เรื่องราวของอารมณ์ ที่เกิดขึ้น อารมณ์นั้นไม่มีตัวตน แต่คน้ราไปยึดไปทำให้มีตัวตน .เกิดเราคล้องกรรมต่างๆมากมาย ที่มีพอใจ ไม่พอใจขัดเคือง อารมณ์ทั้งหลาย เป็นตัวทุกข์ทั้งนั้นแต่เราไม่รู้เค้า ก็ยึดถือ .จมอยู่กับกองทุกข์โดยไม่รู้ตัว ทุกข์ที่ไม่รู้จัก .ที่อารมณ์นำพามาให้. มันเกิดขึ้น .ในกายมนุษย์ที่จิตนั้นมาอาศัย ที่ว่าให้รู้จักดีชั่ว .ก็เรื่องราวของอารมณ์ต่างๆ ที่ใช้ นำพาให้เป็นคนชั่ว
ไอ้.โจรอันธพาล ออกไปปล้น เค้า ก็เป็นคนชั่ว พอกลับมาบ้าน เจอลูกเมีย ก็เอาตัวดีมาใช้ เป็นคนดี คนดีคนชั่วมันอยู่ในกายมนุษย์นี่แหละ..ที่จิตนั้นมาอาศัย จะรู้จักอารมณ์นั้นได้มั้ย ปล่อยวางได้มั้ย .นั้น เป็นเรื่องราวสติปัญญาของจิต ที่เค้าให้เอามาอาศัยกายมนุษย์ มีอารมณ์กรรมต่างเกิดขึ้น
..ตัวอารมณ์ มีอารมณ์อะไรบ้าง มีอารมณ์มาก ก็กรรมมาก .ที่ว่า ดับกิเลสได้ จิตก็พ้นทุกข์ .กิเลสเป็นขยะ เป็นอารมณ์ต่างๆเกิดขึ้น เราก็ใช้ ยึดอารมณ์นั้น เป็นปกคินิสัย .แล้วจะดับได้อย่างไร เมื่เรายังใช้เค้าอยู่ .เผากายนี้อยู่ . ที่ว่า เรื่องนั้นเรื่อง คิดนั้นคิดนี่ แล้วก็ใข้กายวาจาใจ ให้มีไหลไปตามอารมณ์ที่เกิดขึ้น ไหลไปไหน ใช้กายนี้ไปสร้างกรรม .เกิดขึ้น .จะดับกรรม ดับทุกข์ .ก็ต้องดับอารมณ์ ที่ต้นเหตุ ทำให้ทุกข์
จิตไม่สะสมบุญกุศลมา ก็ไม่มีสติปัญญา ไปดับเค้าได้หรอก .สิ่งที่จะช่วยได้ ก็เรื่องราวแสงรัตนะ ศาสนาแก้วรัตนะ ที่จะช่วยเหลือจิต ให้เบาบางจากทุกข์ ผ่อนคลายทุกข์ ให้จิตตื่นขึ้นมา รู้จักอารมณ์ ปลดปล่อยอารมณ์ออกจากกายจากจิต แต่คนยุคนี้ เค้าไม่เอาศาสนา.
อารมณ์ทุกชนิด ให้ทิฐิความคิดเห็น เป็นความคิดเห็นในอารมณ์นั้นๆ เรามีอารมณ์ก็เหมือนเราเสพของมึนเมา อารมณ์ทำให้จิเราร้อน ร้อนจนขันติอดทนกับอารมณ์ไม่ไว จิตจึงตองทำตามอำนาจของอารมณ์ อารมณ์สั่งให้สติ จิตส่งอารมณ์ออกทางวิญญานทั้งหมดหูตาจมูกลิ้นกายใจ เป็นกิริยาที่จิตทำตามอารมณ์นั้นๆ ซึ่งเหมือนละคร
ขอเรียกอารมณ์เป็นตัวๆแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมของกายวาจาใจ เป็นตัวกระทำ
ซึ่งเป็นอารมณ์ที่มนุษย์ทั้งหลาย นิยมใช้กับอยู่
ตัวโมโห ตัวโกรธ ตัวไม่ยอม ตัวโง่ ตัววิตก ตัววิจารณ์ ตัวติเตียน ตัวเกลียด ตัวหักล้าง ตัวทำลาย ตัวกลัว ตัวอิจฉา ตัวเสแสร้ง ตัวหน้าไหว้หลังหลอก ตัวประจบประแจง ตัวยุยงส่งเสริม ตัวอิจฉา ตัวริษยา ตัวชิงดีชิงเด่น ตัวเอาชนะ
มีตัวอวดดีอวดเก่ง ตัวอันธพาล ตัวนางมารร้าย ตัวกลั่นแกล้ง ตัวตลก ต้วขุนพลอยพยัก ตัวสมน้ำหน้า ตัวง่วง ตัวกิน ตัวหิว ตัวกระหาย ตัวตะกละ ตัวโศก ตัวเศร้า ตัวซึม ตัวซึมเศร้า ตัวผูกพัน ตัวติดพัน ตัวผูกหมัด ตัวหมั่นไส้ ตัวสู้ ตัวดุ ตัวด่า ตัวเลว ตัวเหลวไหล
ตัวยิ่งใหญ่ ตัวหยิ่งจองหอง ตัวยะโสโอหัง ตัวเมินเฉย ตัวหลบหลีก ตัวเอาเปรียบ ตัวเจ็บ ตัวป่วย ตัวร่าเริง ตัวสนุกสนาน ตัวชื่นชม ตัวเต้นแร้งเต้นกา ตัวมึนเมา ตัวกระสับกระส่าย ตัวลุกลี้ลุกลน ตัวอ่อนเพลีย ตัวอ่อนล้า ตัวเครียด ตัวทุกขัง ตัวหนักอกหนักใจ ตัวท้อแท้ ตัวเบื่อ ตัวหน่าย ตัวเร่งรีบ ตัวขยัน ตัวอดทน ตัวสงบเสงี่ยม ตัวอ่อนน้อมถ่อมตน ตัวนอบน้อม
