3 ชั่วโมงที่แล้ว • ความคิดเห็น
บางคนน่ะ มีนิสัย ชอบเอาหน้า เสนอหน้า เวลาออกไป นอกบ้าน ก็เอาตัวดี ๆมา ใช้ ต้องฝืนความรผู้ภายใน ไปเจอะเจอ ในที่ทำงาน หัวหน้า ก็พูดจาดี . แต่เค้่จะเป็นผู้ที่เีแต่พูด พูดจากเก่ง พอกลัยมาบ้าน อกอยู่กับคนใกล้ชิด เห็นกันมานาน ก็รู้จักนิสัยกันดี แหม อยู่ใกล้.มันร้อนเวรกรรม ร้อนด้วยอารมณ์ ที่ว่า เรื่องนอกอย่านำเข้า เรืองในอย่านำออก ชั่งติเตียน วิพากษ์วิจารณ์ ดีแต่พูด ทำอะไรไม่เป็น
.เรื่องราวอย่างนี้ ต้องอยู่ใกล้ชิดกัน ดูกันนาน จะรู้จัก กำพืด ซึ่บกันและกัน ที่เค้าว่า นิสียสันดาน ดีชั่ว กายวาจาใจดีชั่ว.ทั้งลึกลงไปในคำว่า เจตนา ในสิ่งที่เค้าทำ อยากได้อะไร อยาก . เรื่องราว ที่ว่า อัตตา อารมณ์นึกคิด เหตุผล ที่เป็นอัตตา เหนี่ยวแน่น ในกาย
บางคน .นั่น มันก็มีกลิ่น ออกมา ที่ว่า สาบสาง แต่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัวเสียด้วย .ที่มันมาจากเรื่องราว ความยึดถือ ต่างๆ ที่ไปเอามายึดถือ . เรื่องราวบางเรื่อง เช่น ไปยึด เจ้าเจ้าแม่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หมอดู .แรกๆก็ดี..พอนานไป ก็ตีกันทะเลาะกัน มีคนพูดให้ฟัง เช่น ไปรับขันธ์อย่างนั้นอย่างนี้ ไปเราเอามา .โอ้ย ..นอนกับคนอื่นได้ แต่นอรกับผัวตัวเองไม่ได้ เรื่องราวอย่างนี้ มันก็มี .แต่มันเป็นเรื่องลัย . โพนทะนาไม่ได้ .มีแต่ว่าว่าชอกช้ำ.
บ้างก็มีเรื่องราวที่หลงโลกธรรม ยิ่งไปหลงเรื่องราวพอนี้ ไสยศาสตร์ เจ้รพ่อเจ้าแม่ ก็จะมีตัวอัตตามาก เป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งใหญ่ด้วยอารมณ์ มีอารมณ์ไม่พอใจ ซ ก็แสดงออกทมา ใหญ่ เป็นทวีคูณ เหมือนว่า เรื่องราวเล็กน้อยทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ที่จริงแล้ว มันเรื่องราว อารมณ์กรรม มันกระพือให้ใหญ่โต
เรื่องราวบางเรื่องมันก็มีเรือง อยู่ด้วยกันใกล้ขิดมาดี เกิดถึงคราวมีเหตุ วิปริตผิดปกติ มันก็เหมือนเดินกันไปคนละทาง .
โฆษณา