ตอนที่ ๑ วิสาขบูชา วันสำคัญอันยิ่งใหญ่ของโลก ไม่มีวันสำคัญอื่นใดจะยิ่งไปกว่า วันวิสาขบูชา เป็นวันสำคัญอันยิ่งใหญ่ของโลก ไม่มีวันสำคัญอื่นใดจะยิ่งไปกว่า เพราะวันวิสาขบูชา เป็นวันเดียวที่รวมเอาเหตุการณ์

ตอนที่ ๒ มนุษย์นั้นจะฝึกให้ดีก็ได้ ชั่วก็ได้ เป็นบ้าก็ได้ จนถึงเป็นพระอริยเจ้าก็ได้ ปัญญาสัมมาทิฏฐิที่เราจะต้องรู้ที่เราจะต้องเข้าใจ เราจะได้ผ่านสัญชาตญาณที่อบายภูมิต่าง ๆ มนุษย์เป็นส่วนมาก เทวดาส่วนม

ตอนที่ ๓ ภาวนาเพื่อให้จิตสงบเกิดปัญญา เมื่อเห็นสิ่งต่าง ๆ แยบคายแล้ว ก็เห็นโลกอันนี้ตามความจริง เราฝึกสมาธิอันนี้เพื่อให้ปัญญามันเกิด ให้จิตสงบลงไป ให้กลัวจิตของเรา กลัวว่าเมื่อพบความสุขแล้วจะอดไม่ได้

ตอนที่ ๔ ควรฝึกระวังรักษาตนเอง ให้เข้าใจในธรรม แล้วก็พากันอยู่เย็นเป็นสุข มีความสงบระงับ ถ้าตัวไม่ได้ฝึกตัวของตัวเอง ใครจะมาฝึกให้เรา เท้าของเรามันพาเดินเข้าป่า ถ้าเราไม่ดูหนามให้ตัวเอง ใครจะมาดูแลให้

ตอนที่ ๕ ความอยู่เย็นเป็นสุข ความสงบระงับ มันก็ตั้งขึ้นมาที่ใจของเรา ที่เข้าใจสัจธรรมจริงๆ เราทุกคนพากันมามีสติรู้ตัวทั่วพร้อม มีความสุขกับการทำหน้าที่ให้เป็นความสุขที่เกิดขึ้น ความสุขที่ตั้งอยู่ ความ

ตอนที่ ๗ ความเบาสบายของการปล่อยวางนี่แหละ คือตัวอย่างที่แสดงถึงการรู้จักตัวเอง ปัจจุบันต้องมีความสุขกับการทำหน้าที่ มีความยึดมั่นถือมั่นในหน้าที่ ไม่ปล่อยวางธุรกิจหน้าที่ มีความสุขกับการทำหน้าที่ เมื่

ตอนที่ ๘ อุบายที่จะไม่มีทุกข์ ก็เห็นว่าอันนี้ไม่ใช่ตัวอันนี้ไม่ใช่ของตัวเท่านี้ ถ้าเรารู้จักทุกข์อย่างนี้ ก็แก้ปัญหาได้เท่านั้น ฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านว่าไม่มีอุบายอะไรที่จะดีไปกว่านี้ อุบายที่จะไม่มีทุ

ตอนที่ ๙ ผู้มีปัญญาทั้งหลายตัดกระแสตัณหานั้นแล้ว เป็นผู้หมดความห่วงใย ละเว้นทุกข์ทั้งปวงไป การประพฤติการปฏิบัติของเราอยู่ที่ปัจจุบัน การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงจะเป็นเชิงบวก ความรู้ความเข้าใจ รู้จักนิ

ตอนที่ ๑๐ การลงทุนกับการพัฒนาภายในใจ จึงเป็นการสร้างมรดกที่แท้จริงและยั่งยืนที่สุด ‘มีขณะไหนบ้างที่เราใช้ชีวิตอย่างตื่นรู้และไม่ประมาท?’ คำตอบไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเสมอไป แต่การตั้งคำถามนี้กับตัวเองบ