วันที่ผมจำไม่ได้แล้วว่า… เริ่มต้นเพราะอะไร
วันนี้…ผมจำไม่ได้แล้วว่าเริ่มต้นเมื่อไร
เช้าวันเสาร์
วันนี้ผมตั้งใจ
จะไปซื้ออาหารเจในตลาด
ผมกินเจติดต่อกันมาหลายปีแล้ว
นานจนจำไม่ได้เหมือนกันว่า
เริ่มกินเจตั้งแต่เมื่อไร
ที่สำคัญกว่านั้น
ผมจำไม่ได้แล้วว่า
ตอนนั้นเริ่มกินเจเพราะอะไร
เป็นเพราะความตั้งใจบางอย่าง
เพราะความเชื่อ
หรือเพียงแค่ลองทำ
แล้วก็ทำต่อมาเรื่อย ๆ
ผมไม่แน่ใจ
รู้เพียงว่า
เมื่อถึงช่วงเทศกาลกินเจของทุกปี
ผมก็กลับมากินเจอีกครั้ง
ปีละประมาณสิบถึงสิบเอ็ดวัน
เหมือนได้หยุดกินเนื้อสัตว์
ชั่วคราว
บางคนอาจมองว่า
เป็นการดูแลหรือพักร่างกายจากการกินแบบเดิม
แต่สำหรับผม
มันอาจเป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่ง
ที่เปลี่ยนสิ่งที่กินเป็นประจำ
โดยไม่ได้คิดอะไรมากนัก
เช้านี้
ผมตั้งใจจะออกไปตลาด
แต่พอบ่าย
ฝนกลับตกลงมาอย่างหนักอีกแล้ว
ทั้งที่ฤดูกาลกำลังจะเปลี่ยนผ่าน
ไปสู่หน้าหนาว
เสียงฝนกระทบหลังคา
ดังต่อเนื่องไปพร้อมกับเสียงเม็ดฝน
ที่ตกลงบนพื้นดินรอบบ้าน
สุดท้าย
วันนี้ผมไม่ได้ไปไหน
ผมอยู่บ้าน
ปล่อยให้ฝนตกไปตามเรื่องของมัน
ระหว่างที่นั่งอยู่เงียบ ๆ
ผมกลับนึกถึงเรื่องการกินเจขึ้นมาอีกครั้ง
แปลกดีนะครับ
บางสิ่งที่เราเริ่มต้นทำ
อาจมีเหตุผลบางอย่างอยู่ในวันนั้น
แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า
เหตุผลนั้นกลับค่อย ๆ เลือนหาย
เหลือเพียงสิ่งที่เรายังคงทำต่อ
จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
เราอาจไม่ได้ย้อนกลับไปถามตัวเองอีก
เพราะสิ่งนั้นกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
เหมือนกิจวัตรหลายอย่างในแต่ละวัน
ตื่นนอน
ออกกำลังกาย
ดื่มกาแฟ
ไปทำงาน
บางอย่างเรายังจำได้
ว่าเริ่มต้นเพราะอะไร
แต่บางอย่าง
เราก็จำไม่ได้แล้ว
ผมจึงสงสัยว่า…
การที่เรายังคงทำบางสิ่งต่อไป
จำเป็นไหมที่เราต้องจำเหตุผลแรกเริ่ม
ของมันให้ได้เสมอ
หรือบางครั้ง
เมื่อเวลาผ่านไป
เหตุผลของการทำสิ่งหนึ่ง
ก็อาจเปลี่ยนไปพร้อมกับเรา
สิ่งที่เคยเริ่มต้นด้วยเหตุผลหนึ่ง
อาจค่อย ๆ กลายเป็นความคุ้นเคย
และความคุ้นเคยนั้น
ก็อาจกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
โดยที่เราไม่ทันสังเกต
ผมยังไม่มีคำตอบ
วันนี้
ผมเพียงตั้งใจจะไปซื้ออาหารเจ
แต่ฝนที่ตกลงมา
ทำให้ผมต้องอยู่บ้าน
แล้ววันเสาร์ธรรมดาวันหนึ่ง
ก็พาผมกลับมาถามตัวเอง
ถึงสิ่งที่ทำต่อเนื่องมาหลายปี
บางที
พรุ่งนี้ผมอาจนึกขึ้นมาได้ว่า
ทำไมถึงเริ่มกินเจ
หรือบางที
ผมอาจไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้
ฝนยังคงตกอยู่ข้างนอก
ส่วนผม
ก็ยังนั่งอยู่ตรงนี้
ปล่อยให้บางคำถาม
ยังไม่มีคำตอบต่อไปอีกสักวัน
เพราะไม่ใช่ทุกสิ่ง
ที่เราทำอยู่ในวันนี้
จะต้องมีคำอธิบายที่ชัดเจน
เหมือนในวันที่เราเริ่มต้นเสมอไป 🌙
———
บันทึก… จากความเงียบ
วันที่ผมจำไม่ได้แล้วว่าเริ่มต้นเพราะอะไร
บางสิ่งอยู่กับเรามานาน
จนเราแทบไม่เคยถามถึงมันอีก
เราเพียงทำสิ่งนั้นซ้ำ ๆ
ในวันเวลาที่ผ่านไป
จนวันหนึ่ง
เมื่อได้หยุดอยู่กับตัวเอง
เราจึงเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า
เราเริ่มต้นสิ่งนี้ตั้งแต่เมื่อไรนะ
และเริ่มต้นเพราะอะไร
ผมไม่รู้ว่า
การจำเหตุผลแรกเริ่มไม่ได้
หมายความว่าสิ่งนั้นหมดความหมายไปแล้วหรือเปล่า
บางที
มันอาจยังมีความหมายอยู่ก็ได้
เพียงแต่ความหมายในวันนี้
อาจไม่เหมือนกับวันแรกที่เราเริ่มต้น
หรือบางที
เราอาจไม่จำเป็นต้องค้นหาคำตอบ
ให้กับทุกสิ่งที่อยู่ในชีวิตก็ได้
แค่ได้กลับมาสังเกตมันอีกครั้ง
ก็อาจเพียงพอแล้ว
อย่างน้อย
วันนี้ผมก็ได้รู้ว่า
ยังมีบางเรื่องในชีวิต
ที่ผมอยากกลับมาทำความเข้าใจ
แม้จะยังตอบตัวเองไม่ได้ก็ตาม
🌙
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
