🌿 ตอนสุดท้าย | ดูแลกันและกัน…จนถึงวันสุดท้าย
ซีรีส์นี้เริ่มจากภาพเดียวค่ะ
ภาพยายวัยเกือบแปดสิบ
นั่งป้อนข้าวตาที่นอนติดเตียง
ด้วยมือที่สั่น และหลังที่ค่อมเล็กน้อย
ในบ้านที่เหลือกันอยู่แค่สองคน
ตลอดเก้าตอนที่ผ่านมา
เราคุยกันเรื่องคนดูแลที่ไม่ค่อยมีใครถามถึง
คนที่แก่ลงทุกวันเหมือนกัน
แต่ไม่มีใครดูแล
🌿 สิ่งที่อยากฝากไว้
คนดูแลก็มีโรคประจำตัว
การไปหาหมอของท่านไม่ใช่เรื่องรอได้
ร่างกายของคนดูแลมีขีดจำกัด
การยก พยุง พลิกตัว ต้องทำอย่างถูกวิธี
ไม่อย่างนั้นบ้านนั้นจะมีคนป่วยสองคน
เรื่องยาคือเรื่องใหญ่
ยาสองคน โรคสองชุด ต้องแยกให้ชัด
ความจำของคนดูแลก็เปลี่ยนไปได้
ถ้าเริ่มลืมเรื่องยา ไฟ แก๊ส หรือเงิน
ควรพาไปพบแพทย์
ใจของคนดูแลก็ต้องการการดูแล
ความเหนื่อยและความเหงาที่ไม่มีใครเห็น
ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีอยู่จริง
ทุกบ้านควรมีแผนสำรอง
เบอร์ฉุกเฉิน คนที่จะมาแทน และคนที่คอยโทรเช็ก
ลูกหลานที่อยู่ไกลก็ช่วยได้
เริ่มจากคำถามสั้น ๆ ว่า "ช่วงนี้เหนื่อยไหม"
และไม่มีบ้านไหนต้องสู้อยู่ลำพัง
อสม. รพ.สต. อบต. เพื่อนบ้าน และชุมชน
อยู่ใกล้กว่าที่หลายคนคิด
🌱 ถ้าคุณคือลูกหลาน
วันนี้ลองโทรกลับบ้าน
แล้วถามคนที่ดูแลสักคำว่าเหนื่อยไหม
🌱 ถ้าคุณคือคนดูแล
อยากบอกว่าสิ่งที่คุณทำอยู่ทุกวัน
มีคนมองเห็นนะคะ
และการดูแลตัวเองไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว
แต่คือการทำให้คุณยังดูแลเขาได้ต่อไป
เพราะสุดท้ายแล้ว
บ้านที่อบอุ่นที่สุด
ไม่ใช่บ้านที่ไม่มีใครป่วย
แต่เป็นบ้านที่ทุกคนยังดูแลกันและกันอยู่ 💛
📌 บันทึกโพสต์นี้ไว้
หรือส่งต่อให้คนที่กำลังดูแลใครสักคนอยู่
💬 อ่านครบทั้งซีรีส์แล้ว
ตอนไหนที่ตรงกับบ้านของคุณมากที่สุดคะ
🌿 ซีรีส์ "เมื่อคนดูแล…ก็แก่ลงทุกวัน"
เรื่องเล่าจากบ้านที่ผู้สูงวัยดูแลกันเอง
#เมื่อคนดูแลก็แก่ลงทุกวัน #ดูแลผู้สูงอายุ #เรื่องเล่าจากชุมชน #สรุปซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
