3 ต.ค. เวลา 02:16 • ความคิดเห็น
เรื่องราว ตัวอิจฉา แม้ ในหมู่คนที่ว่า ปฏิบัติธรรม เรียนรู้จักอารมณ์ ลดละ อารมณ์ ก็มีตัวอืจฉา ใครมีคำชม ว่า ปฏิบัติธรรมดี ทำได้ ตามที่ครูบาจารย์แนะนำให้ทำ ที่เป็นเหมือยน แบบฝึกหัด งานหัดถกรรม ที่สอนเด็กให้ทำ .มีผลงาน ส่งการบ้าน ให้ครฺู มันก็มี งานหัดถกรรม มันขี้นอยู่กับคนทำ ความปรรณีบรรจงทำ ความใส่ใจ ในรายละเอียด
. การปฏิบัติธรรม ก็ทำนองเดียวดัน มันก็มีคนที่ยัง ตัดละ อารมณ์ในตีวตนไม่ได้ มีค วามยึดที่ว่า ไม่อยากเห็นใครเก่งเกินหน้า เกินตา .ก็จะมาแกล้งอย่าวนั้นอย่างนี้ ทำตัวเป็นนางมาร เข้าสิ่งเสียนี่ แก้ไขนิสัยกรรม ละอารมณ์ เรียนรู้จักอารมณ์ไม่ได้ ก็มีให้เห็น
เพราะสิ่งที่เป็นอุปสรรค ก็เรื่องราว ความยึดถือ อุปโลกน์ ไปเอาสิ่งของมาบูชา ไอ้ นั้นไอ้นี้
ศักดิ์สิทธิ์ มีอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ ร่ำลือ ไว้คุยอวดกัน .ว่า ข้ามีของดี .อย่างท่่เค้าร่ำลือ .พอยึดเรื่องราว เหล่านี้ เค้าก็ไม่สามารถ มาปฏิบัติธรรม ด้วยรอยทั้งสี่ ยืน เดิน นั่ง นอน มภาวนา สองคำได้ ท่องคาถายาวๆ หลายๆ แต่ท่องภาวนา แค่สองพุทโธ ทำไม่ได้เลย
พวกที่มีเรื่องราว ไสยศาสตร์ เวลาจะทำบุญ ก็ไม่เกิดเป็นบุญบุญขึ้นมาได้ เรียกร้อง ร่ำรวย ๆ นักบวชก็ พูดว่า ขอให้รวยๆ เอ้า . รวยเข้าๆไป แล้วใช้ชีวิตเป็นอย่างไร จิตที่อาศัยกายมีความสุขมั้ย .เอ. มันมีหัวโขน ทรนงตน ทำเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ด้วอารมณ์ที่ปรุงแต่งเกิดขึ้น แหม .เคยเห็นคน เมื่อก่อนก็ ไม่มียศมีตำแหน่ง . พอได้ยศ ได้ตำแหนง . แหม กลับบ้านเกิดเมืองนอน มันทำตัวใหญ่กว่าพ่อแม่เสียอีก . บางทีก็หลุดปากว่า พ่อแม่มันซคนโง่
โฆษณา