นิพัทธ พุกกะณะสุต กับภารกิจเปลี่ยน “ที่ว่าง” ให้เป็น “ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์”
เมื่อประเทศไทยได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุม World Bank Group-IMF Annual Meetings ครั้งที่ 46 โจทย์ใหญ่คือการจัดหาสถานที่ประชุม “ตามเกณฑ์ระดับโลก” ด้วยเหตุผลและเงื่อนไขหลายประการ ประเทศไทยเลือกสร้างศูนย์การประชุมแห่งใหม่บนพื้นที่ของโรงงานยาสูบ โดยมีระยะเวลาเพียงแค่สองปีกว่า
คุณนิพัทธ พุกกะณะสุต ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลังในขณะนั้น จึงต้องเปลี่ยนบทบาทจากนักเศรษฐศาสตร์มาเป็นผู้ควบคุมงานก่อสร้าง ภารกิจของเขาคือทำให้พื้นที่ว่างกลายเป็นศูนย์การประชุมที่รองรับคนเข้าร่วมงานจากทั่วโลก
แท้จริงแล้วศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับการประชุม World Bank Group-IMF Annual Meetings เมื่อปี 2534 เป็นการเฉพาะ
แต่ก่อนที่ผู้แทนด้านการเงินและการคลังจากทั่วโลกจะเดินทางมาเยือน พื้นที่ของโรงงานยาสูบตรงนี้ยังเป็นบริเวณทิ้งใบยาสูบที่เสียแล้ว มีบ่อน้ำขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง ไม่มีอาคาร ไม่มีฐานราก และยังไม่มีแบบก่อสร้างพร้อมใช้ ประเทศไทยมีเวลาราวสองปีเศษเพื่อเปลี่ยนพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นสถานที่จัดการประชุมระดับโลก ผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ทำภารกิจนี้กลับเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่ไม่เคยทำงานก่อสร้างใด ๆ มาก่อน
“จากนักเศรษฐศาสตร์ ผมต้องกลายเป็นคนคุมงานก่อสร้าง ซึ่งค่อนข้างยาก ต้องเรียนรู้สิ่งใหม่เยอะ”
คุณนิพัทธ พุกกะณะสุต ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง เคยปฏิบัติหน้าที่ Alternate Executive Director ที่ธนาคารโลก และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยซึ่งผลักดันการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ตั้งแต่การหารือเบื้องต้น การสำรวจสถานที่ ไปจนถึงการออกแบบระบบบริการสำหรับคณะผู้แทน
เวลานั้น ไทยกำลังขยับจากประเทศรายได้ต่ำไปสู่ประเทศรายได้ปานกลาง การท่องเที่ยวเริ่มเติบโต แต่ธุรกิจการประชุมและบริการระดับนานาชาติยังอยู่ในระยะตั้งต้น การได้ต้อนรับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้ว่าการธนาคารกลาง ผู้บริหารสถาบันการเงิน และสื่อมวลชนจากทั่วโลก จึงเป็นโอกาสนำเสนอทั้งศักยภาพทางเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว และความพร้อมด้านบริการ ซึ่งธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศได้มาตรวจสอบแล้วเห็นว่าสามารถรองรับการประชุมได้
คุณนิพัทธเล่าว่าในระยะแรก รัฐบาลไทยไม่ได้มีแนวคิดจะสร้างศูนย์การประชุมขึ้นใหม่ ส่วนหนึ่งเพราะธนาคารโลกเองไม่ต้องการให้ประเทศต้องลงทุนมหาศาลไปกับสิ่งก่อสร้าง แผนเดิมจึงเป็นการใช้โรงแรมเซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว ซึ่งเพิ่งสร้างขึ้นและมีห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ ฝ่ายไทยประเมินว่าพื้นที่ราว 2,500 ตารางเมตรน่าจะดัดแปลงเป็นห้องประชุมรองรับงานนี้ได้
