### ตอนที่ 6 : ความลับของต้นกล้า
คืนนั้นไม่มีใครนอนหลับ
มะลินั่งอยู่บนเตียง พลิกริบบิ้นสีขาวในมือไปมา
ข้อความบนริบบิ้นยังคงติดอยู่ในความคิด
**“ตอนต่อไป อย่าพาพี่ชายของเธอมาด้วย”**
เธอเหลือบมองไปยังประตูห้อง
ต้นกล้ายืนอยู่ตรงนั้น
เขากำลังมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ
“พี่ต้นกล้า”
“หืม?”
“หนูถามอะไรพี่อย่างได้ไหม?”
ต้นกล้าหันกลับมา
“ได้สิ”
มะลิลังเล
“พี่เคยรู้จักมินไหม?”
ต้นกล้าหยุดนิ่ง
เพียงเสี้ยววินาทีเดียว...
แต่ก็เพียงพอให้มะลิสังเกตเห็น
“ไม่เคย”
คำตอบสั้นเกินไป
มะลิถามต่อ
“แล้วทำไมมินถึงบอกว่า...พี่ไม่ใช่ต้นกล้าของเรา?”
ต้นกล้าไม่ตอบ
ปั้นที่นอนอยู่บนพื้นรีบลุกขึ้น
“ผมก็อยากรู้!”
ต้นกล้าหันมามองน้องทั้งสอง
“บางเรื่อง...พวกเธอยังไม่ควรรู้”
“แต่เราเจอเรื่องประหลาดมาขนาดนี้แล้วนะ!” มะลิพูด
ต้นกล้าถอนหายใจ
เขานั่งลงบนพื้น
“ตกลง”
เขามองมะลิ
“แต่สัญญาก่อนว่าจะไม่กลัวพี่”
มะลิพยักหน้า
ต้นกล้าหยิบรูปถ่ายเก่าใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
มันเป็นรูปเดียวกับที่พวกเขาเจอในห้องใต้ดิน
แต่ด้านหลังรูปมีบางอย่างเขียนเพิ่มขึ้น
**“กล้า — พี่ชายคนโต”**
มะลิมองเขา
“กล้าคือพี่ชายของมิน”
ต้นกล้าพยักหน้า
“ใช่”
“แล้วพี่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา?”
ต้นกล้าเงียบไปนาน
ก่อนจะพูดว่า
“เพราะเขา...คือผม”
มะลิและปั้นพูดพร้อมกัน
“อะไรนะ?!”
ต้นกล้าก้มหน้า
“ฉันไม่ใช่ต้นกล้าคนแรก”
ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง
“เมื่อก่อน...มีเด็กผู้ชายชื่อกล้าอยู่ในบ้านนี้”
“เขาเป็นพี่ชายของมิน”
“และคืนที่มินหายไป กล้าก็หายไปด้วย”
มะลิถามเบา ๆ
“แล้วเกิดอะไรขึ้น?”
ต้นกล้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
“คุณตาไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง”
“แต่เมื่อฉันเกิด...”
เขาหยุด
“ฉันมีความทรงจำบางอย่างที่ไม่ควรมี”
มะลิขยับเข้าใกล้
“ความทรงจำอะไร?”
ต้นกล้าหลับตา
“ต้นมะลิ”
“ประตูสีดำ”
“และเด็กผู้หญิงชื่อมิน”
ปั้นเบิกตากว้าง
“พี่จำมินได้จริง ๆ เหรอ?”
ต้นกล้าพยักหน้า
“ตั้งแต่ฉันยังเด็ก ฉันฝันถึงเธอทุกคืน”
มะลิรู้สึกขนลุก
“แล้วทำไมพี่ไม่บอกพวกเรา?”
“เพราะคุณตาขอให้ฉันลืม”
“แต่พี่ลืมไม่ได้”
ต้นกล้าหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา
มันเป็นจดหมายเก่า
ลายมือของคุณตา
> “หากเด็กคนกลางกลับมา จงพาเธอไปที่ต้นมะลิ แต่ห้ามให้กล้าเข้าใกล้ประตูหมายเลข 5”
มะลิอ่านซ้ำ
“หมายความว่า...คุณตารู้ว่าหนูจะกลับมา?”
ต้นกล้าพยักหน้า
“คุณตารอเธอมานานแล้ว”
ทันใดนั้น...
**ก๊อก...ก๊อก...**
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ทั้งสามหันไปพร้อมกัน
“ใครครับ?”
ไม่มีคำตอบ
ต้นกล้าค่อย ๆ เดินไปเปิดประตู
ทางเดินว่างเปล่า
แต่บนพื้นมี **รองเท้าเด็กคู่หนึ่ง**
เปียกน้ำ
ทั้งที่ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
มะลิเดินเข้าไปดู
“รองเท้าของมิน?”
