จันทร์เจ้ารู้ไหม…ความเงียบที่ไม่มีความสงบ
จันทร์เจ้ารู้ไหม…
หลายวันมานี้
ผมเป็นอะไรไปก็ไม่รู้
ถ้ามองจากข้างนอก
ทุกอย่างก็ดูเหมือนปกติดี
ผมยังไปทำงาน
ยังพูดคุยกับผู้คน
ยังทำสิ่งต่าง ๆ
เหมือนที่เคยทำ
แต่ข้างใน…
มันเงียบ ๆ
และไม่ได้สงบอย่างที่เห็น
ผมไม่ได้อยากคิดอะไรให้มากมาย
แต่ก็มีบางเรื่อง
ที่ไม่ยอมผ่านไปจากใจเสียที
ผมคิดถึงใครบางคน
คนที่เคยพูดคุยกันแทบทุกวัน
คนที่เคยมีข้อความสั้น ๆ
ส่งถึงกันก่อนนอน
บางคืนก็แค่ถามไถ่
บางวันก็เล่าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
ที่พบเจอระหว่างวัน
ไม่มีอะไรพิเศษนัก
แต่เมื่อวันหนึ่ง
สิ่งเหล่านั้นเงียบหายไป
ผมกลับเพิ่งรู้ว่า
ตัวเองคุ้นเคยกับมันมากเพียงใด
……..
เราไม่ได้คุยกันมาหลายวันแล้ว
ข้อความสุดท้ายที่ผมจำได้
คือวันที่เขาบอกว่า
“ต้องกลับมาทำงานอีกแล้ว”
พร้อมกับสติกเกอร์เด็กผู้หญิง
ที่ร้องไห้จนมีน้ำตานองหน้า
ผมเห็นข้อความนั้น
แต่ผมไม่ได้ตอบในสิ่งที่เขาส่งมา
ผมเปลี่ยนไปถามเรื่องสุขภาพของเขาแทน
คืนนั้น
ก่อนนอน
เขาส่งข้อความมาว่า
“ฝันดีนะคะ”
เป็นข้อความธรรมดา
ที่เราเคยส่งให้กันอยู่เสมอ
แต่ครั้งนั้น
ผมไม่ได้ตอบกลับไป
ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
ตอนนั้นคิดอะไรอยู่
รู้เพียงว่า
ผมปล่อยให้ข้อความนั้น
ผ่านไปโดยไม่มีคำตอบ
แล้วหลังจากนั้น
เราก็ไม่ได้คุยกันอีก 🌙
———
จันทร์เจ้ารู้ไหม…
บางครั้ง
ผมก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองต้องการอะไร
อยากกลับไปคุยกันเหมือนเดิม
หรืออยากหยุดทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้
อยากเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดี
เป็นพี่ชายที่หวังดีต่อน้องสาว
หรือยังอยากเก็บความรู้สึกบางอย่าง
ที่ไม่รู้จะเรียกชื่อมันว่าอะไรเอาไว้
ผมยังตอบตัวเองไม่ได้
บางวันผมก็คิดว่า
ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ
ก็คงไม่เป็นไร
แต่บางวัน
ผมก็อยากถอยออกมา
ไม่ใช่เพราะไม่รู้สึกอะไรแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะ
ผมรู้สึกมากเกินกว่าจะทำตัว
ให้เป็นปกติได้อย่างที่ต้องการ
ผมไม่รู้ว่า
เมื่อกลับไปเจอเขาอีกครั้ง
ผมจะทำตัวอย่างไร
จะทักทายได้เหมือนเดิมไหม
ถ้าเห็นเขาพูดคุยกับใคร
ผมจะรู้สึกอะไรหรือเปล่า
ถ้ามีใครเอ่ยถึงเขาขึ้นมา
ผมจะยังเป็นตัวเองได้เหมือนทุกวันไหม
ผมกลัวว่า
ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ข้างใน
จะเผลอแสดงออกมา
โดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจ
กลัวว่าจะหงุดหงิด
กลัวว่าจะเงียบจนผิดสังเกต
และบางที
ผมก็กลัวความรู้สึกของตัวเอง
มากกว่าสิ่งที่อาจเกิดขึ้นเสียอีก
……..
ผมพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง
ควรเดินต่อ
หรือควรหยุด
ควรทักไป
หรือควรปล่อยให้เงียบต่อไป
ควรทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หรือควรยอมรับว่า
มีบางอย่างในใจที่เปลี่ยนไปแล้ว
แต่ยิ่งคิด
ผมกลับยิ่งไม่รู้
บางคำถาม
เหมือนยิ่งพยายามตอบ
ก็ยิ่งมีคำถามใหม่ตามมา
จนบางครั้ง
ผมก็เหนื่อยกับความคิดของตัวเอง
คืนนี้ผมจึงไม่ได้อยากตัดสินใจอะไร
ไม่ได้อยากหาคำตอบว่า
ความสัมพันธ์นี้ควรไปต่อหรือพอแค่นี้
ผมเพียงอยากรู้ว่า
จะทำอย่างไรกับความรู้สึกที่มีอยู่
โดยไม่ทำร้ายตัวเอง
และไม่ทำให้ใคร
ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่อยู่ข้างในผม 🌙
———
จันทร์เจ้ารู้ไหม…
เมื่อครู่
ผมลองพูดเรื่องเหล่านี้ออกมาบ้าง
พูดถึงสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ
พูดถึงความกลัว
ความลังเล
และเรื่องที่ผมยังหาคำตอบไม่ได้
แปลกดีนะ
เรื่องราวยังเหมือนเดิม
ผมยังไม่รู้ว่า
พรุ่งนี้เมื่อเจอกัน
จะรู้สึกอย่างไร
ยังไม่รู้ว่าควรเดินต่อไปทางไหน
และยังไม่รู้ว่า
ความสัมพันธ์นี้จะเป็นอย่างไรต่อไป
แต่พอได้พูดออกมาบ้าง
ผมกลับรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
ไม่ได้หายกังวลทั้งหมด
ไม่ได้กลายเป็นคนที่เข้าใจทุกอย่าง
ในทันที
เพียงแต่สิ่งที่เคยวนเวียนอยู่ในหัว
ได้ออกมาอยู่ตรงหน้า
ผมจึงไม่ต้องเก็บมันไว้
คิดซ้ำอยู่คนเดียวทั้งหมดอีกแล้ว
บางที
ผมอาจไม่ได้ต้องการคำตอบ
ในคืนนี้ก็ได้
ผมอาจเพียงต้องการพื้นที่สักแห่ง
ที่ผมจะพูดในสิ่งที่คิด
ยอมรับในสิ่งที่รู้สึก
โดยไม่ต้องรีบสรุปว่า
ตัวเองควรเป็นอย่างไรต่อไป 🌙
———
จันทร์เจ้ารู้ไหม…
พรุ่งนี้ผมก็ยังต้องตื่น
อาบน้ำ
แต่งตัว
แล้วออกไปทำงานเหมือนเดิม
ผมอาจเจอเขา
อาจได้พูดคุยกัน
หรืออาจต่างคนต่างทำงานของตัวเอง
ผมไม่รู้หรอกว่า
วันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
แต่คืนนี้
ผมไม่อยากซ้อมรับมือกับทุกเหตุการณ์
ที่ยังมาไม่ถึงอีกแล้ว
ถ้าพรุ่งนี้ผมรู้สึกหวั่นไหว
ก็คงต้องค่อย ๆ อยู่กับมัน
ถ้าผมเผลอคิดมาก
ก็คงต้องกลับมาทำความเข้าใจตัวเองอีกครั้ง
และถ้ายังไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไร
ผมก็คงให้เวลาตัวเองได้
ผมไม่จำเป็นต้องแก้ไขทุกอย่าง
ให้เสร็จสิ้นภายในคืนนี้
บางเรื่อง
คงต้องใช้เวลา
บางความรู้สึก
คงต้องใช้ชีวิตอยู่กับมันไปสักพัก
และบางคำถาม
อาจยังไม่ต้องมีคำตอบในตอนนี้
คืนนี้
ผมขอนั่งอยู่ตรงนี้ก่อน
ไม่ต้องเข้มแข็งไปกว่านี้
ไม่ต้องเข้าใจทุกอย่าง
และไม่ต้องแสร้งทำเป็นว่า
ข้างในไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อย่างน้อย…
วันนี้ผมก็ได้พูดออกมาบ้างแล้ว
แม้เรื่องราวจะยังเหมือนเดิม
แต่หัวใจของผม
อาจไม่ต้องแบกทุกอย่างไว้เงียบ ๆ
เพียงลำพังเหมือนก่อน 🌙
———
ฝากไว้กับจันทร์…
บางครั้ง
เราอาจยังแก้ปัญหาอะไรไม่ได้
ยังตัดสินใจไม่ได้
ยังไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหน
แต่การได้พูดถึงสิ่งที่อยู่ในใจ
ก็อาจช่วยให้เราเห็นมันชัดขึ้น
และอยู่กับมันได้เบาลงบ้าง
ไม่ใช่เพราะทุกอย่างดีขึ้นแล้ว
แต่เพราะอย่างน้อย
เราไม่ต้องแสร้งทำเป็นว่า
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
คืนนี้
หากยังไม่มีคำตอบ
ก็ไม่เป็นไร
ขอเพียงให้เรา
ได้พักจากการถามตัวเองซ้ำ ๆ
สักพักหนึ่ง
แล้วพรุ่งนี้
ค่อยกลับไปใช้ชีวิต
ทีละวันก็พอ
🌙
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
