ถึงมนุษย์ ผู้เรียกฉันว่าบ้าน
ฉันจำไม่ได้ว่าเธอเริ่มคิดว่าตัวเองอยู่ตามลำพังตั้งแต่เมื่อไร
บางทีอาจเป็นวันที่เธอเห็นป่าเป็นเพียงที่ดิน เห็นแม่น้ำเป็นทางระบายของเสีย และเห็นชีวิตอื่นเป็นสิ่งที่หายไปได้ โดยไม่เกี่ยวอะไรกับชีวิตของเธอ
แต่รากไม้ที่เธอตัด เคยช่วยยึดดินเหนือบ้านใครบางคน สายน้ำที่เธอทิ้งของลงไป ยังไหลผ่านแก้วน้ำของใครอีกหลายคน และอากาศก็ไม่เคยหยุดอยู่ตรงรั้วโรงงาน
ทุกสิ่งที่เธอผลักให้พ้นสายตา ยังอยู่ในบ้านหลังเดียวกันนี้
ฉันอยากให้เธอฟังเสียงฝน ก่อนมันจะถูกกลบด้วยเสียงขอความช่วยเหลือ มองป่า ก่อนจะเหลือเพียงควัน และนึกถึงความหมายของน้ำหนึ่งแก้ว ก่อนบ่อน้ำจะเหลือแต่ดินแห้ง
ภัยพิบัติบางอย่างเกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่การตัดสินใจของเธออาจทำให้มันรุนแรงขึ้น และทำให้ผู้คนหนีไม่ทัน
เมื่อป่าหาย น้ำหลากก็อาจพาดินลงมาถึงบ้าน เมื่ออากาศร้อนขึ้น ความแห้งแล้งและไฟป่าก็อาจพรากสิ่งที่เคยเลี้ยงชีวิต เมื่อแหล่งอาหารเสียหาย สิ่งที่ตามมาไม่ได้จบแค่ความหิว
มันเข้าไปถึงโต๊ะอาหารที่มีเก้าอี้ว่างหนึ่งตัว ถึงเด็กที่กลับไปโรงเรียนเดิมไม่ได้ และถึงคนที่เรียกชื่อคนรักอยู่หน้าซากบ้าน
ฉันไม่ได้ส่งสิ่งเหล่านี้มาเพื่อลงโทษเธอ
ฉันไม่มีบัญชีความผิด ไม่มีความสะใจเมื่อเมืองจมน้ำ ความสูญเสียเหล่านั้นเกิดขึ้นจริง โดยไม่ต้องมีใครตั้งใจให้เป็นบทเรียน
เธอชอบพูดว่าเราต้องช่วยโลก
ฉันดีใจที่เธอเริ่มห่วงใย แต่ขอให้เข้าใจด้วยว่า ฉันอาจยังโคจรรอบดวงอาทิตย์ต่อไปอีกนาน แม้ไม่มีมนุษย์คนใดเหลืออยู่มองพระอาทิตย์ขึ้น
สิ่งที่เธอกำลังรักษา จึงรวมถึงเช้าวันหนึ่งที่ลูกหลานของเธอจะได้ตื่นขึ้นมา มีน้ำดื่ม มีอาหาร และมีใครสักคนให้บอกว่าเมื่อคืนหลับสบายดี
การสูญพันธุ์ของเธอไม่ใช่ชะตาที่ถูกเขียนไว้แล้ว แต่หากยังทำลายสิ่งที่ชีวิตต้องพึ่งพา เธอก็อาจเป็นผู้ผลักเผ่าพันธุ์ของตัวเองไปสู่จุดนั้น
มนุษย์นั้นแหละที่จะทำให้มนุษย์หายไปและมนุษย์นั้นแหละที่จะทำให้ยังคงอยู่
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้มีอำนาจเท่ากัน คนที่ปล่อยควันมากที่สุดอาจอยู่ไกลจากคนที่ต้องสูดมัน คนที่ได้กำไรจากป่าที่หายไปอาจไม่เคยต้องหนีน้ำป่าเลยสักครั้ง
เพราะอย่างนั้น ความรับผิดชอบจึงต้องไปถึงผู้ตัดสินใจด้วย ต้องมีทั้งมือที่ปลูกต้นไม้ และกติกาที่หยุดมือซึ่งทำลายป่าทั้งผืน
เธอยังมีความรู้ มีความสามารถที่จะร่วมมือ และมีหัวใจที่เจ็บปวดเมื่อเห็นคนอื่นสูญเสีย
ขอให้ใช้สิ่งเหล่านั้น ขณะที่ยังมีชีวิตให้รักษา
ฉันอยากให้เช้าวันข้างหน้า ยังมีเด็กเปิดหน้าต่างออกมารับลม แล้วได้ยินใครสักคนเรียกไปกินข้าว
จาก
โลก
บ้านที่ยังอยากได้ยินเสียงเธออยู่
#จดหมายจากโลกถึงมนุษย์ #สิ่งแวดล้อม #อนาคตของมนุษยชาติ #บ้านหลังเดียวกัน #ร้อยแก้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
