3. ระบบโครงสร้างทางชลศาสตร์: คู คลอง และร่องสวน (The Ditch & Dyke Dynamic)
หัวใจที่ค้ำจุนโครงสร้างป่าบางกระเจ้าไม่ใช่แค่ผืนดิน แต่คือ "ระบบน้ำร่องสวน":
สันร่องดิน (Mound/Dyke): ดินที่ได้จากการขุดลอกเลนขึ้นมาถม มีความอุดมไปด้วยแร่ธาตุและอินทรียวัตถุสูงมาก มีทองหลางน้ำคอยช่วยตรึงไนโตรเจนลงสู่ดิน
ร่องน้ำ (Ditch): ร่องระหว่างแถวต้นไม้ เชื่อมโยงเข้าสู่ "ลำกระโดง" และ "คลองซอย" ไหลออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ทำหน้าที่เป็น:
ทางระบายน้ำและกักเก็บน้ำจืด: ในช่วงน้ำหลากและฤดูแล้ง
แนวกันชนอุณหภูมิ (Microclimate buffer): ผิวน้ำช่วยดูดซับความร้อน ทำให้ผืนป่าบางกระเจ้ามีอุณหภูมิเฉลี่ยต่ำกว่าตัวเมืองกรุงเทพฯ ชั้นใน 2–3 องศาเซลเซียส
แหล่งอนุบาลสัตว์น้ำ: แหล่งอาศัยของปลาบู่ ปลาช่อน กุ้งก้ามกราม ปูก้ามดาบ และหิ่งห้อย (ที่ต้องพึ่งพาต้นลำพูและหอยน้ำจืด/น้ำกร่อยในร่องน้ำ)
สถานะการเปลี่ยนแปลงและพลวัตในปัจจุบัน
ในปัจจุบัน โครงสร้างป่าบางกระเจ้าเผชิญกับ ปัญหาการรุกล้ำของน้ำเค็ม ในช่วงฤดูแล้งที่น้ำจืดจากแม่น้ำเจ้าพระยาผลักดันไม่พอ และปัญหาร่องสวนถูกทิ้งร้างจากการเปลี่ยนมือเจ้าของที่ดิน ทำให้ร่องน้ำตื้นเขิน เกิดการแทนที่ของพืชต่างถิ่นรุกราน (Invasive species) เช่น ไมยราบยักษ์ และผักตบชวา เข้ามาปิดกั้นช่องแสงและการไหลเวียนของน้ำ ทำให้หลายพื้นที่กำลังมีการฟื้นฟูกลับสู่รูปแบบ ป่า 3 น้ำ (นิเวศผสมผสานอนุรักษ์พันธุกรรมพืชท้องถิ่น) ผ่านพื้นที่ต้นแบบอย่างสวนศรีนครเขื่อนขันธ์