•
28 ก.ย. เวลา 16:36 • อาหาร

เมื่อเกือบ 2,000 ปีก่อน… ชีสไม่ได้มีแค่แบบเดียว

ถ้าเราย้อนกลับไปในยุคโรมัน เมื่อเกือบ 2,000 ปีก่อน ลองจินตนาการว่า…
ในตลาดแห่งหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน มีชีสวางเรียงกันอยู่มากมาย
บางก้อนทำจากนมวัว บางก้อนจากนมแกะ บางก้อนจากนมแพะ บางชนิดสด บางชนิดถูกทำให้แห้งเพื่อเก็บไว้ได้นาน และบางชนิดมีชื่อเสียงจนผู้คนรู้ว่า “ชีสก้อนนี้มาจากที่ไหน” คนที่ช่วยบันทึกเรื่องราวเหล่านี้เอาไว้ คือ **Pliny the Elder**
เขาเป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักเขียนชาวโรมัน มีชีวิตอยู่ราว ค.ศ. 23–79
ผลงานสำคัญของเขาคือ Natural History
หนังสือขนาดมหึมาที่รวบรวมความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติ ผู้คน อาหาร สัตว์ พืช และสิ่งต่าง ๆ ที่ชาวโรมันรู้จักในเวลานั้น
และแน่นอนว่า… **ชีสก็อยู่ในนั้น** Pliny เขียนถึงนมหลายชนิด
พูดถึงการทำชีส พูดถึงเรนเนตที่ใช้ทำให้นมจับตัว
พูดถึงเนย และยังกล่าวถึงชีสจากพื้นที่ต่าง ๆ ของจักรวรรดิโรมัน
สิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อเราอ่านบันทึกของเขา เราจะพบว่า… **มนุษย์ในยุคนั้นไม่ได้มองชีสเป็นอาหารชนิดเดียว** พวกเขารู้แล้วว่า นมแต่ละชนิดให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน นมวัว นมแพะ นมแกะ รวมถึงสถานที่ วิธีทำ และการเก็บรักษา ก็ทำให้ชีสมีลักษณะแตกต่างกัน
ฟังดูคุ้นไหม? เพราะทุกวันนี้เราก็ยังพูดกันว่า “ชีสก้อนนี้ทำจากนมอะไร?”
“ทำจากที่ไหน?” “ใช้วิธีไหน?” “รสชาติเป็นอย่างไร?” เกือบ 2,000 ปีผ่านไป
คำถามเหล่านี้ก็ยังอยู่กับชีสเหมือนเดิม เพียงแต่วันนี้ เรามีเครื่องวัดอุณหภูมิ
มี pH meter มีห้องเย็น มีจุลินทรีย์ starter และมีวิทยาศาสตร์เข้ามาช่วย
และนี่คือสิ่งที่น่าสนใจที่สุดของประวัติศาสตร์ชีส เพราะชีสที่เราเห็นอยู่บนโต๊ะวันนี้
ไม่ได้เกิดขึ้นในยุคของเรา มันคือผลลัพธ์ของความรู้ ที่มนุษย์ค่อย ๆ สังเกต ทดลอง และส่งต่อกันมา เป็นเวลาหลายพันปี
จากคนเลี้ยงสัตว์ในอดีต… มาถึงเกษตรกรและคนทำชีสในวันนี้
**ชีสหนึ่งก้อน จึงอาจมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าที่เราคิด**
โฆษณา