### ตอนที่ 9 : ประตูสุดท้าย
เสียงฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
มะลิยืนอยู่หน้าประตูหมายเลข 5
คราวนี้มีเพียงเธอกับมิน
ลิน และต้นกล้าตัวจริงหายไปหลังประตู
ปั้นกำแขนมะลิ
“เราต้องไปช่วยพี่”
มะลิพยักหน้า
“ใช่”
มินมองประตู
“แต่ครั้งนี้ฉันไปด้วย”
ประตูเปิดออก
ด้านในไม่มีอดีต
ไม่มีห้อง
ไม่มีบันได
มีเพียงความมืด
กลางความมืดนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งยืนอยู่
**กล้า**
เขากำลังพยายามปิดประตูอีกบานหนึ่ง
“รีบออกไป!”
มะลิตะโกน
“พี่กล้า!”
กล้าหันมา
“มะลิ?”
เขายิ้ม
“ในที่สุดเธอก็มา”
“กลับบ้านกันเถอะ!”
กล้าส่ายหน้า
“ฉันกลับไม่ได้”
“ทำไม?”
“เพราะฉันต้องอยู่ที่นี่เพื่อเฝ้าประตู”
มะลิส่ายหน้า
“ไม่จริง”
เธอเดินเข้าไปหา
“ครอบครัวต้องกลับบ้านด้วยกัน”
กล้ามองเธอ
“ถ้าฉันกลับ ประตูจะเปิด”
มะลิหยิบกุญแจสีเงินขึ้นมา
“งั้นเราก็ปิดมันด้วยกัน”
มินและลินจับมือกัน
ต้นกล้าจับมือมะลิ
ปั้นยืนอยู่ตรงกลาง
“เอาล่ะ!” ปั้นพูด “สาม...สอง...หนึ่ง!”
ทุกคนบิดกุญแจพร้อมกัน
**แกร๊ก!**
ประตูเริ่มปิด
แต่มีเงาดำขนาดใหญ่พุ่งเข้ามา
มันพยายามแทรกตัวผ่านช่องประตู
มะลิตกใจ
“จับมือกันไว้!”
ทุกคนจับมือกันแน่น
เงานั้นส่งเสียงคำราม
**“มะลิ...”**
เด็กหญิงหลับตา
เธอนึกถึงบ้าน
โต๊ะอาหาร
เสียงหัวเราะของปั้น
เสียงต้นกล้าบ่นเวลาน้องทำของหาย
เสียงแม่เรียกกินข้าว
และเสียงคุณยายหัวเราะ
เธอพูดเบา ๆ
“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ”
ทันใดนั้น แสงสีขาวสว่างขึ้น
เงาดำถูกผลักกลับไป
**วูบ!**
ประตูปิดสนิท
กุญแจสีเงินแตกออกเป็นสองส่วน
ทุกอย่างเงียบลง
มะลิลืมตา
กล้ายืนอยู่ตรงหน้า
เขายิ้ม
“ขอบคุณนะ”
มะลิยิ้มทั้งน้ำตา
“กลับบ้านกันเถอะ”
กล้าพยักหน้า
แต่ก่อนที่ทุกคนจะเดินออกไป...
เขากลับมองมะลิ
“มีอย่างหนึ่งที่เธอต้องรู้”
“อะไร?”
“ประตูหมายเลข 5 ไม่ใช่ประตูแรก”
มะลิชะงัก
“หมายความว่าไง?”
กล้าชี้ไปด้านหลัง
ตรงความมืดที่ประตูเคยอยู่...
มีตัวเลขจาง ๆ ปรากฏขึ้น
**0**
“ประตูหมายเลขศูนย์ต่างหาก...คือจุดเริ่มต้น”
ทันใดนั้น เสียงคุณตาดังมาจากอีกด้าน
“ทุกคน! รีบออกมา!”
มะลิหันกลับ
“ไปกันเถอะ!”
ทุกคนวิ่งออกจากห้อง
ประตูหมายเลข 5 ปิดลง
และเมื่อพวกเขาหันกลับไปดูอีกครั้ง...
มันหายไปแล้ว
เหลือเพียงกำแพงธรรมดา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
