เจาะลึกตลาด Zero Day โลกมืดวงการ Cybersecurity พื้นที่ลับที่มหาอำนาจใช้แย่งชิงโลก
เชื่อว่าหลายคนน่าจะเคยดูหนังฮอลลีวูดที่มีฉากแฮกเกอร์สุดเท่นั่งอยู่ในห้องมืด
รัวคีย์บอร์ดป๊าบๆ แป๊บเดียวเจาะระบบความปลอดภัยของธนาคารระดับโลกได้เฉยเลย
ภาพจำแบบนั้นมันดูตื่นเต้นและง่ายดายราวกับมีเวทมนตร์เลยใช่มั๊ยครับ
แต่ในโลกความเป็นจริงต่อให้เราเอาคีย์บอร์ดมาทุบจนพังไปเป็นสิบอัน มันก็ไม่มีทางเจาะระบบ cyber security ที่ถูกสร้างมาอย่างแน่นหนาได้หรอก ระบบของจริงมันซับซ้อนกว่าในหนังเยอะ
การจะทะลวงเข้าไปได้มันต้องมีของวิเศษ สิ่งนั้นคือความลับสุดยอดที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนในโครงข่ายดิจิทัล
และถ้าอยากได้ของวิเศษชิ้นนี้ เราต้องดำดิ่งลงไปในพื้นที่ที่มืดมิดที่สุดของอินเทอร์เน็ต
หลายคนอาจจะนึกถึง dark web ว่าเป็นแหล่งรวมความดาร์กที่สุดแล้วใช่มั๊ยครับ
ลืมภาพเว็บบอร์ดใต้ดินหรือตลาดมืดแบบเดิมๆ ที่คนทั่วไปรู้จักไปได้เลย
เพราะสิ่งที่เรากำลังจะคุยกันวันนี้มันลึกล้ำและเป็นความลับมากกว่านั้นหลายร้อยเท่า…
มันคือตลาดเถื่อนที่แฮกเกอร์ระดับหัวกะทิใช้แลกเปลี่ยนข้อมูลลับเพื่อแลกกับเงินมหาศาล
เงินก้อนโตระดับที่สามารถพลิกชีวิตคนธรรมดาให้กลายเป็นเศรษฐีได้ในชั่วข้ามคืน
เป็นสมรภูมิเงียบที่รัฐบาลมหาอำนาจและองค์กรยักษ์ใหญ่ลงมาแย่งชิงความได้เปรียบกัน
ที่นี่คือพื้นที่ที่ข้อมูลเพียงเศษเสี้ยวเดียวก็สามารถสั่นสะเทือนความมั่นคงของโลกได้ ซึ่งมันถูกเรียว่าตลาด “Zero Day”
ลองจินตนาการเล่นๆ ว่าข้อมูลของเราถูกปกป้องด้วยกำแพงเหล็กขนาดยักษ์
กำแพงพวกนี้มีอยู่ทั่วทุกมุมของโลกอินเทอร์เน็ต มีการเฝ้ายามตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
ปกป้องตั้งแต่ข้อมูลลับสุดยอดของบริษัทข้ามชาติไปจนถึงรูปถ่ายเซลฟีในมือถือของเรา…
ทุกครั้งที่เราซื้อสมาร์ตโฟนเครื่องใหม่ ค่าก่อสร้างกำแพงพวกนี้ก็ถูกรวมไปในราคาแล้ว
เรายอมจ่ายเงินแพงๆ เพื่อแลกกับความสบายใจว่าข้อมูลส่วนตัวจะไม่ถูกขโมย
ทีนี้คำถามคือ แล้วพวกมือโปรระดับโลกเขาเจาะกำแพงพวกนี้กันยังไง
ถ้าเป็นกำแพงเตี้ยๆ หรือระบบหลวมๆ ก็อาจจะโดนแฮกเกอร์ฝึกหัดปีนข้ามมาง่ายๆ ด้วยเทคนิคพื้นฐานอย่างการทำ SQL injections หรือยิง DDoS ใส่ดื้อๆ
บางทีก็อาจจะใช้วิธีจิตวิทยาหลอกล่อให้คนเฝ้าประตูยอมเปิดทางให้เอง วงการนี้เขาเรียกเทคนิคการหลอกลวงแบบนี้ว่า social engineering
