เล่าเรื่อง "หาง" จากภาพยนตร์ Citizen Dog (2004) หมานคร
ตั้งแต่เกิดมา ผมเคยได้ยินภาพยนตร์เรื่อง หมานคร ผ่านหูมาตลอด แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาผมเพิ่งได้ดูเรื่องนี้แบบเต็ม ๆ ทำให้ผมได้รู้ว่าภาพยนตร์ไทยสมัยก่อนมีมิติการเล่าเรื่องที่น่าสนใจ รวมไปถึงการใช้สัญญะที่แปลก ต้องตีความ แต่ความน่าสนใจคือ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดันเล่าเรื่องอย่างตรงไปตรงมาซะได้ รัก ก็บอกว่ารัก มีความฝัน ก็บอกว่ามีความฝัน ไม่มีเป้าหมายก็บอกว่าไม่มีเป้าหมาย แต่กลับแทรกสัญญะต่าง ๆ ในเรื่องเพื่อเสียดสีสังคมได้เยอะแยะไปหมด ซึ่งในส่วนที่ผมสนใจคือ "หาง"
ก่อนอื่นผมขออธิบายเนื้อเรื่องของภาพยนตร์คร่าว ๆ ก่อนนะ เนื้อเรื่องดำเนินผ่านป๊อด ชายผู้เป็นพระเอกของเรื่องนี้ ตัดสินใจเข้ามาทำงานที่กรุงเทพมหานคร และได้รับคำเตือนจากผู้เป็นยายว่า "ระวังจะมีหาง" แต่ป๊อดก็เลือกที่จะเข้าไปทำงานดังที่ใจต้องการ ผมขอไม่ลงรายละเอียดเรื่องงานที่ทำ ทว่ามี 1 งานคือ การเป็น รปภ. ที่ทำให้ป๊อดได้พบรักกับ จิน สาวผู้มีฝัน ผ่านการอ่านหนังสือที่ไม่รู้ความหมาย บนความเชื่อที่ว่าหนังสือเล่มนี้คือตัวเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอ เรื่องราวดำเนินบนความรักที่ป๊อดมีให้จิน สุดท้ายก็จบที่รักกัน
ผมยอมรับว่าผมเล่าเรื่องย่อได้ไม่ดีนัก แต่ผมจะข้ามมันมาสู่การอธิบายเรื่อง "หาง" ดีกว่า สำหรับผม การมีหาง คือ ทุนนิยมที่ Socialization คนในสังคม กึ่ง ๆ การพยายามเป็นส่วนหนึ่งของสังคม สถานะทางสังคม และการมีที่ทางในพื้นที่ทางสังคม
ด้วย Setting ของภาพยนตร์ ที่เล่าผ่านมุมมองความเป็นเมืองอย่าง "กรุงเทพฯ" ต้นตำรับของความเร่งรีบ monochrome เสมือนว่ากิจวัตรประจำวันคือ การตื่น ทำงาน และเดินทางกลับที่พัก ผู้คนมากหน้าหลายตา แต่กลับเหงาอย่างไร้สาเหตุ
แต่ในอีกแง่หนึ่ง ภาพยนตร์เองกลับใช้สีสันในการถ่ายทอดเรื่องราวเยอะมาก ทั้งสีคู่ตรงข้าม สีสันสดจี๊ดจ๊าดสายตา แสดงให้เห็นถึงความศิวิไลซ์ เบิกบาน การเป็นคนเมือง มีฐานะทางสังคม มีที่ทางและเป็นเครื่องมือยืนยันสถานะทางสังคมของตนเอง
ผมเลยมองว่า "หาง" เป็นการผันตัวเองสู่การเป็นคนเมือง บอกไม่ได้ว่า ดี หรือ ไม่ดี แต่ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคนมากกว่าว่า ชอบ หรือ ไม่ชอบ เพราะนั่นคือการยืนหยัดว่าจะเห็นว่าการเป็นคนเมืองมัน ดีหรือไม่
