เรื่องราว การแสดงความคิดเห็น เราก็ต้อง ยอมรับว่า ความคิดเห็น มันเหมือนฟองอากาศ มันมาก็ผ่านไป บางครั้ง บางเรื่องราว เวลานึกเรื่องราว อ้อ.แสดงความคิด เสียหน่อย ฟองอากาศนั้น ก็ลอยมา ไหลลงที่หัว .สมองมันก็ เริ่มมีเสียงปรากฏ ก็รีบๆเขียนๆ เดี๋ยว ฟองอากาศนั้นหายไป . บางครั้ง ก็มาอ่าน ที่เคยเขียน ก็นึกไม่ออก เขียนได้ไม่เหมือน ฟองอากาศ ที่ลอยมาตอนนั้น นั่นก็คือ แสดงความคิดเห็น แล้วก็วางลง ไม่ไปยึด เหมือนฟองอากาศ ทีะลายหายไป
บางครั้ง การแสดงความคิดเห็น ก็อาจกระทบ . ไปทำมีอารมณ์ทิฐิ ไม่ยอม มีความไม่พอใจ ก้าร้้าว เกิดขึ้น เราก็จะลบ๕วามคิดเห็น ของเราอกหมด ไม่ไปนึกเสีย เวลาที่เขียนไป นั่นก็ทำให้เร่ได้เรียนรู้ เรื่องราว ความคิดเห็น .มันไม่มีตัวตน เราไปยึดให้มีตัวตน จะด่วยคำติคำชม เราก็วางอารมณ์นั้นเสีย . เราทบทวน ในเรื่องเหตุผล . ระมัดระวัง อารมณ์นึกคิดของตนเอง ดีหรือไม่ดี เห็นว่า .ไม่ดี เราก็วางมันทิ้ง ลบทิ้งไป
เรื่องราวความคิดเห็น อย่างคำถาม ที่ถามมา ใน BD การตอบคำถาม จะตอบอย่างไร ที่เราเห็นเพียงข้อความ บางคน ก็ไม่เล่าเรื่องราว ที่มาที่ไปของคำถาม .มันก็เป้นเรื่องราว ที่ตอบอยากตอบคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่รู้จักนิสัยใจคอ ซึ่งกันและกัน
แล้วเรื่องราวที่ตอบ ก็อยู่ในขอบเขต เรื่องบุญกุศล เรื่องอารมณ์กรรม อารมณ์นึกคิดต่างๆ เราโชคดี ที่พระท่านแนะนำ ให้ฝึกหัด ท่านบอกให้ทำทีละข้อ อารมณ์พอใจ ไม่พอใจอย่าให้เกิดขึ้นที่เรา .ไม่ติเตียนใคร ไม่วิพากษ์วิจารณ์ใคร (เรื่องตัวนี้ มันทำให้นอนหน้าอก ท้องอืดท้องเฟ้อ จุกเสียด .กับตัววิจารณ์ เราก็กลัว ไม่อชเอามาใช้)
เรื่องเห็นตัวเองดีแล้ว .ก็หน้า กลัว เพราเราเห็นตัวเองดี เราจึงติเตีนยคนนั้นคนนี้ . แล้วเรื่องที่ทำยาก พระท่านบอก ..เอ้าไปทำตัวนี้ ไม่เห็นใครผิดเลย . แล้วเราจะทำอย่างไรดี ไม่เห็นใครผิด ลูกน้องเรามันก็ทำพลาด มีเรื่องราวบ่อย จะทำอย่างไรดีจึงจะไม่เห็นเค้าผิด
บางคนก็ เหมือน เอ. มาระบายอารมณ์ทุกข์ เล่าเรื่องคนนี้ คนนั้น เป็นอย่างนั้น อย่างนี้ วิจารณ์ไป ติเตียน ไป .โอ้ว .ตัวเอง ต้องเจอ . ก็เอามาเล่า บ่นที่ทำงาน . มีแต่ระบายอารมณ์ .พอหมดเรื่องเล่า ก็เเินจากไป .อย่างนี้ ก็ต้องระมัดระวัง ไม่ไปร่วม ไม่รับอารมณ์เค้า ที่มันทุกข์ขัง เราก็ต้องอยู่นิ่งๆ ทำอย่างไร จะอยู่นิ่งเฉย ไม่รับอารมณ์เค้า เจ้ามาในตัวเรา
เรื่องราวอารมณ์นึกคิด มันมีตัวอารมณ์ เหมือนฟองอากาศ มีอากาศดีหรือเป็นพิษ เรารผู้ว่าอากาศไม่ดี เราก็หายใจเอาอากาศดีๆ อารมณ์นึกคิดที่ดี มาฟอก น้ำเลือดน้ำหนองในสมองให้มันดี เพราะสมอง มันทำหน้าที่ปรุงแต่งตามสิ่งอวดที่เราสัมผัส เหมือนเราเข้าไปในห้องที่อากาศอึกอัด ร้อนอบอ้าว เราก็ออกมา ไปที่เย็นๆ อากาศดี สูดเข้าไป ระบายไลลมร้อนออกจากการเป็น กายมันกสงบเย็นขึ้ร คือเรารู้จักงหลบหลีก เหตุที่จะทำตนเอง สร้างกรรมคล้องเวรกรรม ด้วอารมณ์ นึกคิด ที่เหมือนฟองอากาศ มาแล้ว เดี๋ยวมันก็ผ่านเลยไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
