5 ต.ค. เวลา 17:01 • นิยาย เรื่องสั้น

### ตอนที่ 8 : คืนที่ทุกคนลืม

คืนนั้น มะลิ ต้นกล้า และปั้นกลับมายืนหน้าประตูหมายเลข 5 อีกครั้ง
คราวนี้พวกเขาเตรียมตัวมาอย่างดี
ไฟฉายหนึ่งกระบอก
สมุดบันทึกของมิน
กุญแจสีเงิน
และรูปของลิน
มะลิถือทุกอย่างไว้แน่น
“พร้อมไหม?”
ปั้นยกมือ
“ไม่พร้อม”
ต้นกล้าหัวเราะ
“แต่ก็ต้องไป”
ประตูหมายเลข 5 เปิดออก
**แกร๊ก...**
แสงสีทองสว่างขึ้น
ทั้งสามก้าวเข้าไปพร้อมกัน
คราวนี้พวกเขากลับมายังคืนเดิม
คืนที่มินกับกล้าหายไป
แต่มีบางอย่างแตกต่าง
พวกเขาเห็นมิน กล้า และลินกำลังยืนอยู่หน้าต้นมะลิ
กล้าถือกล่องไม้
“เราต้องปิดประตู”
มินพยักหน้า
“แต่ถ้าปิดแล้ว เราอาจกลับไม่ได้”
ลินเงียบ
เธอก้มหน้าลง
“ถ้าอย่างนั้น...ฉันจะอยู่เอง”
มินรีบจับมือเธอ
“ไม่ได้!”
มะลิเห็นภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกใจหาย
เธอเข้าใจทันที
ลินไม่ได้เป็นคนเปิดประตู
เธอเป็นคนที่ **เสียสละตัวเองเพื่อปิดมัน**
แต่ก่อนที่ลินจะเดินเข้าไป...
เสียงหนึ่งดังขึ้น
“หยุด!”
คุณตาในวัยหนุ่มวิ่งเข้ามา
“อย่าเข้าไป!”
กล้าหันกลับ
“คุณตา!”
คุณตาพยายามดึงเด็กทั้งสามออกมา
แต่ประตูหมายเลข 5 เปิดกว้างขึ้น
ลมแรงพัดทุกอย่างปลิว
มะลิในปัจจุบันพยายามวิ่งเข้าไปช่วย
“มิน!”
แต่ไม่มีใครมองเห็นเธอ
เธอทำได้เพียงยืนดูเหตุการณ์ในอดีต
แล้วทันใดนั้น...
มีมือเล็ก ๆ จับมือเธอ
ลินยืนอยู่ข้างเธอ
“เธอมาแล้ว”
มะลิหันไป
“ลิน!”
ลินยิ้ม
“ขอบคุณที่ตามหาฉัน”
“ทำไมเธอถึงหายไป?”
ลินมองประตู
“เพราะฉันต้องรักษาสัญญา”
“สัญญาอะไร?”
ลินชี้ไปที่มะลิ
“สัญญาที่ให้ไว้กับเธอ”
มะลิชะงัก
“กับฉัน?”
ลินพยักหน้า
“ก่อนเธอจะเกิด เธอเคยมาที่นี่”
ภาพหนึ่งปรากฏขึ้น
เด็กทารกคนหนึ่งอยู่ในอ้อมแขนของคุณยาย
ข้าง ๆ กันมีมิน กล้า และลิน
คุณยายพูดว่า
“เด็กคนนี้ชื่อมะลิ”
ลินยิ้ม
“เธอจะเป็นคนกลางใช่ไหม?”
คุณยายพยักหน้า
“ใช่”
มะลิเริ่มเข้าใจ
“ฉันไม่ได้เพิ่งรู้จักพวกเธอ...”
ลินยิ้ม
“ใช่”
“เธอรู้จักพวกเรามาตั้งแต่ก่อนเกิด”
ทันใดนั้น ประตูหมายเลข 5 เริ่มสั่นอย่างรุนแรง
**ครืน!**
ลินรีบพูด
“ถึงเวลาแล้ว”
“เวลาอะไร?”
“เวลาที่เธอต้องเลือก”
มะลิมองประตู
“เลือกอะไร?”
ลินยื่นมือให้
“จะปิดประตูนี้ตลอดไป...”
เธอหยุด
“หรือจะเปิดมัน แล้วปล่อยทุกคนกลับมา”
มะลิมองต้นกล้า
มองมิน
มองลิน
และมองเด็กชายอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง
เด็กชายคนนั้นคือกล้า
เธอรู้ทันทีว่า...
ถ้าเลือกเปิดประตู ทุกคนอาจกลับมา
แต่บางสิ่งจากอีกฝั่งก็อาจตามมาด้วย
มะลิหลับตา
แล้วนึกถึงคำพูดของคุณยาย
**“ไม่ว่าบ้านจะใหญ่แค่ไหน ครอบครัวก็ต้องกลับบ้านด้วยกัน”**
มะลิเปิดตา
“ฉันจะไม่ทิ้งใคร”
เธอจับมือทั้งสามคน
ประตูหมายเลข 5 สว่างวาบ
**วูบ!**
ทุกอย่างดับลง
เมื่อมะลิลืมตาอีกครั้ง...
เธอกลับมาอยู่ในบ้าน
แต่คราวนี้...
มีเด็กหญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเธอ
มิน
และอีกคนหนึ่งยืนอยู่ข้างต้นกล้า
ลิน
ทั้งสองคนยิ้ม
แต่กล้ากลับหายไป
มะลิหันไปมองต้นกล้า
“พี่กล้าล่ะ?”
มินตอบเบา ๆ
“เขายังอยู่ที่ประตู”
มะลิรู้ทันทีว่า...
เรื่องยังไม่จบ
โฆษณา