•
4 ต.ค. เวลา 10:58

วันธรรมดาวันหนึ่ง

วันหนึ่ง ค่อนปลายเดือนสิงหาคมพ.ศ 2569 ก็ได้บังเอิญรู้ว่างานประจำที่ทำอยู่เจ้าของกิจการอยากเลิกทำแล้ว(คราวนี้จริงและซีเรียสแล้ว) สิ่งที่เคยคิดเตรียมใจเอาไว้ล่วงหน้ามาก ในที่สุดมันกำลังเดินทางมาถึงเราแล้ว เพราะในหลายๆปีที่ผ่านมามีการแจก"ตั๋ว"หลายรอบด้วยกัน มีตั๋วที ทุกคนก็เตรียมตัวรับตั๋วในรอบถัดไปที อยู่ในความระแวดระวังมากเป็นเวลาระยะหลายปีเหมือนกัน
เหล่าเพื่อนในทีมก็หาข้อมูลมากมาย เอามาคุยกัน ว่าต่อไปเราจะต้องเตรียมตัวหรือต่อรองกับแผนกบุคคลอะไรอย่างไรบ้าง ต้องใช้เอกสารอะไร สิทธิประโยชน์อะไรบ้างที่เราจะได้รับและอื่นๆ หลังจากวันที่รู้ก็อีกไม่เกิน 4 วัน ก่อนที่เอกสารบางอย่างจะเดินมาถึงพวกเรา
ที่เดินทางมาหาพวกเราก่อนก็คือคน บุคคลที่เป็นคนสำคัญในการส่งสารจากผู้บริหารถึงพนักงานธรรมดาอย่างเรา เพื่อทำความเข้าใจขอแสดงความจริงใจ จากเหตุการณ์ที่รับรู้มาร่วมกัน ความไม่ค่อยเซอร์ไพรส์..ก็ไม่ต่างกัน
หลังจากนั้นก็ใช้เวลาอีกไม่เกิน 3-4 วัน เอกสารแสดงความชัดเจนแล้วแจกแจงสิทธิประโยชน์ คนละฉบับ ก็เดินทางมาถึงพวกเราในวันธรรมดาวันหนึ่ง มันสุดแสนจะเรียบง่าย
ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้นี่เอง มันโล่งมันเบาบอกไม่ถูกเหมือนกัน มันก็สบายใจในที
ในรอบนี้เป็นรอบสุดท้ายพวกเราเหลือกันอยู่ไม่กี่คนไม่มีการทิ้งใครไว้ข้างหลังทุกคนสบายใจไปด้วยกัน
โฆษณา