ตอนที่ ๑ กายวาจาใจคืออุปกรณ์อันล้ำค่า ที่นำมาซึ่งความสิ้นทุกข์ การบูชาใดใดก็ไม่ล้ำค่า เท่ากับนำกายวาจานี้มาประพฤติปฏิบัติ ด้วยความตั้งใจตั้งเจตนา จึงเป็นการบูชาอันสูงสุด นำไปสู่วิมุตติหลุดพ้น บางส

ตอนที่ ๒ อาศัยหลักการอุดมการณ์วิธีการของพระพุทธเจ้า เพื่อเข้าถึงความดับทุกข์ เมื่อเกิดมาแล้วชาติหนึ่ง พึงรู้สิ่งที่เป็นประโยชน์สูงสุด นั่นคืออริยสัจ ๔ ประการ มิฉะนั้นการเวียนว่ายตายเกิด ก็จะยาวนาน

ตอนที่ ๓ เรียนธรรม รู้ธรรม เห็นธรรม เป็นธรรม หยุดและสงบเย็นเป็นประโยชน์ ทุกวันนี้ บางทีเรามีความสุขใจ บางทีเรามีความทุกข์ใจ มีความดีใจ มีความเสียใจ เพราะอะไร? เพราะไม่รู้ธรรม เพราะไม่เห็นธรรม ไม่รู้ธร

ตอนที่ ๔ ไม่มีอะไรที่ไหนจะมาช่วยให้เรารอด นอกจากหน้าที่ที่เราจะต้องกระทำให้ถูกต้องตามธรรม ธรรมะ คือ หน้าที่ ที่จะช่วยให้รอด “ชีวิตนี้มันมีมาสำหรับทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่ายแก่ทุกคน เมื่อเราทำประโ

ตอนที่ ๕ การปฏิบัติในปัจจุบัน เป็นการชิงแชมป์ระหว่างวัฏฏสงสารกับพระนิพพาน การประพฤติการปฏิบัติธรรมนั้นเป็นการชิงแชมป์ระหว่างวัฏฏสงสารกับพระนิพพาน เพื่อเราทุกคนจะได้หยุดสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่น

ตอนที่ ๖ ไม่มีทุกข์ใดยิ่งไปกว่าความยึดมั่นในขันธ์ห้า ไม่มีสุขใดยิ่งไปกว่าความสงบ เราต้องมองในแง่นี้ เพื่อจะได้เห็นคุณค่าในหน้าที่ของเราอยู่ที่ปัจจุบัน เรามีความสุขมาก ๆ มีความสุขเพียงพอด้วยปัญญาสัมมาท

ตอนที่ ๗ ถ้าใครอบรมจิตของตนให้สมบูรณ์แล้ว ปัญหาอะไรทุกอย่างมันก็หมดไป การอบรมจิตนี้จึงเป็นของสำคัญ ถ้าใครอบรมจิตของตนให้สมบูรณ์แล้ว ปัญหาอะไรทุกอย่างมันก็หมดไป ที่มันมีปัญหาอยู่ก็เพราะจิตของเรานี้เองย

ตอนที่ ๘ การประพฤติปฏิบัตินั้น จะเอาตัณหาของเราเป็นประมาณไม่ได้ ถ้าให้สุขมันให้คุณมันเรื่อยๆ มันไปไม่ได้ การประพฤติการปฏิบัติไม่ใช่อย่างนั้น เราปฏิบัติไปตามสายกลาง สายกลางคืออะไร สายกลางนี้มันยาก จะเอ

ตอนที่ ๙ คิดชอบประกอบด้วยปัญญา ย่อมไม่มีความทุกข์ไม่มีความเครียด สัมมาทิฏฐิถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ สัมมาทิฏฐินั้นคือตัวปัญญา สัมมาทิฏฐินั้นคือความเห็นถูกต้อง ความเข้าใจถูกต้อง เป็นปัญญาชน ปัญญาชนกับปัญญาบ