แต่ถ้าไปเจอกับกำแพงยักษ์ของระบบปฏิบัติการระดับโลก การโจมตีโง่ๆ แบบนั้นไม่มีทางได้ผล แฮกเกอร์ระดับท็อปต้องใช้วิธีที่ละเอียดอ่อนกว่านั้นเยอะ…
พวกเขาจะเดินเข้าไปชิดกำแพงแล้วเพ่งมองก้อนอิฐทีละก้อน เพื่อหารอยร้าวเล็กๆ ที่ช่างก่อสร้างเผลอทิ้งไว้
รู้มั๊ยครับว่าระบบปฏิบัติการที่เราใช้ทำงานกันทุกวันอย่าง Windows 11 หรือ Mac OS มีโค้ดซ่อนอยู่เบื้องหลังมากถึง 80 ล้านบรรทัดเลยทีเดียว
ถ้าเราสมมติให้โค้ดหนึ่งบรรทัดเท่ากับก้อนอิฐหนึ่งก้อน อิฐ 80 ล้านก้อนนี้จะสามารถเรียงต่อกันเป็นกำแพงที่ทอดยาวไปไกลถึง 300 ไมล์
ด้วยปริมาณที่มหาศาลขนาดนี้ โอกาสที่อิฐซักก้อนจะแตกร้าวมันย่อมมีอยู่แล้วตามธรรมชาติ
รอยร้าวที่ซ่อนอยู่บนก้อนอิฐเหล่านี้นี่แหละ ที่บรรดานักพัฒนาซอฟต์แวร์เรียกกันว่า “bug”
มันคือช่องโหว่เล็กๆ ที่คนนอกสามารถใช้เป็นประตูลับเพื่อแอบมุดเข้าไปในระบบได้
แน่นอนว่าบริษัทผู้สร้างเทคโนโลยีระดับโลกย่อมเกลียดรอยร้าวพวกนี้เข้าไส้…
เพราะรายได้และความน่าเชื่อถือของบริษัทขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของกำแพง
พวกเขาถึงกับต้องยอมทุ่มเงินตั้งแผนกวิศวกรเพื่อมาไล่ล่าหาข้อบกพร่องโดยเฉพาะ
และยินดีจ่ายเงินรางวัลก้อนโตให้ใครก็ตามที่เจอแล้วเอามาแจ้งให้บริษัทรู้
พอระบบรู้ว่ามีรูรั่วตรงไหน พวกเขาก็จะรีบออกแพตช์อัปเดตมาอุดรอยร้าวนั้นทันที
ดังนั้นความอันตรายของช่องโหว่ทางไซเบอร์จึงถูกวัดกันที่อายุขัยของมัน ช่องโหว่ที่เจอกันมาเป็นอาทิตย์มักจะไร้ประโยชน์เพราะระบบโดนอัปเดตไปหมดแล้ว
ช่องโหว่ที่เพิ่งเจอสองสามวันก็อาจจะกำลังโดนแก้ หรือไม่ก็ช้ำจนไม่มีใครอยากใช้
แต่ถ้ามันเป็นช่องโหว่ที่บริษัทผู้พัฒนาไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลยในชีวิต อารมณ์แบบรู้ตัวช้าไปศูนย์วัน เรื่องราวและความน่ากลัวมันจะเปลี่ยนไปคนละม้วนเลย…
สิ่งนี้แหละที่คนในวงการไซเบอร์เขาขนานนามว่า “Zero Day”
มันคือจอกศักดิ์สิทธิ์ที่แฮกเกอร์ทุกคนหมายปอง เป็นของวิเศษที่ประเมินค่าไม่ได้
ช่องโหว่ลับสุดยอดนี้สามารถเปิดประตูหลังของระบบรักษาความปลอดภัยได้ทุกรูปแบบ
ไม่เพียงแต่เราจะเดินทะลุกำแพงเข้าไปฉกข้อมูลได้อย่างเงียบๆ และไร้ร่องรอย
แต่จะไม่มีใครบนโลกใบนี้สงสัยเลยซักนิดว่าเรากำลังแอบดูข้อมูลของพวกเขาอยู่
แต่ก็อย่างว่า การจะหาช่องโหว่ระดับเทพแบบนี้ให้เจอมันยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
เราต้องมีหัวคิดที่อัจฉริยะและมองขาดกว่าวิศวกรทุกคนที่บริษัทยักษ์ใหญ่จ้างมา
