอยู่
ลองคิดดูว่า...
ถ้าบ้านหลังหนึ่งยังตั้งอยู่
แต่ห้องนอนหายไป
ห้องครัวหายไป
ประตูถูกปิด
และอาหารลดลงทุกปี
ต่อให้เจ้าของบ้านแข็งแรงแค่ไหน
สุดท้ายเขาก็อาจอยู่ไม่ได้
ระบบนิเวศก็เช่นกัน
นี่จึงเป็นเรื่องที่ลึกกว่า “ปลาใกล้สูญพันธุ์หนึ่งชนิด”
เพราะสัตว์ขนาดใหญ่ไม่ได้หายไปจากธรรมชาติอย่างโดดเดี่ยว
การลดลงของมันอาจสะท้อนว่า
บ้านทั้งหลังของมันกำลังมีปัญหา
ทุกวันนี้มีความพยายามเพาะพันธุ์และปล่อยปลากระโห้กลับคืนสู่ธรรมชาติ
แต่งานอนุรักษ์ที่แท้จริง
ไม่ใช่เพียงการถามว่า
“เราจะเพาะปลาได้อีกกี่ตัว?”
แต่อาจต้องถามว่า
“เรายังเหลือแม่น้ำแบบที่ปลาเหล่านั้นสามารถกลับไปมีชีวิตได้อีกเท่าไร?”
ในทางพุทธ เรามักพูดถึงคำว่า “อิทัปปัจจยตา”
เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี
เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ
ปลาไม่ได้แยกออกจากแม่น้ำ
แม่น้ำไม่ได้แยกออกจากป่า
ป่าไม่ได้แยกออกจากมนุษย์
และมนุษย์เอง...
ก็ไม่เคยแยกออกจากธรรมชาติอย่างที่เราคิด
บางทีคุณค่าของปลากระโห้
จึงไม่ได้อยู่ที่ว่ามันหนัก 100 หรือ 150 กิโลกรัม
แต่อยู่ตรงที่มันกำลังถามมนุษย์เงียบ ๆ ว่า
**“วันที่ฉันหายไปจากแม่น้ำ
พวกคุณสูญเสียแค่ปลาไปหนึ่งชนิด...
หรือกำลังสูญเสียแม่น้ำที่เคยมีชีวิตไปพร้อมกัน?”**
เพราะความสูญพันธุ์มีสิ่งหนึ่งที่ต่างจากความเสียหายทั่วไป
**เงินซื้อของใหม่ได้
สร้างถนนใหม่ได้
สร้างเขื่อนใหม่ได้
แต่เมื่อสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งหายไปจากโลกอย่างถาวร
เราอาจไม่มีโอกาสสร้างมันกลับมาอีกเลย**
อย่ารอให้ “ราชาแห่งสายน้ำไทย”
เหลือเพียงชื่ออยู่ในพิพิธภัณฑ์
เพราะการรักษาปลากระโห้ไว้
อาจไม่ใช่เพียงการรักษาปลาชนิดหนึ่ง
แต่มันคือการรักษา แม่น้ำของคนรุ่นต่อไป
#ปลากระโห้ #สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ #อนุรักษ์ธรรมชาติ #แม่น้ำไทย #StorytellingInsight
PS. ถ้าวันหนึ่งลูกหลานถามว่า
“สมัยก่อนแม่น้ำไทยเคยมีปลาตัวใหญ่กว่าคนจริงหรือ?”
คุณอยากตอบว่า
“เคยมี แต่รุ่นเราปล่อยให้มันหายไป”
หรือ
“ยังมีอยู่ เพราะรุ่นเราช่วยกันรักษามันไว้”
ลองเล่าความทรงจำเกี่ยวกับปลากระโห้หรือแม่น้ำในวัยเด็กของคุณไว้ในคอมเมนต์ครับ
ความรู้รอบตัว
จิตวิทยา
แนวคิด
บันทึก
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย