### ตอนที่ 4 : ห้องหมายเลข 4
“เพราะถ้ามินกลับมาแล้ว...คนที่ควรกลัวไม่ใช่มิน”
คำพูดของคุณตายังคงดังก้องอยู่ในหัวของมะลิ
เด็กหญิงกำกุญแจสีเงินไว้แน่น ขณะที่ต้นกล้าจับมือปั้นและพากันเดินขึ้นบันได
**เอี๊ยด...**
ทุกขั้นของบันไดเงียบผิดปกติ
ไม่มีเสียงฝน
ไม่มีเสียงลม
แม้แต่เสียงนาฬิกาเก่าที่เคยดังอยู่ชั้นล่างก็หายไป
บ้านทั้งหลังเหมือนกำลังกลั้นหายใจ
“พี่ต้นกล้า...” ปั้นกระซิบ “คุณตาจะเป็นอะไรไหม?”
“ไม่รู้”
ต้นกล้าหันกลับไปมองทางบันได
“แต่เราต้องหาห้องหมายเลข 4 ให้เจอก่อน”
มะลิหยุดเดิน
“เดี๋ยวก่อน”
“อะไร?”
เธอชี้ไปที่ผนัง
ตรงนั้นมีกรอบรูปครอบครัวแขวนอยู่หลายใบ
แต่มีกรอบหนึ่งที่มะลิเคยเห็นมาตลอดตั้งแต่เด็ก
คืนนี้มันเปลี่ยนไป
ในรูปมีสมาชิกครอบครัวทั้งหมด
คุณตา คุณยาย พ่อ แม่ ต้นกล้า มะลิ และปั้น
แต่ตรงกลางภาพกลับมี **เด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง**
เด็กคนนั้นยืนอยู่ข้างมะลิ
และที่น่าประหลาดที่สุดคือ...
มือของมะลิกำลังจับมือเธออยู่
“พี่เห็นไหม?”
ต้นกล้าขยับเข้าไปดู
“ในรูปเมื่อก่อนมีแค่พวกเรานี่”
ปั้นชี้ไปที่มุมภาพ
“ดูนั่น!”
ด้านหลังเด็กหญิงคนนั้นมีประตูเล็ก ๆ อยู่บานหนึ่ง
เหนือประตูมีตัวเลขเขียนไว้ว่า
**4**
มะลิหยิบกุญแจสีเงินออกมา
ทันใดนั้น เข็มนาฬิกาเก่าบนผนังก็เริ่มเดิน
**ติ๊ก...**
**ติ๊ก...**
**ติ๊ก...**
เข็มนาฬิกาหยุดอยู่ที่เลข **4**
แล้วกรอบรูปก็สั่นเบา ๆ
**กึก!**
กรอบรูปเลื่อนออกจากผนังเอง
ด้านหลังไม่มีผนัง
แต่มีช่องเล็ก ๆ ซ่อนอยู่
ต้นกล้าส่องไฟเข้าไป
“มีอะไรอยู่ข้างใน”
เขาล้วงมือเข้าไปหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา
เป็นแผนผังบ้าน
มะลิกางออกบนพื้น
“นี่ไม่ใช่แปลนบ้านที่เราเคยเห็น”
ต้นกล้าชี้ไปยังส่วนหนึ่งของแผนผัง
“ดูตรงนี้”
มีห้องสี่ห้องเรียงกัน
ห้องที่ 1
ห้องที่ 2
ห้องที่ 3
และ...
**ห้องที่ 4**
แต่ห้องหมายเลข 4 ไม่ได้อยู่ในบ้าน
มันถูกวาดไว้ **ระหว่างชั้นบนกับชั้นใต้ดิน**
“มันอยู่ตรงไหนกันแน่?” ปั้นถาม
มะลิคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ถ้าอยู่ระหว่างสองชั้น...”
เธอเงยหน้าขึ้น
“ต้องมีทางเข้าอยู่ตรงบันได”
ทั้งสามรีบวิ่งกลับไปที่บันได
มะลินับขั้น
“หนึ่ง...สอง...สาม...”
เธอนับจนถึงขั้นที่สิบสาม
แล้วหยุด
“ตรงนี้”
ต้นกล้าเคาะพื้นไม้
**ก๊อก...ก๊อก...**
เสียงด้านล่างตอบกลับมา
**ก๊อก...ก๊อก...**
ทั้งสามคนมองหน้ากัน
“มีช่องว่างอยู่ข้างใต้” ต้นกล้าพูด
เขาใช้มือดึงแผ่นไม้ขึ้น
**ครืดดด...**
ใต้พื้นมีบันไดอีกชุดหนึ่ง
แต่บันไดนี้ไม่ได้ลงไปข้างล่าง
มันทอดขึ้นไปในความมืด
ปั้นทำตาโต
“บ้านเราซ่อนบันไดไว้ด้วยเหรอ?”
มะลิถือไฟฉายขึ้น
“ไปกันเถอะ”
“แน่ใจนะ?” ต้นกล้าถาม
มะลิพยักหน้า
“เราเริ่มเรื่องนี้แล้ว”
เธอยิ้มเล็ก ๆ
“ก็ต้องหาคำตอบให้ได้”
ทั้งสามเดินขึ้นไป
หนึ่งขั้น
สองขั้น
สามขั้น
จนกระทั่งบันไดพาพวกเขามาหยุดอยู่หน้าประตูไม้สีดำ
บนประตูมีตัวเลขสีเงิน
**4**
มะลิยกกุญแจขึ้น
ทันทีที่กุญแจเข้าใกล้ลูกบิด...