และถึงจะมีพรสวรรค์ขนาดนั้น ก็ยังต้องทนจ้องหน้าจอเป็นปีๆ กว่าจะเจอซักจุด
วิธีที่ง่ายและไวกว่านั้นก็คือการกำเงินสดไปหาคนที่ทำสำเร็จแล้วเพื่อขอซื้อมันมา…
ลองย้อนกลับไปดูประวัติศาสตร์ช่วงต้นยุค 90s กันซักนิดนึง ตอนนั้นมีกลุ่มอีเมลลับๆ ที่ชื่อว่า bug track
เป็นพื้นที่รวมพลของเหล่าเนิร์ดคอมพิวเตอร์ ยุคนั้นแฮกเกอร์ยังไม่ได้หิวเงิน พวกเขาเจาะระบบกันเพื่ออวดความสามารถล้วนๆ
เวลาเจอช่องโหว่ พวกเขาก็จะใจดีส่งอีเมลไปเตือนบริษัทซอฟต์แวร์ยักษ์ใหญ่ หวังว่าจะได้คำขอบคุณหล่อๆ กลับมา
แต่เปล่าเลย สิ่งที่ได้คือจดหมายจากทนายความที่ส่งมาขู่ฟ้องร้องและเตรียมส่งพวกเขาไปนอนกินข้าวแดงในคุกแทน
พอเจอแบบนี้บ่อยเข้า วัฒนธรรมของชาวแฮกเกอร์ก็เลยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
พวกเขาเริ่มสร้างนามแฝง ซ่อนตัวอยู่หลัง proxy แล้วเอาข้อมูลไปแชร์กันเองในโลกใต้ดิน
บริษัทเทคถูกลงโทษด้วยการโดนเจาะระบบ ส่วนแฮกเกอร์ก็ได้หน้าและเป็นตำนาน…
นั่นคือยุคที่ทำด้วยใจ แต่พอเวลาผ่านไป โลกหมุนเข้าสู่ยุคดิจิทัลเต็มตัว
ข้อมูลกลายเป็นสิ่งที่มีมูลค่ามหาศาล กลุ่มองค์กรที่มีเงินหนาเริ่มมองเห็นช่องทางในการเอาชนะคู่แข่งและกุมอำนาจ
พวกเขาเข้าไปในดาร์กเว็บ กางรายชื่อแฮกเกอร์ระดับท็อปที่ชอบแจกของฟรี แล้วส่งอีเมลพร้อมเสนอเงินก้อนโตที่มากกว่ารายได้ทั้งปีของคนพวกนั้นหลายเท่า
เป็นตัวเลขที่บริษัทยักษ์ใหญ่หน้าไหนก็ไม่มีทางยอมจ่ายเพื่ออุดรูรั่วของตัวเอง
เมื่อเงินก้อนยักษ์เข้ามาเกี่ยวข้อง เส้นสายในโลกใต้ดินก็เริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง
คนเก่งๆ เริ่มรู้ว่าของที่ตัวเองมีมันสามารถทำเงินได้มหาศาลขนาดไหน และเมื่อมีทั้งคนอยากซื้อและคนอยากขาย อาชีพคนกลางก็เลยถือกำเนิดขึ้นมา…
วงการนี้เขาเรียกคนกลางพวกนี้ว่า “Zero Day Brokers”
พวกเขามักจะเป็นบริษัทลึกลับที่ทำหน้าที่เหมือนบริการจัดหาคู่ให้รัฐบาลและแฮกเกอร์
นายหน้าจะเก็บรักษาเงินไว้ให้ และรับประกันว่าช่องโหว่ที่ซื้อไปมันใช้งานได้จริงชัวร์ๆ
แน่นอนว่างานเสี่ยงคุกแบบนี้ นายหน้าก็ต้องฟันเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งไปแบบจุกๆ
ทีนี้มาดูตัวอย่างความน่ากลัวของการใช้ช่องโหว่พวกนี้ในโลกความเป็นจริงกันบ้าง เคยได้ยินข่าวการโจมตีที่ชื่อว่า Operation Triangulation กันมั๊ยครับ
มันคือสุดยอดปฏิบัติการที่ร้อยเรียงช่องโหว่เทพๆ ถึงสี่ตัวเข้าด้วยกันแบบคอมโบ เพื่อใช้เจาะระบบปฏิบัติการ iOS ของสมาร์ตโฟนค่ายผลไม้
