[มุมนิยายธุรกิจ] [เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 193: รากฐานที่มองไม่เห็น] กำลังการผลิต 1,500 กิโลกรัมต่อวัน ฟังดูเหมือนชัยชนะ แต่ถ้าองค์ความรู้ทั้งหมดติดอยู่กับคนเพียงสองคน นั่นคือความเสี่ยง (Risk) ที่ใหญ่โตกว่าตัวเลขยอด

สำรวจ
ลงทุน
คำถาม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

20 ก.ย. เวลา 04:00 • ธุรกิจ

[เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 193: รากฐานที่มองไม่เห็น]

กำลังการผลิต 1,500 กิโลกรัมต่อวัน ฟังดูเหมือนชัยชนะ แต่ถ้าองค์ความรู้ทั้งหมดติดอยู่กับคนเพียงสองคน นั่นคือความเสี่ยง (Risk) ที่ใหญ่โตกว่าตัวเลขยอดขายของทั้งธุรกิจเสียอีก

Elsa เดินเข้ามาแล้วถามคำถามที่ทำให้ห้องทั้งห้องเงียบ เป็นความตั้งใจที่ผมอยากให้ผู้อ่านรู้สึกแบบเดียวกับ Ethan ในตอนนั้น คือรู้สึกว่าตัวเองตอบคำถามง่ายๆ คำถามนั้นไม่ได้

"ใครคือคนที่รู้สูตรทั้งหมดของบริษัท" ฟังดูเป็นคำถามทั่วไป แต่แท้จริงแล้วมันคือการเอ็กซเรย์ความเปราะบางขององค์กร เพราะถ้าคำตอบคือชื่อคน ไม่ใช่ระบบ นั่นแปลว่าบริษัทไม่มีสินทรัพย์ (Asset) เลย มีเพียงคนสองคนที่แบกทุกอย่างไว้

ชวนให้ผู้อ่านลองคิดเล่นๆ ครับ หากบริษัทที่ยอดขายดี แต่ทุกองค์ความรู้อยู่ในหัวของพนักงานเพียงคนเดียว แตกต่างจากระเบิดเวลาตรงไหน?

Elsa พูดถึง "สมุดบันทึกสูตร" ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่มีค่ามากที่สุด ไม่ใช่เครื่องจักรหรือโรงงาน เนื่องจากผมมีความตั้งใจให้ผู้อ่านหันกลับไปมองธุรกิจของตัวเองครับ แล้วลองถามคำถามกับตัวเองว่า ถ้าวันนี้ได้หายตัวไปจากบริษัท บริษัทจะยังคงเดินหน้าต่อได้ไหม

Robert ไม่ได้พูดอะไรเลยหลังจาก Elsa ถามคำถาม เขาแค่ขมวดคิ้ว เพราะบางคำถามไม่ต้องการคำตอบทันที มันต้องการเวลาให้คนฟังได้กลับไปนั่งคิดทบทวนด้วยตัวเอง

Ethan ใช้เวลาสองปีในการสร้างสูตร สร้างยอดขาย สร้างโรงงาน แต่ไม่เคยสร้างระบบจัดเก็บองค์ความรู้ นี่คือจุดบอดที่นักธุรกิจส่วนใหญ่มักจะมองข้ามไป เพราะสิ่งนี้ไม่ได้แสดงผลในงบกำไรขาดทุนรายเดือน

ถ้าความรู้ยังผูกกับตัวบุคคล ไม่ถูกแปลงเป็นส่วนหนึ่งของระบบในการควบคุมคุณภาพ องค์กรจะโตได้ช้ากว่าศักยภาพที่แท้จริงเสมอ

วันนี้ Ethan ยังตอบคำถามของ Elsa ไม่ได้ทั้งหมด เพราะปัญหาที่แท้จริงเพิ่งเริ่มถูกตั้งคำถามออกมาเป็นครั้งแรก

ระหว่างที่ Ethan เดินนำ Elsa ไปเยี่ยมชมห้องวิจัย คำถามที่ค้างอยู่ในใจของเขาคือ หากตัวเองหายไปในวันพรุ่งนี้ Vale Bakery จะยังคงเดินหน้าต่อได้ไหม...

📖 บทที่ 193: รากฐานที่มองไม่เห็น