### ตอนที่ 5 : ประตูหมายเลข 5
**“เจอกันสักที...”**
เสียงหัวเราะดังมาจากหลังกำแพง
มะลิยืนนิ่ง
ต้นกล้ากับปั้นมองหน้ากันด้วยความตกใจ
ส่วนมินกลับมีสีหน้าจริงจัง
“มะลิ...อย่าเปิด”
“แต่เราอยู่ในห้องนี้ไม่ได้แล้วนะ”
มะลิชี้ไปที่ประตูหมายเลข 4
เงาสี่แขนยังคงเคลื่อนไหวอยู่ใต้ประตู
**กึก...กึก...**
เหมือนมีบางอย่างกำลังพยายามเข้ามา
ต้นกล้ากระซิบ
“ถ้าไม่เปิดประตู 5 เราก็ไม่มีทางออก”
มินส่ายหน้า
“ประตู 5 ไม่ใช่ทางออก”
“แล้วมันคืออะไร?” ต้นกล้าถาม
มินเงียบไปครู่หนึ่ง
“มันคือ...ทางไปหาอดีต”
ทันใดนั้น ผนังตรงหน้าก็สั่น
**ครืดดด...**
รอยแตกเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น
จากนั้นผนังก็ค่อย ๆ แยกออก
เผยให้เห็นประตูไม้สีขาว
ตรงกลางประตูมีเลข
**5**
มะลิเดินเข้าไปใกล้
เธอสังเกตเห็นบางอย่างบนลูกบิด
เป็นรูปดาวเล็ก ๆ
เธอเอื้อมมือไปแตะ
ทันใดนั้น ภาพบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัว
เด็กชายคนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่ในสวน
เด็กหญิงสองคนวิ่งตามหลัง
เสียงหัวเราะดังไปทั่ว
“เร็วเข้า!”
“รอด้วย!”
แล้วภาพก็เปลี่ยนไป
เด็กชายคนเดิมกำลังยืนอยู่หน้าบ้าน
เขาหันกลับมามอง
ใบหน้าของเขาเหมือน...
**ต้นกล้า**
มะลิรีบดึงมือออก
“พี่...”
ต้นกล้ามองเธอ
“อะไร?”
“หนูเห็นพี่”
ต้นกล้าขมวดคิ้ว
“เห็นพี่?”
“ตอนเด็ก”
มินมองมะลิด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“เธอเริ่มจำได้แล้ว”
ปั้นถาม
“จำอะไร?”
มินยังไม่ทันตอบ
เสียงจากประตูหมายเลข 4 ก็ดังขึ้น
**ปัง!**
ทุกคนสะดุ้ง
“ไม่มีเวลาแล้ว!” มินพูด
“เปิดประตู 5”
มะลิสูดหายใจลึก
ก่อนหมุนลูกบิด
**แกร๊ก**
ประตูเปิดออก
แสงสีทองสว่างวาบจนทุกคนต้องหลับตา
เมื่อมะลิลืมตาขึ้น...
บ้านหลังเดิมหายไปแล้ว
พวกเขากำลังยืนอยู่ในสวน
แต่สวนแห่งนี้แตกต่างจากสวนที่พวกเขารู้จัก
ต้นมะลิใหญ่กว่าปัจจุบันหลายเท่า
บ้านยังเป็นบ้านหลังเดิม
แต่ดูใหม่และเก่าพร้อมกันอย่างประหลาด
ปั้นมองไปรอบ ๆ
“เราอยู่ที่ไหน?”
มินตอบ
“เมื่อหลายปีก่อน”
ต้นกล้าหันขวับ
“เราย้อนเวลาเหรอ?”
มินพยักหน้า
“ที่นี่คือคืนก่อนที่ฉันจะหายไป”
มะลิรู้สึกใจเต้นแรง
“แล้วเรามาที่นี่ทำไม?”
มินมองเธอ
“เพราะฉันอยากให้เธอเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น”
ทันใดนั้น เสียงเด็กหัวเราะดังมาจากหน้าบ้าน
ทั้งสี่คนรีบหลบหลังต้นไม้
เด็กสามคนกำลังวิ่งออกมา
เด็กชายสองคน
เด็กหญิงหนึ่งคน
มะลิเบิกตากว้าง
หนึ่งในเด็กชายคือ **ต้นกล้า**
อีกคนคือเด็กชายที่หน้าตาคล้ายปั้น
ส่วนเด็กหญิงคือ...
**มิน**
ปั้นกระซิบ
“นั่นพวกเราเหรอ?”
มินส่ายหน้า
“ไม่ใช่”
มะลิถาม
“แล้วทำไมพวกเขาถึงเหมือนพวกเรา?”
มินยังไม่ตอบ
เด็กชายคนโตในอดีตถือกล่องไม้ใบหนึ่ง
เขาวิ่งไปที่ต้นมะลิ
“เราต้องซ่อนมันไว้ก่อน!”
มินในอดีตพยักหน้า
“แต่คุณตาบอกว่าห้ามเปิด”
เด็กชายหัวเราะ
“เราจะไม่เปิด”
เขาหันมองซ้ายขวา
แล้วนำกล่องไปซ่อนใต้รากต้นไม้
มะลิมองกล่องนั้น
เธอจำได้ทันที
**กล่องใบเดียวกับที่พวกเขาเจอบนห้องใต้หลังคา**
“นี่คือจุดเริ่มต้น”
มินพูดเบา ๆ
“ใช่”
ทันใดนั้น เสียงผู้ใหญ่ก็ดังขึ้นจากบ้าน
“เด็ก ๆ!”
