# 💔 “ถ้ายารักษาแม่ราคาเดือนละ 80,000 บาท…คุณจะยอมหมดตัวเพื่อยื้อชีวิตแม่ไหม?” ผมเคยต้องตอบคำถามนี้มาแล้ว
**บางคำถามเราอาจตอบได้ง่าย ๆ ตอนที่มันยังไม่เกิดกับเรา แต่พอถึงวันที่ต้องเลือกจริง ๆ เชื่อผมเถอะครับ…แค่จะคิดอะไรให้เป็นเหตุเป็นผล ยังยากเลย**
ผมอ่านประเด็นจากโพสต์ของ ศ.นพ.ชวลิต เลิศบุษยานุกูล แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็ง โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ที่ตั้งคำถามชวนคิดว่า…
พ่อป่วยเป็นมะเร็ง หมอบอกว่ามียาตัวใหม่ที่อาจช่วยยืดชีวิตได้อีก 1–2 ปี
แต่ค่ายาเดือนละ 80,000 บาท ไม่อยู่ในสิทธิบัตรทอง
ขณะที่เงินเก็บทั้งบ้านมีเพียง 900,000 บาท
**เราจะทุ่มเงินทั้งหมดเพื่อรักษาพ่อ หรือเลือกรักษาตามสิทธิที่มี?**
ผมอยากบอกคุณหมอว่า…
**ผมเคยอยู่ตรงนั้นมาแล้วครับ แต่ของผมเป็นแม่**
จำวันที่หมอพูดถึงทางเลือกในการรักษาได้เลยครับ
ตัวชาไปหมด…
ในหัวมีแต่คำถามว่า เอายังไงดี? เงินจะพอไหม? ถ้ารักษาแล้วไม่ได้ผลล่ะ? แล้วถ้าไม่รักษา เราจะเสียใจไปตลอดชีวิตหรือเปล่า?
สุดท้ายครอบครัวผมตัดสินใจสู้ครับ
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมทำทุกครั้งก่อนตัดสินใจ
**ผมเรียกทุกคนในบ้านมาคุยกัน**
หมอบอกว่าอะไร ทางเลือกมีอะไรบ้าง ต้องใช้เงินเท่าไร และเรากำลังจะเจอกับอะไร
แล้วคำถามสุดท้ายที่ผมต้องถามคนสำคัญที่สุดก็คือ…
**“แม่…แม่สู้ไหม?”**
ถ้าแม่สู้ พวกผมก็สู้
รอบแรกเราใช้เงินเก็บที่มีอยู่ครับ
โชคดีที่ผมเคยวางแผนการเงินให้แม่ไว้บ้างแล้ว แม้แผนนั้นยังไปไม่ถึงเป้าหมาย ก็ต้องนำเงินออกมาใช้ก่อน
การรักษารอบแรกใช้เวลาประมาณ 6 เดือน
ผลออกมาดีมากครับ แม่อาการดีขึ้น จนพวกเรามีความหวังอีกครั้ง
แต่โรคก็ยังอยู่ และรุนแรงมาก
หมอบอกว่าต้องรักษาต่ออีกหนึ่งรอบ
คราวนี้เงินเก็บไม่พอแล้วครับ…
**เราต้องยืมเงินมารักษาแม่**
แต่พอเห็นแม่ดีขึ้น พวกเราก็มีกำลังใจทำงาน หาเงิน เตรียมพร้อมสำหรับการรักษาครั้งต่อไป
แม่ก็สู้ครับ สู้มากด้วย
จนกระทั่งรอบที่สอง…
เราซื้อยามาเตรียมไว้แล้ว
แต่สุดท้าย ถึงใจแม่จะสู้แค่ไหน ร่างกายแม่ก็ไม่ไหวจริง ๆ
**แล้วเราก็เสียแม่ไป…**
ยาที่ซื้อไว้ต้องนำไปบริจาค
ส่วนหนี้ที่ยืมมา ก็ยังต้องทยอยใช้คืนต่อไป
เรื่องนี้ผ่านมาจนถึงวันนี้ ผมยังคิดถึงแม่เสมอครับ
แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากบอกทุกคน
**ผมไม่เคยเสียใจกับการตัดสินใจครั้งนั้นเลย**
ไม่ใช่เพราะเรามีเงินมากมาย และไม่ใช่เพราะเราไม่เจ็บปวดกับการสูญเสีย
แต่เพราะบ้านเราตัดสินใจร่วมกัน
บางคนช่วยเรื่องเงิน บางคนช่วยดูแล บางคนเป็นกำลังใจ
ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุด
และที่สำคัญที่สุด…แม่ได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจว่าจะรักษาต่อหรือไม่
ผมเชื่อว่าแม่รับรู้ครับ ว่าพวกเรารักแม่มากแค่ไหน
แต่ผมก็อยากบอกอีกอย่างหนึ่งนะครับ
**เรื่องของผม ไม่ได้แปลว่าทุกครอบครัวต้องยอมเป็นหนี้หรือหมดตัวเพื่อรักษาคนที่รัก**
แต่ละครอบครัวมีข้อจำกัดต่างกัน โอกาสที่การรักษาจะได้ผลก็ไม่เท่ากัน และความต้องการของผู้ป่วยแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน
ก่อนตัดสินใจ เราควรคุยกับแพทย์ให้เข้าใจทั้งประโยชน์ ความเสี่ยง คุณภาพชีวิต ทางเลือกในการรักษา และสิทธิที่อาจใช้ได้
การวางแผนการเงินก็ช่วยได้มากครับ แต่ถึงจะวางแผนมาดีแค่ไหน ชีวิตจริงก็อาจพาเราไปเจอสถานการณ์ที่ไม่มีใครเตรียมพร้อมได้ทั้งหมด
**บางครอบครัวเลือกสู้ด้วยยาราคาแพง บางครอบครัวเลือกดูแลตามสิทธิที่มี บางครอบครัวเลือกให้คนที่รักใช้เวลาที่เหลืออย่างสบายที่สุด**
ผมไม่คิดว่าเราควรตัดสินความรักของใครจากจำนวนเงินที่เขายอมจ่าย
เพราะสุดท้ายแล้ว…
**เงินที่จ่ายไปอาจซื้อโอกาสในการรักษาได้ แต่ไม่ได้รับประกันว่าเราจะซื้อเวลาอยู่กับคนที่รักได้มากเท่าที่หวัง**
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากเรื่องนี้ คือเราไม่จำเป็นต้องแบกการตัดสินใจที่ยากที่สุดในชีวิตไว้เพียงคนเดียว
คุยกันทั้งบ้าน ฟังหมอ และที่สำคัญ อย่าลืมฟังคนที่กำลังป่วยด้วย
ผมขอเป็นกำลังใจให้ทุกครอบครัวที่กำลังเผชิญสถานการณ์แบบนี้ครับ
ไม่ว่าท้ายที่สุดคุณจะเลือกทางไหน ขอให้รู้ไว้อย่างหนึ่งว่า…
❤️ **ถ้าคุณตัดสินใจด้วยความรัก ด้วยข้อมูลที่ดีที่สุดเท่าที่มี และเคารพความต้องการของคนที่คุณรัก คุณไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตที่เหลือกล่าวโทษตัวเองเพียงเพราะผลลัพธ์ไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง**
ผมเชื่อว่าไม่ว่าคุณจะเลือกอย่างไร พ่อแม่ก็ยังรักคุณอยู่ดี
**แล้วคุณล่ะครับ…ถ้าวันหนึ่งต้องเลือกระหว่างเงินเก็บทั้งชีวิต กับโอกาสที่จะได้อยู่กับพ่อแม่อีกสักระยะ คุณคิดว่าตัวเองจะตัดสินใจอย่างไร?**
อยากฟังประสบการณ์ของทุกคนครับ โดยเฉพาะคนที่เคยผ่านเรื่องนี้มา เพราะคำตอบของคุณอาจช่วยให้ใครอีกหลายครอบครัวรู้สึกว่าเขาไม่ได้เผชิญเรื่องนี้อยู่เพียงลำพัง ❤️
💚 **ThaiPFA | สร้างนักวางแผนการเงิน เพื่อชีวิตการเงินที่ดีขึ้นของคนไทย**
#ค่ารักษามะเร็ง #รักษามะเร็ง #ความรักของแม่ #ครอบครัว #ค่ารักษาพยาบาล #บัตรทอง #สิทธิรักษาพยาบาล #วางแผนการเงิน #วางแผนสุขภาพ #ดูแลพ่อแม่ #ข้อคิดชีวิต #ThaiPFA
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
