ฝนตก วันหยุด โอที
วันนี้เป็นวันหยุด
แต่มีภารกิจพิเศษ
ผมจึงต้องไปทำงาน
ฝนตกหนัก
ตั้งแต่เมื่อวาน
และจนถึงเช้าวันนี้
ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
หลายพื้นที่มีน้ำท่วมขัง
ระหว่างทาง
ผมเห็นเศษขยะ
กิ่งไม้
ถุงพลาสติก
กระจายอยู่เต็มถนน
ไม่รู้ว่ามาจากไหน
แต่แปลกดี
ฝนตกทีไร
ผมมักจะเห็นของพวกนี้เสมอ
เหมือนฝนไม่ได้พาแค่น้ำลงมา
แต่พาสิ่งที่อยู่ตามซอก
ตามขอบถนน
ตามที่ที่เราไม่ค่อยได้มอง
ออกมาให้เห็นด้วย
……..
ระหว่างทาง
ผมแวะซื้อกาแฟหนึ่งแก้ว
เพราะอะไรไม่รู้
ทั้งที่ช่วงนี้
ผมไม่ได้ดื่มกาแฟเป็นประจำแล้ว
ผมถือมันติดมือมาด้วย
แล้วก็ทำงานต่อ
จนกระทั่งบ่ายสองโมงกว่า
ผมเพิ่งสังเกตว่า
ผมยังไม่ได้กินมันเลย
น้ำแข็งละลายไปเกือบหมด
กาแฟแยกตัวเป็นชั้น
แก้วที่ตอนซื้อมาใหม่ ๆ
ดูน่าดื่ม
ตอนนี้กลับนั่งอยู่ข้าง ๆ ผม
เงียบ ๆ
เหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง
ผมหยิบขึ้นมามอง
แล้วก็วางลงเหมือนเดิม
สุดท้าย
ผมก็ไม่ได้กิน
———
วันนี้เป็นวันหยุด
แต่ผมมาทำงาน
มีโอที
มีฝน
มีรถที่ต้องขับ
มีงานที่ต้องทำ
และมีสิ่งต่าง ๆ
ที่ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิดไว้
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
ผมอาจรู้สึกว่า
“ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วย”
วันหยุดก็ควรเป็นวันหยุด
น่าจะได้นอนพัก
น่าจะได้อยู่บ้าน
น่าจะได้ทำอะไรของตัวเอง
แต่วันนี้
ผมกลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้นมากนัก
ไม่ได้หมายความว่า
ผมอยากมาทำงานในวันหยุด
ไม่ได้หมายความว่า
ผมชอบทำโอที
ผมยังอยากหยุดอยู่เหมือนเดิม
เพียงแต่
ผมไม่ได้รู้สึกว่าทุกอย่างต้องเป็นอย่างที่ผมอยากให้เป็น
……..
ฝนยังตก
น้ำยังขัง
ถนนยังมีขยะ
กาแฟในแก้วยังแยกเป็นชั้น
และผมก็ยังนั่งทำงาน
ในวันที่ควรจะเป็นวันหยุด
แต่แปลกดี
ข้างในผมกลับค่อนข้างเงียบ
ไม่มีอะไรต้องต่อสู้มากนัก
ไม่มีอะไรต้องถามว่า
“ทำไมต้องเป็นผม”
มันก็แค่วันนี้
เป็นวันหยุด
แต่ผมต้องมาทำงาน
ก็เท่านั้นเอง
……..
ผมคิดว่า
เมื่อก่อน
ผมอาจต้องการให้ชีวิตเป็นไปตามที่คิด
วันหยุด
ต้องได้หยุด
ฝนตก
ก็อยากให้ฝนหยุด
งานเยอะ
ก็อยากให้งานเบาลง
อะไรที่ไม่เป็นอย่างใจ
ก็มักทำให้ใจไม่สบาย
แต่วันนี้
ผมเริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
เราอาจไม่ได้มีความสุขขึ้น
เพราะชีวิตเป็นอย่างที่เราต้องการ
บางที
เราอาจสบายขึ้น
เมื่อเราไม่ต้องการให้ทุกอย่าง
เป็นอย่างที่เราต้องการตลอดเวลา
……..