การโจมตีนี้เนียนกริบจนน่าขนลุก เหยื่อแค่ได้รับข้อความ iMessage เข้ามาในเครื่อง โดยที่ยังไม่ได้กดอ่าน ไม่มีเสียงเตือน และหน้าจอไม่ทันได้สว่างขึ้นมาด้วยซ้ำ
โค้ดปีศาจก็แอบมุดเข้าไปฝังตัว แล้วค่อยๆ ทะลวงระบบป้องกันไปทีละด่านอย่างเงียบเชียบ จนสุดท้ายมันสามารถยึดสิทธิ์ควบคุมเครื่อง ดึงข้อมูลได้สบายๆ
การจะสร้างอาวุธไซเบอร์ระดับทำลายล้างแบบนี้ได้ ราคาค่าตัวของมันก็ต้องแพงมากๆ
ตามข้อมูลของตลาดรับซื้อช่องโหว่อย่าง zerodium ราคาของมันกระโดดไปไกลมาก
ช่องโหว่ที่เจาะมือถือได้แบบไม่ต้องให้เหยื่อกดลิงก์ อาจมีราคาสูงถึงร้อยล้านบาทเลยทีเดียว
ใครมันจะบ้าจี้จ่ายเงินร้อยล้านเพื่อแลกกับช่องโหว่พวกนี้ใช่มั๊ยครับ
ลูกค้ากระเป๋าหนักที่สุดก็คือรัฐบาลมหาอำนาจและหน่วยข่าวกรองระดับชาติ
เพราะข้อมูลข่าวสารที่ได้มามันมีมูลค่ามากกว่าตัวเงิน มันคือไพ่ตายในการต่อรองเลยทีเดียว…
ลองนึกถึงมัลแวร์ระดับตำนานอย่าง Stuxnet ที่ถูกสร้างมาเพื่อเป้าหมายระดับประเทศ
มันใช้ช่องโหว่เจาะเข้าไปทำลายระบบควบคุมของโรงงานนิวเคลียร์ในอิหร่านจนพังยับ
นี่คือการนำโค้ดในคอมพิวเตอร์มาเปลี่ยนเป็นอาวุธสงครามอย่างแท้จริง
ความซับซ้อนยุ่งเหยิงนี้ทำให้ตลาดค้าช่องโหว่ถูกแบ่งออกเป็นสามระดับ
ระดับแรกคือ White Market ตลาดสีขาวที่บริษัทใหญ่ๆ ตั้งเงินรางวัลนำจับช่องโหว่ ใครเจอก็เอามาแจ้งรับเงินแบบโปร่งใส ถือเป็นการช่วยโลกอินเทอร์เน็ต
ระดับที่สองคือ Gray Market ตลาดสีเทาที่รัฐบาลแอบทุ่มเงินซื้อช่องโหว่ไปเก็บไว้ เอาไปใช้เป็นอาวุธลับสอดแนมศัตรูโดยที่ประชาชนตาดำๆ อย่างพวกเราไม่มีวันได้รู้เลย…
และระดับสุดท้ายคือ Black Market ตลาดมืดที่เป็นแหล่งซ่องสุมของแก๊งอาชญากรข้ามชาติ อย่างเช่นแก๊ง LockBit ที่เคยสร้างความเดือดร้อนให้องค์กรทั่วโลก ก็ใช้ของจากตลาดนี้ไปป่วนชาวบ้าน
ปัญหาที่ปวดหัวที่สุดคือเส้นแบ่งระหว่างสามตลาดนี้มันจางจนแทบจะแยกไม่ออก
แฮกเกอร์ที่ขายช่องโหว่ให้รัฐบาลอาจจะมองว่าทำงานตลาดสีเทา แต่ถ้าเขาเปลี่ยนไปขายให้รัฐบาลคู่แข่ง อีกฝั่งก็คงตีตราว่าเขาคืออาชญากรตลาดมืด
เคยมีเรื่องเล่าสุดพีกในวงการว่า มีนายหน้าค้าช่องโหว่คนดังที่กบดานอยู่ในประเทศไทย
พี่แกเป็นที่เคารพในวงการมาก แต่ดันพลาดไปให้สัมภาษณ์นิตยสาร Forbes แถมยังโพสท่าถ่ายรูปคู่กับกระเป๋าใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยเงินสด…
