🌿 EP.1 | บ้านที่เหลือแค่เราสองคน
เวลาพยาบาลหรือเจ้าหน้าที่ไปเยี่ยมบ้าน
ทุกคนมักจะถามคนป่วยว่า “คุณตาเป็นยังไงบ้าง”
น้อยคนที่จะถามยายหรือคนดูแล
เรื่องนี้ไม่ได้มาจากงานวิจัย
แต่มาจากสิ่งที่ฉันเห็นด้วยตาตัวเอง
ระหว่างการทำงานในชุมชนหลายปีที่ผ่านมา
วันหนึ่ง ระหว่างที่ฉันเข้าไปเยี่ยมบ้าน
ฉันเห็นยายวัยเกือบแปดสิบ นั่งป้อนข้าวตา
ที่นอนติดเตียงมาหลายปีหลังป่วยเป็นอัมพาต
มือยายสั่นเล็กน้อยทุกครั้งที่ยกช้อน
ยายหลังค่อมเล็กน้อย เดินไม่ค่อยสะดวก
แต่ยายยังทำทุกอย่างเองทั้งวัน
ป้อนข้าว เช็ดตัว เปลี่ยนผ้าอ้อม พลิกตัวให้ตา
พอฉันถามว่า "ยายเหนื่อยไหมคะ"
ยายยิ้มแล้วตอบว่า "เหนื่อย แต่ไม่เป็นไร ยายยังไหว"
ลูก หลาน ของท่านทำงานต่างจังหวัด
จะกลับบ้านแค่ช่วงเทศกาลเท่านั้น
ในบ้านจึงเหลือแค่ผู้สูงวัยสองคน
ที่ต้องพึ่งกันเองทุกวัน
บ้านแบบนี้…ไม่ได้มีแค่หลังเดียวค่ะ
ในชุมชนที่ฉันทำงานอยู่
ฉันเจอภาพแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนหนึ่งป่วย อีกคนดูแล
ทั้งที่คนดูแลเองก็แก่ลงทุกวันเหมือนกัน
เวลามีคนมาเยี่ยม ทุกคนมักถามถึงคนป่วย
แต่แทบไม่มีใครถามถึงคนที่ดูแล
คนดูแลสูงวัยหลายคนไม่เคยบ่น
เพราะคิดว่านี่คือ หน้าที่
เพราะรัก
และเพราะไม่รู้จะไปบอกใคร
แต่ความเหนื่อยที่ไม่มีใครเห็น
ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีอยู่จริง 💛
ฉันอยากชวนทุกคน
หันมามอง "คนที่ดูแล" ให้มากขึ้น
เพราะถ้าคนดูแลล้มลง
บ้านทั้งหลังก็ล้มตามไปด้วย
🌱 ลองทำวันนี้
ถ้าที่บ้านของคุณ หรือคนที่คุณรู้จัก
มีผู้สูงวัยที่กำลังดูแลกันเองอยู่
ลองโทรไปหา แล้วถามคนดูแลสักคำว่า
"ช่วงนี้เหนื่อยไหม"
คำถามเล็ก ๆ นี้ อาจมีความหมายกับท่านมากกว่าที่เราคิด
💬 บ้านของคุณ ใครเป็นคนดูแลหลักคะ
📌 ส่งต่อโพสต์นี้ให้ลูกหลานที่ทำงานไกลบ้านได้อ่าน
เผื่อวันนี้เขาจะโทรกลับไปถามคนที่บ้านสักคำ
🌿 เรื่องเล่าจากบ้านที่ผู้สูงวัยดูแลกันเอง
ตอนหน้า EP.2
"คนดูแล…ก็มีโรคประจำตัวเหมือนกัน"
ทำไมคนดูแลสูงวัยหลายคนถึงไม่ไปหาหมอตามนัด 🌿
#เมื่อคนดูแลก็แก่ลงทุกวัน #ดูแลผู้สูงอายุ #เรื่องเล่าจากชุมชน #สังคมสูงวัย #คนดูแล
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