ต้นกล้าส่ายหน้า
“ไม่ใช่”
เขามองรองเท้าอย่างหวาดกลัว
“นี่คือรองเท้าของกล้า”
ปั้นถอยหลัง
“แล้วมันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
ต้นกล้าไม่ตอบ
ทันใดนั้น เสียงคุณตาดังขึ้นจากชั้นล่าง
“ต้นกล้า!”
ทั้งสามรีบลงไป
คุณตายืนอยู่หน้าต้นมะลิ
ในมือของเขาถือกล่องไม้ใบเก่า
“เอากล่องนี้ไป”
ต้นกล้ายื่นมือรับ
“คุณตา...ถึงเวลาแล้วใช่ไหม?”
คุณตาพยักหน้า
“ถึงเวลาแล้ว”
มะลิถาม
“ถึงเวลาของอะไรคะ?”
คุณตามองเธอ
“ถึงเวลาที่หลานจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น”
คุณตาเปิดกล่อง
ข้างในมีของสามอย่าง
**ริบบิ้นสีขาว**
**กุญแจสีเงิน**
และ **นาฬิกาเรือนเล็ก**
“ของพวกนี้เป็นของมิน”
มะลิหยิบริบบิ้นขึ้นมา
คุณตาพูดต่อ
“คืนที่มินหายไป เธอไม่ได้หายไปคนเดียว”
“กล้าก็หายไปด้วย”
“แต่ก่อนที่ประตูจะปิด กล้าฝากบางอย่างไว้”
คุณตาหยิบนาฬิกาขึ้นมา
ด้านหลังสลักข้อความว่า
**“สำหรับน้องสาวคนกลาง”**
มะลิรู้สึกน้ำตาคลอ
“เขารู้จักหนูด้วยเหรอ?”
คุณตาพยักหน้า
“ก่อนหลานจะเกิดหลายปี”
“กล้าบอกว่าหลานจะเป็นคนเดียวที่เปิดประตูได้”
มะลิหันไปมองต้นกล้า
ต้นกล้ากำหมัดแน่น
“ถ้าอย่างนั้น...ตัวผมที่อยู่ในบ้านนี้คือใคร?”
คุณตานิ่งไป
ก่อนตอบว่า
“หลานคือกล้า”
ต้นกล้าหน้าซีด
“ไม่จริง”
“ความทรงจำที่หลานมี...ไม่ใช่ความฝัน”
“มันคือชีวิตของหลานก่อนที่จะกลับมาเกิดอีกครั้ง”
ปั้นอ้าปากค้าง
มะลิเองก็พูดไม่ออก
แต่คุณตายังพูดไม่จบ
“และมินก็กลับมาเหมือนกัน”
“เธอจึงตามหามะลิ”
มะลิถาม
“แล้วทำไมเธอต้องตามหาหนู?”
คุณตามองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน
“เพราะในคืนที่กล้ากับมินหายไป...”
เขาหยุด
“มีเด็กอีกคนหนึ่งอยู่กับพวกเขา”
มะลิใจเต้นแรง
“ใครคะ?”
คุณตาส่ายหน้า
“ไม่มีใครรู้ชื่อของเด็กคนนั้น”
“แต่เด็กคนนั้นเป็นคนปิดประตูหมายเลข 5”
ทันใดนั้น นาฬิกาในมือมะลิก็เดินขึ้นเอง
**ติ๊ก...**
**ติ๊ก...**
**ติ๊ก...**
เข็มหมุนเร็วขึ้น
แล้วหยุดที่เลข **5**
พร้อมเสียงกระซิบจากหลังต้นมะลิ
**“มะลิ...”**
เด็กหญิงหันกลับไป
ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
แต่บนพื้นมีรอยเท้าเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น
รอยเท้าเดินออกมาจากต้นมะลิ
และมุ่งตรงไปยังบ้าน
มะลิมองตาม
ก่อนจะเห็นเงาเด็กคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าต่างชั้นบน
เด็กคนนั้นยกมือขึ้นช้า ๆ
แล้วเขียนบางอย่างบนกระจกจากด้านใน
เป็นตัวเลข
**6**
ต้นกล้ากระซิบ
“ประตูหมายเลข 6...”
คุณตาส่ายหน้า
“ไม่ใช่”
“บ้านหลังนี้ไม่มีห้องหมายเลข 6”
มะลิมองเงาเด็กคนนั้น
แล้วเสียงกระซิบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
**“ถ้าอยากรู้ความจริง...ต้องหาเด็กคนที่หายไปจากรูปให้เจอ”**
ภาพครอบครัวบนผนังสั่นไหว
รูปถ่ายเก่าที่เคยมีเด็กสี่คน...
ตอนนี้เหลือเพียง **สามคน**
และตรงกลางภาพมีรอยฉีกขาด
เหมือนมีใครบางคน...
**ถูกลบออกจากความทรงจำของครอบครัว**
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
