ว้าบมาอินเดีย
ในวันที่ปลายหนาว เกือบจะย่างเข้าหน้าร้อน เราออกเดินทางไปเมืองคยา (Gaya) ใช้เวลาเดินทางราว 3ชม ก็ถึง มาถึงประมาณ 11โมง เวลาบ้านเขา สนามบินไม่ใหญ่ ที่ช้ามากๆ ก็ตรงผ่านด่าน เข้าเมืองนี่แหละ เขามีคนทำงานน้อย และเครื่องคอมพิวเตอร์ในสนามบินก็ช้า กลุ่มพวกเรา 14คน ใช้เวลานาน กว่าจะออกมาได้ ป้านี่อยากกินหมากเลยแหละ เหอๆ
เอาละ ไหนไหนก็ตั้งใจมาแล้ว ไม่ว่าจะลำบากหรือไม่สบายใจเช่นไร ก็ต้องปล่อยผ่าน เพราะแรงศรัทธาต่อพระพุทธองค์นั้น มากมายกว่านัก เรากำลังมาเยือนดินแดนที่เมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปี ที่พระพุทธเจ้าศาสดาของศาสนาพุทธเรา ทรงประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานที่นี่ นับเป็นบุญที่ได้มาเยือน ตามที่จิตตั้งมั่นไว้ สาธุ
สถานที่ที่นางสุชาดาถวายข้าวมธุปายาสแก่พระพุทธองค์
เราอยู่ในแคว้นมคธ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เมื่อออกจากสนามบิน หลังจากที่นำกระเป๋าเดินทางเข้าที่พักซึ่งเป็นวัดไทย เพื่อรับประทานอาหารกลางวัน และเริ่มเดินทางไป บ้านนางสุชาดา สถานที่ที่นางสุชาดาถวายข้าวมธุปายาสแก่พระพุทธองค์ ก่อนที่จะทรงตรัสรู้ สถานที่เป็นวัดเล็กๆ มีต้นไทร ตรงบริเวณที่พระพุทธองค์ทรงเคยประทับ เพียงได้สัมผัสบรรยากาศ ได้นั่งลงตรงพระรูปแทนพระองค์ ที่สถานที่แห่งนี้ ความปิติก็ซึมทราบเข้ามา เหมือนเราย้อนกาลเวลาไปในสมัยพุทธกาลดังนั้นเลย
นางสุชาดา เป็นธิดาของเสนิยกุฏุมพี หรือ เศรษฐี ผู้มีทรัพย์มากในหมู่บ้านเสนานิคม แห่งตำบลอุรุเวลา เมื่ออายุย่างเข้าสู่วัยสาว นางได้ทำพิธีบวงสรวงต่อเทพยดา ที่สิงสถิต ณ ต้นไทรใหญ่ต้นหนึ่ง ใกล้บ้านของนาง โดยได้ตั้งปณิธานความปรารถนาไว้ ๒ ประการ คือ ขอให้ได้สามีที่มีบุญ มีทรัพย์สมบัติ และมีชาติสกุลเสมอกัน และขอให้ข้าพเจ้ามีบุตรคนแรกเป็นชาย
ถ้าความปรารถนาของนางทั้ง ๒ ประการ สำเร็จสมบูรณ์แล้ว นางจะทำพลีกรรม แก่ท่าน ด้วยของอันมีค่าหนึ่งแสนกหาปณะ
ครั้นการต่อมา ความปรารถนาของนางสำเร็จ ทั้งสองประการ โดยได้สามีเป็นเศรษฐีมี ฐานะเสมอกัน และได้บุตรคนแรกเป็นชายนามว่า “ยสะ” นางได้ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไป จนลูก ชายแต่งงานแล้ว จึงปรารภที่จะทำพลีกรรม บวงสรวงสังเวยเทพยดา ด้วยข้าวมธุปายาส เมื่อถึงวัน ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ นางได้ประกอบพิธีหุงข้าวมธุปายาส เสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้นางทาสีสาว ไปปัดกวาด ทำความสะอาดบริเวณโคนต้นไทรนั้น
ขณะนั้น พระสิทธัตถะบรมโพธิสัตว์ หลังจากเลิกการทรมานร่างกาย หันมาเสวยพระ กระยาหาร หวังจะบำเพ็ญเพียรทางจิต ประทับนั่งพักผ่อนที่ใต้ร่มไทรนั้น ผินพระพักตร์ทอดพระ เนตรไปทางทิศปราจีน (ตะวันออก) มีพระรัศมีแผ่ซ่านออก จากพระวรกายเป็นปริมณฑล ดูงามยิ่ง นัก นางทาสีสาวใช้เห็นแล้ว ก็ตระหนักแน่ในจิตคิดว่า คงจะเป็นเทพยดาเจ้า มานั่งคอยท่ารับ เครื่องพลีกรรม จึงมิได้เข้าไปทำความสะอาด ดังที่ตั้งใจมา รีบกลับไปแจ้งแก่นางสุชาดา โดยด่วน
ฝ่ายนางสุชาดา จึงรีบแต่งกาย ด้วยเครื่องอาภรณ์อันงดงาม เป็นที่เรียบร้อย แล้วยกถาดข้าว มธุปายาสขึ้นทูนศีรษะ ออกจากบ้านพร้อมด้วยบริวาร ไปยังต้นไทรนั้น ครั้นได้เห็นพระโพธิสัตว์ งดงามเช่นนั้น ก็เกิดโสมนัสยินดี สำคัญว่าเป็นรุกขเทวดา มานั่งคอยรับเครื่องพลีกรรม จึงน้อมนำ เข้าไปถวาย พร้อมทั้งถาดทองคำ
เมื่อพระบรมโพธิสัตว์ ทรงรับและเสวยข้าวมธุปายาสแล้ว เสด็จไปประทับที่โคนต้น พระศรีมหาโพธิ์ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ทรงบำเพ็ญเพียรทางจิต และได้ตรัสรู้เป็นพระสัพพัญญู พุทธเจ้า ในวันนั้น หลังจากได้ประทับเสวยวิมุติสุข คือ สุขอันเกิดจากการตรัสรู้ บริเวณใกล้ ๆ นั้น เป็นเวลา ๗ สัปดาห์ รวม ๔๙ วัน แล้วได้เสด็จไปแสดงธรรม โปรดพระปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี
ขอบคุณ *** เครดิตจาก ธรรมะพีเดีย***
คณะเราได้พระผู้ทรงคุณวุฒิ กรุณาอธิบายตลอดการเดินทาง ท่านกล่าวว่า ต้นไทรนี้ก็เป็นต้นดั้งเดิมที่พระพุทธองค์ทรงประทับนั่ง คณะเรานั่งสวดมนต์ ทำสมาธิด้วยความสงบพักหนึ่งและเดินจงกลมรอบต้นไทร ระลึกถึงความดีของนางสุชาดา อนุโมทนาบุญกับกุศลในกาลครั้งนั้นด้วย
แล้วกราบลา คณะเดินทางไปกราบสถูปนางสุชาดาด้วย ตามมาค่ะ พุทธบริษัททั้งหลายเอ๋ย
ตามป้าไปหาบุญกันค่ะ….
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