ผมขอยกตัวอย่างสัก 3 ฉาก ในภาพยนตร์ที่แสดงท่าทีต่อคำว่า "หาง" แตกต่างกันออกไป
ฉากที่ 1 ยายของป๊อดเตือนว่า "เข้ากทม ระวังจะมีหาง" พร้อมหัวเราะร่า ชอบใจอะไรสักอย่าง ถ้าการตีความของผมไม่ผิด ผมเชื่อว่านั่นคือท่าทีของการไม่ชอบการมีหาง
ฉากที่ 2 เป็นฉากที่ป๊อด สารภาพรักกับจิน และจินก็ตอบกลับว่า "คนจนอย่างป๊อดกับจิน ถ้าแต่งงานกัน นอกจากลูก ๆ ของเราที่เกิดมาจะไม่มีหาง แล้วก็ยังไม่มีความฝันอีก จินทนไม่ได้หรอก ที่จะไม่มีความฝัน และจินก็ไม่อยากให้ลูกมาตราหน้าว่า จินทำให้พวกเขาไม่มีแม้แต่ความฝัน ป๊อดรู้ไหม นี่มันโหดร้ายยิ่งกว่าการไม่มีหางซะอีก"
ฉากนี้อนุมานได้เลยว่า หาง คือเครื่องมือแสดงฐานะทางสังคมและการเป็นคนเมือง เพราะทั้งป๊อดและจินมาจากต่างจังหวัด เข้ามาแบบไร้หาง เพื่อตามหาหาง และที่ทางใหม่ของตนเอง ฉากนี้จึงสะท้อนได้ว่าช่วงแรก จินอยากมีหาง เพราะการไม่มีหางมันน่าเศร้า ต้องใช้ชีวิตแบบไร้ฝันตามนิยามของชีวิตจิน
ฉากสุดท้าย เป็นฉากจบของเรื่องนี้ ป๊อดยังคงรักจิน และได้รักกัน จากฉากก่อนหน้าที่ป๊อดถูกปฏิเสธ ทำให้ป๊อดไขว้เขวกับชีวิตไปช่วงหนึ่ง และกลับต่างจังหวัด แต่สุดท้ายก็กลับมากรุงเทพฯอีกครั้ง และได้บอกรักจิน ตอนนั้นจินมีหางแล้วเรียบร้อย อาจเพราะสถานะทางสังคมเปลี่ยนไปแล้ว ป๊อดเป็นคนเดียวที่ไม่มี แต่หากรักกันก็ต้องมีหางในที่สุด จินเตือนป๊อดแล้วว่าถ้ารักกันป๊อดจะมีหางนะ แต่ป๊อดก็ยังคงยินดีที่จะมีหางและได้รักกับจิน
ฉากนี้เป็นอีกหนึ่งฉากที่สะท้อนมุมมองการมีหางของตัวเอกที่เปลี่ยนไป จินจากเคยมองว่าหางจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ท้ายที่สุด มันไม่ได้ดีอย่างที่คิด ทุกคนเหมือนกันไปหมด ไม่มีความหลากหลาย หันไปทางไหนก็มีหางไปหมด
อย่างที่ผมบอกไปว่า สุดท้ายแล้วการมีหางจะดีหรือไม่ ขึ้นอยู่กับมุมมองส่วนบุคคล ไม่มีใครสามารถการันตีได้ว่า มันดีหรือไม่ ขึ้นอยู่กับคุณ
ฉะนั้น ผมขอสรุปว่า "หาง" คือ การเปลี่ยนแปลงไปสู่การเป็นส่วนหนึ่งของสังคมเมือง และแลกมากับการได้ถือครองสถานะบางอย่างที่สังคมมอบให้
หากสนใจภาพยนตร์เรื่องนี้ ผมอยากให้ทุกคนได้ดู เพราะในเรื่องยังมีสัญญะอีกมากมาย ให้ได้วิเคราะห์และตีความกันไป ภาพยนตร์ความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที แต่ดูเพลิน ไม่อยากกดข้ามเลย
#หมานคร
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