**กริ๊ก**
ประตูปลดล็อกเอง
ปั้นกลืนน้ำลาย
“ผมว่า...มันไม่ต้องใช้กุญแจแล้วนะ”
ต้นกล้าจับไหล่น้องชาย
“แต่เรามาถึงแล้ว”
มะลิเปิดประตู
ภายในห้องมีเพียงเตียงเล็ก ๆ โต๊ะหนึ่งตัว และชั้นหนังสือ
ทุกอย่างสะอาดเหมือนมีใครดูแลอยู่ตลอดเวลา
บนโต๊ะมีแจกันดอกมะลิสด
ข้าง ๆ กันมีสมุดเล่มหนึ่ง
มะลิเดินเข้าไปหยิบ
หน้าปกเขียนว่า
**“บันทึกของมิน”**
เธอเปิดหน้าแรก
วันที่ในสมุดเก่ามากจนแทบอ่านไม่ออก
แต่ข้อความยังชัดเจน
> “วันนี้ฉันได้พบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เธอบอกว่าเธอชื่อมะลิ ทั้งที่ฉันรู้ว่าเธอยังไม่เกิด”
มะลิชะงัก
“ไม่จริง...”
ต้นกล้าอ่านต่อ
> “เธอบอกฉันว่าในอนาคต ฉันจะหายไป และเธอจะเป็นคนตามหาฉัน”
หน้าถัดไปมีภาพวาดเด็กหญิงสองคน
คนหนึ่งคือมิน
อีกคนคือมะลิ
แต่ภาพนี้ดูเหมือนวาดขึ้น **ก่อนมะลิจะเกิดหลายปี**
ปั้นถามเบา ๆ
“มะลิ...เธอเคยเจอมินตอนเด็กจริง ๆ เหรอ?”
มะลิพยายามนึก
แล้วภาพหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว
ต้นมะลิหน้าบ้าน
เด็กหญิงในชุดสีขาว
และกล่องดนตรี
มินเคยบอกเธอว่า
**“ถ้าวันหนึ่งเธอเห็นดอกมะลิสี่ดอก ให้รีบกลับบ้าน”**
มะลิรีบพลิกหน้าสมุด
หน้าสุดท้ายมีข้อความเพียงประโยคเดียว
**“เมื่อเด็กคนกลางเปิดห้องหมายเลข 4 คนที่หายไปจะกลับมา...”**
มะลิรู้สึกเย็นวาบ
แต่ทันใดนั้น...
เสียงประตูห้องก็ดังขึ้น
**ปัง!**
ทั้งสามหันกลับไป
ประตูที่เปิดอยู่เมื่อครู่...
กลับปิดสนิท
ต้นกล้าวิ่งไปจับลูกบิด
“เปิดไม่ออก!”
ปั้นเริ่มร้อง
“พี่! เราออกไปไม่ได้!”
มะลิหันกลับมาที่โต๊ะ
แจกันดอกมะลิที่เคยมีสามดอก...
ตอนนี้มี **สี่ดอก**
และใต้แจกันมีข้อความที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเมื่อครู่
**“ฉันกลับมาแล้ว”**
มะลิถอยหลัง
“มิน...?”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นจากใต้เตียง
**คิก...คิก...**
ปั้นกระโดดขึ้นไปเกาะต้นกล้า
“มีอะไรอยู่ใต้เตียง!”
ต้นกล้าส่องไฟฉายลงไป
ไม่มีอะไร
แต่เมื่อเขาหันกลับมา...
เด็กหญิงคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้ามะลิ
ผมยาว
ชุดสีขาว
ใบหน้าเหมือนเด็กในรูป
เธอยิ้มให้มะลิ
“สวัสดี”
มะลิแทบลืมหายใจ
“มิน...”
เด็กหญิงพยักหน้า
“ฉันรอเธอมานานมาก”
“เธอหายไปไหน?”
มินไม่ตอบ
เธอหันไปมองต้นกล้าและปั้น
“พวกเธอสองคนต้องออกไปจากที่นี่”
ต้นกล้าขมวดคิ้ว
“ทำไม?”
มินมองมะลิ
“เพราะคนที่กำลังขึ้นมา...”
เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากบันไดด้านนอก
**ตึก...**
**ตึก...**
**ตึก...**
มินมีสีหน้าหวาดกลัวเป็นครั้งแรก
“เขาตามฉันมาแล้ว”
มะลิถาม
“เขาคือใคร?”
มินถอยหลัง
ก่อนกระซิบคำตอบ
**“พี่ชายคนโตของพวกเรา...”**
ต้นกล้าหน้าซีด
“พี่ชาย?”
มะลิหันไปมองประตู
เสียงฝีเท้าหยุดอยู่หน้าห้อง
**ก๊อก...ก๊อก...**
จากนั้นเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น
“มะลิ...เปิดประตูให้พี่หน่อย”
ต้นกล้าชะงัก
เพราะเสียงนั้น...
เป็นเสียงของเขาเอง
แต่ต้นกล้ายืนอยู่ในห้องกับพวกเขา
มะลิหันกลับไปมองมิน
เด็กหญิงชี้ไปที่พื้น
มีเงาของใครบางคนกำลังลอดเข้ามาใต้ประตู
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ...
**เงานั้นมีสี่แขน**
มินกระซิบ
“อย่าเปิดประตู”
มะลิกำสมุดบันทึกแน่น
“แล้วเราจะออกไปทางไหน?”
มินยิ้มเศร้า ๆ
ก่อนชี้ไปยังผนังด้านหลัง
“ประตูที่ห้า”
มะลิหันไปมอง
บนผนังที่เคยว่างเปล่า...
กำลังมีตัวเลขค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
**5**
และจากด้านหลังผนัง...
มีเสียงเด็กอีกคนหัวเราะ
**“เจอกันสักที...”**
เขียนโดย ลินวลี
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