พอรูปนั้นตีพิมพ์ออกไปปุ๊บ ตำรวจไทยรีบมาเยี่ยมถึงบ้าน แถมลูกค้าระดับรัฐบาลก็พากันเททิ้ง เพราะไม่มีใครอยากทำธุรกิจกับคนที่ทำตัวเด่น
นี่แหละเป็นบทเรียนราคาแพงที่สอนให้รู้ว่า การปิดปากให้สนิทคือคาถาเอาชีวิตรอด
ด้วยความลับและผลประโยชน์ที่ซ้อนทับกันเป็นพันๆ ชั้น การจะออกกฎหมายมาควบคุมเรื่องนี้จึงกลายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
เพราะรัฐบาลเองก็ยังต้องพึ่งพามัน ถ้าไปไล่จับนายหน้าหนักๆ เขาก็แค่หนีลงใต้ดินลึกไปกว่าเดิม
สุดท้ายแล้วเราก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่า โลกดิจิทัลนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์
และระบบทุกอย่างก็ถูกประมวลผลและพัฒนาต่อยอดด้วย AI ที่มนุษย์เป็นคนออกแบบและป้อนข้อมูลเข้าไปตั้งแต่แรก…
ตราบใดที่คนเขียนโค้ดยังมีความผิดพลาด อิฐทุกก้อนในกำแพงก็ย่อมมีโอกาสเกิดรอยร้าว
และตราบใดที่รอยร้าวเหล่านั้นยังสามารถแปรเปลี่ยนเป็นเงินและอำนาจมหาศาลได้
บรรดาเศรษฐีและผู้มีอำนาจก็พร้อมจะฟาดเงินไม่อั้นเพื่อแย่งชิงประตูลับเหล่านี้มาครอบครอง
ตลาดค้าอาวุธดิจิทัลที่มองไม่เห็นนี้ จะยังคงหมุนเวียนและแฝงตัวอยู่ในเงามืดต่อไปอย่างไม่จบสิ้น
References : [kaspersky, wired, nytimes, forbes, wikipedia]
=========================
😴 นอนไม่หลับ? 😴 หลับไม่สนิท?
=========================
ใครที่มีปัญหานอนไม่สนิท ตื่นมาแล้วเพลียเหมือนผมบ้างครับ ผมอยากแนะนำ Diip CBD ที่มีทั้งแบบกัมมี่และแคปซูล
พอดีผมได้ลองใช้เองมาเพียงแค่อาทิตย์แรก บอกเลยว่าชีวิตเปลี่ยน ปัญหาเรื่องการนอนหมดไปเลยครับ สนใจแอดไลน์ @diipgeek มีผู้เชี่ยวชาญดูแลคอยปรึกษาตลอด 24 ชั่วโมง หรือคลิกลิงก์ใน Comment ได้เลยครับ
The original article appeared here https://www.tharadhol.com/a-deep-dive-into-the-zero-day-market/
ติดตามสาระดี ๆ อัพเดททุกวันผ่าน Line OA ด.ดล Blog
คลิกเลย --> https://lin.ee/aMEkyNA
——————————————––
ติดตาม ด.ดล Blog เพิ่มเติมได้ที่
=========================
Website : www.tharadhol.com
Blockdit : www.blockdit.com/tharadhol.blog
Fanpage : www.facebook.com/tharadhol.blog
Twitter : www.twitter.com/tharadhol
Instragram : instragram.com/tharadhol
TikTok : tiktok.com/@geek.forever
Youtube : www.youtube.com/c/mrtharadhol
Linkedin : www.linkedin.com/in/tharadhol
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
