เป็นคนสันโดษที่มักรู้สึกโดดเดี่ยวเป็นเรื่องปกติไหม? หรือว่าถ้ารู้สึกว่าโดดเดี่ยว จะไม่ถือว่าเป็นคนสันโดษ? ผมชอบอยู่คนเดียว แต่ก็รู้สึกเหงาบางอยู่เหมือนกัน ไม่รู้จะจัดการยังไง

ถ้ายีนส่งต่อ "สัญชาตญาณเอาตัวรอด" และ "ความเสียสละ" ได้ เป็นไปได้ไหมที่ยีนจะส่งต่อ "ความรู้สึกอยากทำลาย ตัวเองเพื่อส่วนรวม"?