4 ต.ค. เวลา 01:53 • ปรัชญา

เพลงเดียวกันอาจทำให้คนหนึ่งลุกขึ้นสู้ แต่อาจทำให้อีกคนถามว่า

“ถ้าพยายามแล้ว ยังไม่สำเร็จล่ะ?”
ช่วงนี้เพลง “เนเน่ นายแน่มาก” ที่น้าแอ๊ด คาราบาวแต่งให้เนเน่ ถูกพูดถึงเยอะครับ
ผมเองในฐานะ Gen Y ฟังแล้วก็รู้สึกว่าเป็นเพลงให้กำลังใจดี 😅 ทั้งเรื่องความพยายาม การฝึกฝน และความสำเร็จที่ไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว
แต่พออ่านความเห็นของคนรุ่นใหม่บางส่วน กลับรู้สึกว่าเขา “ได้ยิน” อีกแบบ
ตอนแรกผมก็สงสัยว่า เพลงให้กำลังใจ ทำไมต้องคิดเยอะ?
แต่พอมองอีกมุม ผมว่าอาจไม่ใช่เรื่องของเพลงเลยครับ
เราแค่เติบโตมากับ “พจนานุกรมชีวิต” คนละเล่ม
คนรุ่นผมจำนวนหนึ่งโตมากับความเชื่อว่า ขยัน อดทน พิสูจน์ตัวเอง แล้ววันหนึ่งโอกาสจะมา
แต่น้องๆ รุ่นใหม่โตมากับภาพ Burnout, Layoff, COVID, ค่าครองชีพสูง และ AI ที่ทำให้ Skill เปลี่ยนค่าเร็วมาก
ดังนั้นประโยค
“ทำงานหนักไปก่อน แล้วอนาคตจะดีเอง”
สำหรับคนหนึ่งอาจเป็น กำลังใจ
แต่อีกคนอาจถามว่า
“แล้วมีอะไรรับประกันหรือเปล่า?”
ผมไม่ได้คิดว่า Gen Z ไม่อยากทำงานหนักนะครับ
บางทีเขาแค่อยากรู้ว่า
“ทำหนักไปเพื่ออะไร?”
“ได้เรียนรู้อะไร?”
“ชีวิตดีขึ้นไหม?”
“องค์กรแฟร์กับเราหรือเปล่า?”
ไม่ได้แปลว่าคนรุ่นใหม่ถูกทุกเรื่อง หรือคนรุ่นก่อนคิดผิด
แต่ก่อนจะรีบบอกว่า “เด็กรุ่นนี้ไม่อดทน” เราอาจลองถามอีกคำถามว่า
โลกที่เขากำลังเข้าไปทำงาน ยังเป็นโลกใบเดียวกับที่เราเคยเข้าไปหรือเปล่า?
น้าแอ๊ดอาจกำลังเล่าความพยายามด้วยภาษาของ Generation หนึ่ง ส่วนคนรุ่นใหม่ก็กำลังฟังผ่านประสบการณ์ของอีก Generation หนึ่ง
เพลงเดียวกันจึงอาจไม่ได้มีความหมายเดียวกันครับ
บางทีสิ่งสำคัญไม่ใช่ทำอย่างไรให้อีก Generation “ได้ยินเหมือนเรา”
แต่คือ เราฟังกันมากพอหรือยังว่า ทำไมเขาถึงได้ยินไม่เหมือนเรา? 🤔
#วันละเรื่องสองเรื่อง
โฆษณา