ตอนที่ ๑ ถือนิสัยพระพุทธเจ้าและพ่อแม่ครูบาอาจารย์ เพื่อตั้งมั่นในการปฏิบัติ ส่วนใหญ่เราทำอะไรไม่มั่นคง ขาดความตั้งใจ ฐานะไม่มั่นคง จิตใจไม่มั่นคง ใครจะมาเคารพเชื่อถือเรา เพราะเราไม่มีความตั้งใจมั่นชอบ

ตอนที่ ๒ บางครั้งการหยุดเดินทางภายนอก คือการเปิดทางให้เดินทางภายในได้ลึกกว่าเดิม การเข้าพรรษาจึงสอนเราว่า บางครั้งการหยุดเดินทางภายนอก คือการเปิดทางให้เดินทางภายในได้ลึกกว่าเดิม หยุดไปข้างนอก เพื่อกลั

ตอนที่ ๓ แม้อยู่ท่ามกลางโลก ก็สามารถทำให้ชีวิตเป็นทางแห่งความดี และทางแห่งความเจริญในธรรมได้ ธรรมะของผู้ครองเรือนจึงอยู่ในครัว อยู่ในโต๊ะอาหาร อยู่ในคำพูดก่อนนอน อยู่ในการใช้เงิน อยู่ในการให้อภัย อยู

ตอนที่ ๔ ความเพียรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด อาจไม่ใช่การพยายามควบคุมทุกอย่าง แต่คือการยอมรับความจริงว่าไม่มีสิ่งใดควบคุมได้เลย ปัญหานั้นจะเป็นปัญญา วิกฤตนั้นจะเป็นโอกาส ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เราทุกคนต้องเอาม

ตอนที่ ๕ พระสัทธรรมจะคงอยู่ เมื่อพุทธบริษัทตั้งมั่นในความเคารพ "ทองคำแท้จะทรงคุณค่า... เมื่อเราไม่ยอมรับทองคำปลอมเข้ามาแทนที่ พระสัทธรรมจะคงอยู่... เมื่อพุทธบริษัทตั้งมั่นในความเคารพ" ฉะนั้น ผู้ที

ตอนที่ ๖ ใช้ปัญหาและวิกฤตในปัจจุบัน เป็นเครื่องมือในการเร่งเจริญสติปัฏฐาน เพื่อความหลุดพ้นอย่างแท้จริง พระศาสนาเป็นทางสายกลาง เราทุกคนต้องพากันรู้พากันเข้าใจ จะได้เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา จะได้เอาปัญญา

ตอนที่ ๗ จงรีบเร่งปฏิบัติธรรมให้สมควรแก่แก่ธรรม ดังไฟที่กำลังไหม้เรือนจงรีบดับเร็วพลันเถิด คนที่โง่เขลาก็จะถูกจูงไปอย่างโคและกระบือ ผู้ที่ฉลาดก็เหลือน้อย ฉะนั้นพวกเราทั้งหลายจงรีบเร่งปฏิบัติธรรม ให้สม

ตอนที่ ๙ เมื่อปัญญาเห็นชัดว่าขันธ์ ๕ เป็นเพียงธรรมชาติที่เกิดขึ้นแล้วดับไป ความเห็นผิดว่ามี "ตัวเรา" ... ทุกคนล้วนมีสิ่งที่เรียกว่า "ตัวเรา" อยู่ในใจเสมอ เราเป็นลูกของพ่อแม่ เป็นพ่อแม่ของลูก เป็นสามี

ตอนที่ ๑๑ ให้ใจไหลออกจากความเห็นแก่ตัว ไปสู่ความกตัญญู เมตตา และปัญญา ตามทางแห่งพระธรรม การทำบุญในพระพุทธศาสนาไม่ได้จบแค่ “เราได้บุญ” แต่ยังมีมิติของความกตัญญู ความระลึกถึงผู้มีคุณ และความเมตตาต่อผู้ท