•
เมื่อวาน เวลา 01:53 • สุขภาพ

แม้ในวันที่เรารู้สึกโดดเดี่ยว…เราอาจไม่ได้กำลังอยู่ตัวคนเดียว…ก็เป็นได้

.
สิ่งหนึ่งที่ช่วยให้หลายคน
ผ่านวันเวลาที่ยากลำบากของชีวิตมาได้
คือความศรัทธา…
ศรัทธาว่ามี “อะไรบางอย่าง” หรือ “ใครบางคน”
คอยไกด์หรือนำทางชีวิตของตัวเองอยู่
“อะไรบางอย่าง” หรือ “ใครบางคน” ที่ว่านี้
แต่ละคนมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันออกไป
บางคนเรียกว่า “พระเจ้า”
บางคนเรียกว่า “โชคชะตา”
บางคนเรียกว่า “ดวงวิญญาณบรรพบุรุษ”
ฯลฯ
ไม่ว่าพวกเขาจะมีชื่อเรียกสิ่งนี้ว่าอะไรก็ตาม
สิ่งที่พวกเขามีร่วมกันก็คือ…พวกเขาเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่า
“อะไรบางอย่าง” หรือ “ใครบางคน”
มีความหวังดีกับพวกเขาและคอยดูแลพวกเขาอยู่เสมอ
มุมมองหรือความเชื่อทำนองนี้
อาจจะถูกคนบางกลุ่มตีตราว่า
“งมงาย” หรือ “เพ้อฝัน” นะครับ
แต่สำหรับพวกเขาแล้ว
พวกเขามองเห็น “หลักฐานการมีอยู่”
ของ “อะไรบางอย่าง” หรือ “ใครบางคน”
ในชีวิตของพวกเขาจริงๆ
ยกตัวอย่างเช่น
ครั้งหนึ่ง
พวกเขาตกงานในช่วงเวลา
ที่เศรษฐกิจกำลังย่ำแย่ขีดสุด
ไม่ว่าพวกเขาจะหันไปมองทางไหน
พวกเขาก็เห็นแต่การปลดคนออก
ไม่เห็นการจ้างงานเพิ่มแม้แต่นิดเดียว
ในช่วงเวลานั้น พวกเขาทำอะไรไม่ได้
นอกจากภาวนาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
พวกเขาเริ่มเกิดความคิดขึ้นมาในใจแล้วว่า
“ดูทรงแล้ว เดือนหน้า ฉันก็จะยังคงว่างงานอยู่
และฉันก็คงจะไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้องแน่ๆ”
แต่ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มกังวลไปมากกว่านี้
(ว่าพวกเขาจะไปหาที่ซุกหัวนอนที่ไหนดี)
อยู่ดีๆ ก็มีใครไม่รู้ที่ติดต่อมาหาพวกเขา
และยื่นขอเสนอจ้างพวกเขาทำงาน
…แถมยังเป็นงานที่รายได้พวกเขาดีกว่าเดิมเสียอีก!
เป็นต้น
คนที่ “ไม่เชื่อ” อาจจะมองว่าตัวอย่าง
ลักษณะข้างต้นมันคือความบังเอิญ
แต่สำหรับคนที่ “เชื่อ” พวกเขาก็จะบอกว่า…
หากจะเรียกสิ่งนี้ว่าความบังเอิญล่ะก็
ความบังเอิญนี้ก็ดูจะเกิดขึ้นแบบ “พอดิบพอดี” จนน่าสงสัยไปหน่อยไหม?
นี่จึงเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้คนที่ “เชื่อ”
สามารถที่จะ surrender control ชีวิตตัวเอง
ให้กับ “อะไรบางอย่าง” หรือ “ใครบางคน” ได้อย่างเต็มหัวใจ
และมันก็ทำให้พวกเขาสามารถทนทาน
ต่อช่วงเวลาในชีวิตที่ปั่นป่วนได้
โดยที่พลังศรัทธาของพวกเขาไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย
เพราะพวกเขามั่นใจว่า ในท้ายที่สุด ทุกอย่างมันจะโอเค
เพราะพวกเขา “รู้” ว่า
ชีวิตของพวกเขา
ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวครับ
.
อ้างอิง
Ano, G. G., & Vasconcelles, E. B. (2005). Religious coping and psychological adjustment to stress: A meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 61(4), 461–480.
Park, C. L. (2005). Religion as a meaning-making framework in coping with life stress. Journal of Social Issues, 61(4), 707–729.
Krause, N. (2019). Assessing the relationships among stress, god-mediated control, and psychological distress/well-being: Does the level of education matter? The Journal of Social Psychology, 159(1), 2–14.
.
หากมรสุมชีวิตในตอนนี้กำลังทำให้คุณรู้สึกโดดเดี่ยว คุณสามารถทัก Inbox มานัดพูดคุยปรึกษาเชิงจิตวิทยา (Counseling) กับผมได้นะครับ
โฆษณา