การศึกษาขั้นอุดมศึกษาของไทยสมัยหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง
ในสมัยรัชกาลที่ 6 มีมหาวิทยาลัยแห่งแรกคือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอยู่เพียงแห่งเดียว
ครั้นถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครอง รัฐต้องการให้ประชาชนมีความรู้เรื่องประชาธิปไตยมากยิ่งขึ้น จึงตั้งมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองขึ้นเมื่อพ.ศ 2477 โดยยกฐานะโรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม และโอนคณะรัฐศาสตร์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมารวมด้วย เดิมเปิดเป็นมหาวิทยาลัยแบบตลาดวิชา รับนักศึกษาโดยไม่ต้องสอบคัดเลือก ไม่บังคับให้ต้องไปเรียนตามปกติ ถือผลการสอบเป็นสำคัญ จนถึงพ.ศ 2493 จึงจัดเป็นมหาวิทยาลัยปิดและเปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์"
ในพ.ศ 2486 มีมหาวิทยาลัยเกิดขึ้นอีก 3 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์โดยยกฐานะคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยขึ้นเป็นมหาวิทยาลัย ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยมหิดล"
ต่อจากนั้นก็รวมวิทยาลัยเกษตรกรรมที่บางเขน และโรงเรียนวนศาสตร์ที่จังหวัดแพร่เข้าด้วยกัน ตั้งขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์" มหาวิทยาลัยสุดท้ายซึ่งเกิดขึ้นในปีเดียวกันคือ "มหาวิทยาลัยศิลปากร" โดยยกฐานะโรงเรียนศิลปากรขึ้นเป็นมหาวิทยาลัย ส่วนมหาวิทยาลัยที่ผลิตครู และด้านอาชีวศึกษาได้กล่าวแล้วในบทความก่อนหน้านี้
มหาวิทยาลัยเหล่านี้ขยายการสอนออกเป็นคณะต่างๆให้เหมาะสมกับกาลสมัย เมื่อพ.ศ 2514 มีมหาวิทยาลัยแบบตลาดวิชาเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในตอนแรกตั้งเกิดขึ้นอีกคือ "มหาวิทยาลัยรามคำแหง" แต่มีปัญหามาก เกี่ยวกับจำนวนนักศึกษาและจำนวนอาคารสถานที่เรียนไม่ได้สัดส่วนสัมพันธ์กัน รัฐบาลจึงเปิด "มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช" ขึ้นอีกแห่งหนึ่ง เมื่อพ.ศ 2521 เป็นมหาวิทยาลัยเปิดอย่างแท้จริงแบบอารยประเทศดำเนินการสอนโดยใช้ระบบการสอนทางไกล
เมื่อพ.ศ 2499 ได้เกิดความคิดที่จะจัดให้มหาวิทยาลัยต่างๆ มีมาตรฐานอยู่ในระดับเดียวกัน รัฐบาลจึงจัดตั้ง "สภามหาวิทยาลัยแห่งชาติ" ขึ้น ทำหน้าที่ประสานงานด้านมหาวิทยาลัย และโอนมหาวิทยาลัยทุกแห่งจากสังกัดเดิมไปขึ้นสำนักนายกรัฐมนตรีในพ.ศ 2502 ต่อมาจึงโอนไปสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย
แต่เดิมมหาวิทยาลัยต่างๆมีอยู่แต่ในกรุงเทพมหานครทั้งสิ้น ภายหลังจึงจัดตั้งมหาวิทยาลัยตามภูมิภาคขึ้นรวม 3 แห่งด้วยกัน คือมหาวิทยาลัยเชียงใหม่(พ.ศ 2507) แห่งที่ 2 คือมหาวิทยาลัยขอนแก่น(พ.ศ 2508) และแห่งที่ 3 คือมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์(พ.ศ 2511)
นอกจากนี้ยังมีสาขาหรือที่เรียกว่าวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยต่างๆตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคหลายแห่งเช่น วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒและมหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นต้น นอกจากนั้นรัฐยังอนุญาตให้เอกชนเปิดสถาบันขั้นอุดมศึกษาได้อีกด้วย ระหว่างพ.ศ 2512 - 2514 อนุญาตให้วิทยาลัยเอกชนเปิดสอนหลักสูตรระดับต่ำกว่าปริญญา ต่อมาจึงอนุญาตให้เปิดสอนได้ถึงระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกในปัจจุบัน
ธเนศ ขำเกิด สรุป เรียบเรียง
cr. 1.เจ้าของภาพใน gloogle
2.ข้อมูลจาก หนังสือประวัติครู ของคุรุสภา 16 มกราคม 2525
3.ข้อมูลจาก หนังสือประวัติการศึกษาไทย ของ พงศ์อินทร์ ศุขขจร พ.ศ.2512
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
