อยู่กับโลก มีแต่กรรม สะสมกรรม ใช้กายวาจาใจ ตามอารมณ์ ที่เความคิดเห็นที่ปกคลุมกาย และจิต ตลอดเวลา ที่หายใจเข้าและออก พอวันหยุด .เราก็ออกจากบ้านที่ยึดถือ ที่ยึดเป็นที่กินที่นอน .ออกไปวัด พอเข้าเขตวัด เราก็เอาอารมณ์นึกคิดต่างๆ ทิ้งไป ไม่เอามาเข้าวัด วัดจิตวัดใจตัวเอง ทิ้งเรื่องราว ที่ยึดถือ ปัจจัยที่หามาได้ ก็ควักออกมาจากกระเป๋า .มาถวายพระ .ไม่เรียกเอาเอาคืน
เพราะมาอาศัยกายนี้ มีภาระ มีอารมณ์โลภโกรธหลง ทะเยอทะยานไปหาทามา เราก็เอามา เจียดมา ถวายพระ ถวายพระที่ท่านประพฤติปฏิบัติธรรม ด้วยรอยทั้งสี่ขององค์พระสัมมาสัมสัมพุทธเจ้า เราก็ไปบำรุงฃศาสนา ทีสอนให้เร่า สร้างบุญบารมี รู้จักกรรม ก็ไปหาธรรม สร้างบุญกุศลบารมี ก็ใช้เวลา ยาวนาน สละวันหยุด หนึ่งวัน ทำมาสามสิบกว่าปี ก็ค่ลยได้เรียนรู้ จิตเรียนรู้มาทีละเล็กทีละน้อย เอามปะติดปะต่อกัน .ก็ได้ว่า สะสมมา ไม่เป็นโมฆะ ที่เกิดมา ชาตินี้
แล้วได้ พบเจอพระ ที่ท่านสอน เราก็ได้ช่วยดูแล บีบนวด .ก็ได้วิชานวด จัดกระดูกนิดหน่อย. มา ได้มาว่า คนเราที่ปวดเมื่อย เจ็บปวด มีมีอะไรแอบแฝงอยู่ บางที่ก็ช่วยคนนั้นคนนี้ ที่เค้าเจ็บปวดเมื่อย ก็ช่วยเค้่าไป จนพระท่านบอกว่า โยมๆ เวลาช่วยเค้า ก็ขอเงินเค้า ยี่สิบบาท เอาไปทำบุญ ทำให้ใคร ทำให้เต้ากรรมนายเวร ขิงคนทร่เราไปช่วยเค้า
บางที่ไปเจอคนที่เค้ามีของ ลงของมา แหม..ฃองมันก็ไหลมาหาเรา . พอบีบนวด ก็ต้องรีบล้างมือล้างเท้า .บางที่ก็ต้องของตังค์เค้า ยี่สิบบาท เอาไปทำบุญ ก็มันไม่เคยท่ำบุญนี่น่ะ พอเค้ามาทวง ก็ไม่มีบุญส่งให้เค้า เราไปช่วย เหมือนคนตีกันทะเลาะกันเจ้ากรรมนายเวรเค้าก็ เห็นเราเป็นอีกพวก .ก็ทำร้ายเราได้เหมือนกัน .เรื่องราวแบบนี้ รับรู้ยากหน่อย เรื่องราวการช่วยเหลือ เรื่องราวแบบนี้ . เป็นเรื่องราวการเรียนรู้จักกรรม .
บางคน มีเด็กหนุ่มเพื่อนลูกชาย มันมารอ พร้อมแฟนมัน .ที่มาหาเพราะปวดหลังมาก ไปหาหมอ หมอว่าเป็นกระดูกทับเส้น ต้องทำ MRI จะผ่าตัด เค้ามาเล่าให้ฟัง เค้ามาหาให้ช่วย . เราก็บอกให้นอนคว่ำ เอาเท้า แตะๆ ..แหม ..มันร้องครวญครว โหยหวน ยังกับผีเข้า .บอกให้เพื่อน เค้าดู ว่า อะไรมันผิดปกคิ แค่สะกิดนิดหน่อย ร้องครวญคราง
เราก็ยอกให้เค้า ว่าพรุ่งนี้ไปทำบุญน่ำ ใส่บาตนะ พอตอนเช้า เรานึกถึงเรื่องนี้ ก็เป็นเงาดำ สูงใหญ่มาหา .เหมือนมาฟ้องว่า ไม่ทำบุญให้ เราก็ให้เพื่อนเค้า นั้นแหละ โทรไปถามว่า ไม่ทำบุญใส่บาตรใช่มั้ย เค้าบอกว่า แถวบ้านไม่มีวัด มีพระมาเดินบิณฑบาต เราก็ต้องบอกไปว่า พรุ่งนี้ต้องทำให้ได้ ไม่อย่างนั้น จะหนักกว่าเดิม
การเรียนรู้เรื่องเจ้ากรรมนายเวร บุญกุศล ก็สนุกดี ที่เค้าว่า พอมีกายให้สร้างบุญกุศล ทำเป็นหยิ่ง พอไม่มีกาย ก็มาเรีนกร้องของบุญฉันบ้าง .แหม มันน่า ตบ .ตอนมีกายมนุษย์ บอกให้ทำ กลับไม่ทำ พอไม่มีกาย หมดเวลา มาเรียกร้องขอบุญกุศล
การเข้าวัด เข้าไปตอนที่ร่างกาย หนุ่มสาว แข็งแรง สติแข็งแรง ดีที่สุด ที่พร้อมที่จะฝึกหัด ปฏิบัติธรรม สวดมนต์ภาวนา . ตอนแก่ ร่างกายมันไม่อำนวย ให่้ ทำกายนิ่ง ตั้งตรง ดำรงมั่นคงกายไม่ขยับเขยื่อน เหมือนเสาปักลงพื้นแม่พระธรณี มีสติสัมปชัญญะ ไม่คิดนึดอะไร มันทำยาก เพราะ สะสม เรื่องราวกรรม มามาก ใช้อารมณ์กรรมมามาก คนแก่ มันทำไม่ได้ มันจะทำ ใช้กิริยา ท่านอน นอนพักผ่อน ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