ตัวเมตตา ตัวสงสาร
อารมณ์นั้นมันมีมากมายก่ายกอง ที่ส่งให้มนุษย์ ใช้ชีวิตในโลก โลกของกรรม มีทั่งตัวดีตัวร้าย หรือดีที่ไม่เอาทั้งดีทั้งชั่ว ต้องเลือกทำกันเอาเอง
เราลองสังเกตุอารมณ์เหล่านี้ เวลามันเกิดที่ผู้อื่นๆ เราเห็นเรารับรู้ แล้วเราที่ตัวเรา มีอารมณ์อะไรเกิดขึ้น พอใจไม่พอใจ ชอบใจไม่ชอบใจ เห็นเขาผิดมั้ยที่มีอารมณ์เช่นนั้น ใช้อารมณ์เช่นนั้น แล้วเวลาเราใช้บ้าง เราดูตัวเองออกมั้ย เรายินดีกับการใช้อารมณ์นั้นๆมั้ย เรื่องนิสัยที่ผูกติดอยู่กับอารมณ์ อารมณ์นั้นเมื่อเข้ามาครองจิต ก็เหมือนเราเสพของมึนเมา สะกดจิตให้จิตเราทำตาม เดินตามอามรณ์
เบื้องหลังของอารมณ์คือกรรม เวลาอารมณ์มันเกิดที่ตัวเรา ใครจะเตือนสติเรา ถ้าเราไม่ฝึกฝนให้สติของเราตื่นขึ้นมา และต้องให้จิตของเราตื่นขึ้นมาด้วย เพื่อละสะสางอารมณ์กรรมทั้งหลาย ไม่ใช้อารมณ์ จนจิตนั้นไม่มีอารมณ์ เมื่อจิตไม่มีอารมณ์เหล่านี้มาแผดเผา จิตเราก็มีความสุข สุขที่ไม่มีอารมณ์มายรบกวนจิตของตน
ด้วยเบี้องหลังของอารมณ์ที่มนุษย์ใช้กันอยู่ก็คือกรรม แล้วกรรมเหล่านี้ เราจะทำให้เป็นอโหสิกรรมได้อย่างไร มีอยู่ทางเดียวคือสิ่งที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าชี้ทางไว้ให้ คือ การนำกายพ่อแม่ที่จิตเราอาศัย มาน้อมสร้างบุญกุศล ไว้ในศาสนา ขององค์พรสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ฝากไว้กับดินฟ้าอากาศแม่พระพายแม่พระเพลิงแม่พระคงคาแม่พระธรณี
เราน้อมถวายไม่ได้เจาะจงที่ตัวผู้ครองผ้ากาสาวพัสตร์ ที่มาครองตนเป็นนักบวช เพื่อปฏิบัติธรรมไปตามคำสอนของพระพุทธองค์ ผ้ากาสาวพัสตร์ถ้าครองไม่ดีทำไม่ดี สิ่งที่จะได้ก็คือเลือดกับหนอง
เราน้อมถวายกับนักบวชที่ครองกาสาวพัสตร์ปฏิบัติธรรมชอบ เรามองที่ที่ผ้ากาสาวพัสตร์ น้อมระลึกถึงองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
จิตเราน้อมถวายต่อองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้มีแสงรัตนะกระจายด้วยพระธรรมคำสั่สอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า อุทิศส่วนกุศลให้ถึงคุณบิดามารดา ผู้อุปการะผู้อุปถัมภ์ เจ้ากรรมนายเวร ให้จิตของผู้มีทุกข์พ้นทุกข์ เราขอขมาเจ้ากรรมนายเวรกับสิ่งที่เราผิดพลาดพลั่งไปด้วยกายวาจาใจทั้งอดีตและปัจจุบัน เราขยันเพียรทำบุญสร้างกุศลบารมี เราจะเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ตัวเราเอง เป็นเรื่องที่ต้องใช้กาลเวลา สะสมบุญบารมีและความเพียรในการสร้างบุญกุศลและบารมี
ตัวเงินตัวทอง ทรัพย์สมบัติที่เราแสวงหา ต้องใช้กายพ่อแม่ที่เราอา(ศัลยไปแสวงหา ด้วยความเหนื่อยยาก กายพ่อแม่ก็เหนื่อยล้า เราตอบแทนกายพ่อแม่ นำกายพ่อแม่มาสร้างบุญ ให้กายพ่อแม่ที่เราอาศัย เป็นกายบุญ จิตเราที่อาศัยกายบุญ ก็มีบุญหล่อเลี้ยงจิตของเรา เพื่อนำไปสู่คำว่า กายบุญ จิตมีธรรม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