แต่ระหว่างการเตรียมข้อเสนอ แผนก็เปลี่ยนไป รัฐบาลเห็นว่า หากการประชุมก่อให้เกิดประโยชน์ระยะยาว ประเทศควรมีสถานที่ของตนเอง จึงมีคำสั่งจากคณะรัฐมนตรีมาถึงกระทรวงการคลังว่า ให้สร้างศูนย์การประชุมแห่งชาติขึ้นเพื่อรองรับการประชุมใหญ่ครั้งนั้น คุณนิพัทธจึงได้รับบทผู้อำนวยการก่อสร้าง ที่ไม่ใช่แค่อาคารสถานที่ แต่รวมไปถึงระบบบริการที่จำเป็นให้แล้วเสร็จภายใน 2 ปี
“ทุกวันจะมีคนมาติดตามว่าไปถึงไหนแล้ว การสร้างไม่ใช่สร้างห้องประชุมอย่างเดียว เราต้องสร้างร้านอาหาร เครื่องมือประกอบอาหาร ระบบเสียง และทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง ตอนนั้นเราเร่งประสานงานและได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องตามเงื่อนไขข้อกำหนดของธนาคารโลกและระเบียบปฏิบัติทางการของรัฐบาลไทย จนงานมีความคืบหน้าไปมาก” คุณนิพัทธเล่าเรื่องอย่างแจ่มชัดราวกับเหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน
โค้งสุดท้ายของการก่อสร้าง เหตุการณ์ซึ่งทีมงานควบคุมไม่ได้ก็เกิดขึ้น เมื่อประเทศไทยเผชิญรัฐประหารในเดือนกุมภาพันธ์ 2534 ความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองสร้างคำถามว่า รัฐบาลใหม่จะดำเนินโครงการนี้ต่ออย่างไร
จุดสำคัญในความทรงจำของคุณนิพัทธคือ รัฐบาลที่นำโดยคุณอานันท์ ปันยารชุนยังคงใช้ข้าราชการและคณะทำงานเดิม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและปลัดกระทรวงการคลังลงมาควบคุมภาพรวม ขณะที่เขารับผิดชอบงานก่อสร้างและรายงานความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง
“ท้ายที่สุด ศูนย์การประชุม ซึ่งได้รับพระราชทานนามในเวลาต่อมาว่า ‘ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์’ ก็สร้างเสร็จตรงเวลา ใช้งบประมาณต่ำกว่ากรอบที่ตั้งไว้ และเปิดรับการประชุมได้ตามกำหนด เพราะได้รับการสนับสนุนจากหลายฝ่าย ตั้งแต่รัฐบาล ข้าราชการ ผู้ออกแบบ ผู้รับเหมา ไปจนถึงคนทำงานบริการ” คุณนิพัทธกล่าวสรุป
ไม่ใช่แค่คนในเท่านั้นที่มองเห็นความสำเร็จ หลังการประชุม เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบการประชุมนอกกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ของธนาคารโลกและ IMF บอกกับคุณนิพัทธว่า งานที่กรุงเทพฯ ปฏิบัติตาม master plan ได้อย่างสมบูรณ์และดีที่สุดที่เคยปรากฏ คำชมนี้เป็นความทรงจำส่วนบุคคลซึ่งแม้ผ่านมานานกว่า 35 ปี คุณนิพัทธก็ไม่มีวันลืม
ปัจจุบัน โจทย์ทางกายภาพของประเทศไทยเปลี่ยนไปมากแล้ว ศูนย์การประชุม โรงแรม การคมนาคม และบริการต่าง ๆ ของประเทศไทยมีความพร้อมกว่าเดิมมาก การประชุมระดับนานาชาติกลายเป็นบริการที่ประเทศรองรับได้ตามปกติ ตามระบบ MICE (Meeting, Incentives, Conventions, and Exhibitions)
ในสายตาของคุณนิพัทธ โจทย์ที่ยากกว่าการจัดงานจะอยู่ในเนื้อหาของการประชุม รวมถึงสิ่งที่ประเทศไทยจะพูดต่อโลกที่กำลังเผชิญกับความท้าทายหลายด้าน สิ่งที่ได้จากการพูดคุยครั้งนี้ อาจเปลี่ยนระบบการเงิน การคลัง และการค้าระหว่างประเทศอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง
ต้องติดตามว่าไทยจะส่งสารอะไรในช่วงที่ระเบียบการเงินโลกกำลังถูกนิยามใหม่นี้
ผู้เขียน : กองบรรณาธิการ พระสยาม BOT Magazine
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