บ่ายสองโมงกว่าแล้ว
ผมมองกาแฟแก้วเดิมอีกครั้ง
น้ำแข็งละลายหมดแล้ว
ผมยกขึ้นมาดู
แล้วก็หัวเราะเบา ๆ
ซื้อมาแล้วไม่ได้กิน
ไม่รู้ซื้อทำไมเหมือนกัน
บางทีชีวิตก็มีเรื่องแบบนี้
เราเริ่มต้นบางอย่าง
โดยไม่รู้ว่าทำไปทำไม
แล้วระหว่างทาง
มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า
มันต้องกลายเป็นเรื่องแย่เสมอไป
……..
วันนี้ผมยังต้องทำงาน
ฝนยังตก
และวันหยุดของผม
ก็ยังไม่เหมือนวันหยุด
แต่ผมไม่ได้รู้สึกไม่ดี
เหมือนเมื่อก่อน
ผมยังอยากกลับบ้าน
ยังอยากพัก
ยังอยากมีวันหยุดจริง ๆ
เพียงแต่วันนี้
ผมไม่จำเป็นต้องรอให้ทุกอย่างเป็นใจ
แล้วจึงจะรู้สึกสบาย
บางที
ความสบายใจ
อาจไม่ได้เกิดจากการที่ชีวิตไม่มีอะไรขัดใจ
แต่อาจเกิดจาก
วันที่มีบางอย่างไม่เป็นอย่างใจ
แล้วเรายังอยู่กับมันได้
……..
ตอนเย็น
ถ้าฝนยังตกอยู่
ผมก็คงขับรถกลับบ้าน
ท่ามกลางฝนเหมือนเดิม
ถนนอาจยังมีน้ำขัง
อาจยังมีขยะ
กิ่งไม้
และถุงพลาสติกอยู่ตามทาง
กาแฟแก้วนั้น
ก็คงถูกทิ้งไปแล้ว
ส่วนวันหยุดวันนี้
ก็คงหมดลง
โดยที่ไม่ได้เป็นวันหยุดอย่างที่ผมคิดไว้
แต่ก็ไม่เป็นไร
เพราะวันนี้
ผมไม่ได้ต้องการให้มันเป็นอย่างอื่นอีกแล้ว
มันเป็นเพียงวันหนึ่ง
วันที่ฝนตก
วันที่ผมมาทำงาน
วันที่กาแฟหนึ่งแก้ว
ถูกลืมไว้จนละลาย
และวันที่ผมเพิ่งสังเกตว่า
ผมสามารถอยู่กับวันที่ไม่เป็นอย่างใจ
ได้สบายกว่าที่เคย 🌙
———
บันทึก…จากความเงียบ
บางที
เราไม่ได้ต้องการชีวิต
ที่เป็นไปตามแผนทั้งหมด
เราเพียงอยากมีวันที่
เมื่อบางอย่างผิดไปจากที่คิด
เรายังไม่ต้องผิดหวังกับชีวิตทั้งชีวิต
วันหยุดที่ไม่ได้หยุด
กาแฟที่ไม่ได้ดื่ม
ฝนที่ไม่ยอมหยุด
งานที่เพิ่มขึ้นมา
เรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้
ไม่ได้หายไปไหน
แต่บางอย่างในตัวเรา
อาจเปลี่ยนไปแล้ว
เมื่อก่อน
เรื่องเหล่านี้อาจทำให้ผมรู้สึกว่า
“วันนี้ไม่ใช่วันที่ดี”
แต่วันนี้
ผมกลับคิดว่า
“วันนี้ก็เป็นแบบนี้”
แล้วผมก็ทำสิ่งที่ต้องทำ
รอให้ฝนหยุด
รอให้วันผ่านไป
แล้วกลับบ้าน
โดยไม่ได้รู้สึกว่า
ผมต้องชนะอะไรจากวันนี้
บางที
การยอมรับชีวิต
อาจไม่ได้หมายถึง
การชอบทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
เพียงแค่
เราไม่ต้องต่อต้านทุกสิ่ง
ที่ไม่ได้เป็นอย่างใจ
และสำหรับวันนี้
ผมคิดว่า
แค่นี้ก็ดีแล้ว
ฝากไว้กับความเงียบ
🌙
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