เด็กทั้งสามรีบวิ่งกลับ
แต่ก่อนที่มินในอดีตจะตามไป...
เธอกลับหยุด
เหมือนรู้ว่ามีใครกำลังมองอยู่
เธอหันมาทางต้นไม้
ตรงมายังมะลิ
มะลิกลั้นหายใจ
มินในอดีตยิ้ม
แล้วพูดว่า
**“เธอมาช้าไปนะ”**
มะลิสะดุ้ง
“เธอเห็นเรา!”
ต้นกล้ากำลังจะเดินออกไป
แต่เด็กหญิงในอดีตกลับวิ่งเข้ามาใกล้
เธอมองมะลิด้วยสายตาอ่อนโยน
“ในที่สุดเธอก็มา”
มะลิถามเสียงสั่น
“เธอรู้จักฉันเหรอ?”
เด็กหญิงพยักหน้า
“ฉันรอเธออยู่”
“รอหนูทำไม?”
เด็กหญิงไม่ตอบ
เธอเพียงยื่นของบางอย่างให้
มันคือ **ริบบิ้นสีขาว**
“เก็บไว้”
มะลิรับริบบิ้นมา
ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ภาพอนาคตก็แล่นเข้ามาอีกครั้ง
เธอเห็นบ้านหลังนี้กำลังถูกไฟไหม้
เห็นคุณตากำลังร้องไห้
เห็นมินยืนอยู่หน้าประตูหมายเลข 4
และเห็นเด็กชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ข้างมิน
เด็กชายคนนั้นหันกลับมา
ใบหน้าของเขาชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
เขาคือ...
**ต้นกล้า**
มะลิสะดุ้งและปล่อยริบบิ้น
“พี่ต้นกล้า...”
ต้นกล้ารับริบบิ้นไว้
“อะไร?”
มะลิยังพูดไม่ออก
มินกลับมองต้นกล้าอย่างหวาดกลัว
“เขาไม่ใช่ต้นกล้าของพวกเรา”
ต้นกล้าหน้าซีด
“หมายความว่าไง?”
มินชี้ไปที่เด็กชายคนโตในอดีต
“คนที่ยืนอยู่ข้างฉันในคืนที่หายไป...”
เธอหยุด
“คือพี่ชายของฉัน”
มะลิถาม
“แล้วพี่ชายของมินชื่ออะไร?”
มินตอบเบา ๆ
**“ชื่อกล้า”**
ต้นกล้าถอยหลัง
“เดี๋ยวนะ...”
เขามองมะลิ
“กล้า?”
มินพยักหน้า
“ใช่”
“แต่ชื่อผมคือต้นกล้า”
“เพราะในเวลาของเธอ...เขาไม่ได้อยู่แล้ว”
ทุกอย่างเงียบลง
ลมพัดผ่านต้นมะลิ
ใบไม้ร่วงลงช้า ๆ
มะลิหันไปมองเด็กชายในอดีตอีกครั้ง
เขากำลังมองมาทางเธอ
ก่อนจะยิ้ม
แล้วพูดบางอย่างที่ทำให้มะลิรู้สึกหนาวไปทั้งตัว
**“มะลิ...อย่าไว้ใจต้นกล้า”**
ทันใดนั้น โลกทั้งใบก็สั่นสะเทือน
**ครืน!**
ประตูหมายเลข 5 ปรากฏขึ้นกลางสวน
มินคว้ามือมะลิ
“ต้องกลับแล้ว!”
“แต่พี่ต้นกล้ายังอยู่!”
มะลิหันกลับไป
ต้นกล้ากับปั้นกำลังถูกแรงบางอย่างดึงเข้าหาประตู
“พี่!”
มะลิวิ่งไปคว้ามือของต้นกล้า
ทั้งสองจับมือกันแน่น
แต่ก่อนที่ประตูจะปิด...
มะลิเห็นเด็กชายคนหนึ่งยืนอยู่หลังต้นมะลิ
เขามองเธอด้วยรอยยิ้ม
และพูดว่า
**“แล้วเจอกัน...น้องสาวคนกลาง”**
**ปัง!**
ประตูปิดลง
ทุกอย่างกลับมาเงียบอีกครั้ง
มะลิลืมตาขึ้น
เธอกลับมาอยู่ในห้องหมายเลข 4
ปั้นนอนอยู่บนพื้น
ต้นกล้ากำลังนั่งหอบอยู่ข้างประตู
ส่วนมิน...
หายไปแล้ว
บนพื้นมีเพียงริบบิ้นสีขาวตกอยู่
มะลิหยิบมันขึ้นมา
แล้วพบว่ามีข้อความเขียนอยู่ด้านใน
**“ตอนต่อไป อย่าพาพี่ชายของเธอมาด้วย”**
มะลิค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองต้นกล้า
เป็นครั้งแรกที่เธอเริ่มสงสัยว่า...
**ต้นกล้าคือพี่ชายของเธอจริง ๆ หรือไม่**
และในขณะเดียวกัน...
ที่ชั้นล่างของบ้าน
คุณตากำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องใต้ดิน
เขามองไปยังเงาดำที่กำลังยืนอยู่ด้านหลัง
ก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า
**“ในที่สุด...เด็กคนกลางก็จำได้แล้ว”**
เงานั้นตอบกลับมา
**“แต่เธอยังจำไม่ได้ว่าใครเป็นคนพาเธอกลับมา...”**
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
