ว่ากันว่า ถ้าจะพูดถึง "ความสุข" เราก็คงไม่อาจจะหาคำใดหรือความหมายใดมาเทียบเทียมให้เห็นมุมมองที่แปลกใหม่ไปได้ เพราะก็มีผู้คนมากมายพูดถึงคำนี้ไว้ทุกแง่ ทุกมุม และถ้าจะมีนักเขียนสักคน เขียนคำนี้ในมุมมองแปลกใหม่ไม่ให้ซ้ำใครก็แทยไม่มีทางเป็นไปได้ และจะขยายให้มากกว่าผู้คนมากมายก็คงเป็นไปไม่ได้เช่นกัน แน่นอนเลยว่า " ความสุข" ที่ดิฉันจะพูดถึงในซีรี่ย์นี้ ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ แต่อย่างไรก็ตาม ดิฉันพยายามนำเสนอในแง่มุมที่ไม่ค่อยมีใครสัมผัส ด้วยความเห็นและประสบการณ์ของดิฉันเอง เราอาจจะรู้จักภาวะนี้ว่า "ความนิ่งสงบ" เอาไปรวมกับ "สุข" จะได้ "นิ่งสงบสุข" การนิ่งได้ ทำให้จิตใจเราสงบ แม้รอบข้างมีความวุ่ยวายจากความคิดมากมายก็ตาม เราก็สุขได้ สุขยิ่งกว่าสุขอยู่แล้วในตัวเอง แต่เรามักคิดว่าการนิ่งสงบได้ คือต้องปลง ปลงแล้วไปบวช คือต้องบวชถึงจะนิ่งสงบและเข้าถึงได้ แจ่ที่จริงแล้วไม่ใช่อย่างนั้น ความนิ่งสงบ เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนควรมีอยู่ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าเราจะเป็นใคร มาจากไหน อายุเท่าไหร่ มีอาชีพอะไร เรียนจบแค่ไหน เราทุกคนควรมีสิ่งนี้เป็นสมบัติประจำใจ การจะนิ่งได้ สงบเป็น แน่นอน ก็ต้องมีสมาธิ เพราะสมาธิทำให้เกิดสติ ในทุกขณะ แม้แต่การอ่านบทความของซีรี่นี้ หากอ่านอย่างเร่งรีบ จะไม่ช่วยให้เข้าใจเนื้อหาที่ซ่อนอยู่ในระหว่างบรรทัดได้ดีเท่าการอ่านอย่างมีสติ ซีรี่ย์เรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงตึกใหญ่สูงเสียดฟ้า แต่พูดถึงมดตัวหนึ่ง แล้วใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องเข้าไป เราทุกคนพูดถึงสิ่งที่ใหญ่โตมามากแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าบางสิ่งที่เล็กน้อย ก็อาจมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ก็ได้ จักวาลอันยิ่งใหญ่ไพสาร ก็อาจอยู่ในมดตัวเล็กๆได้ หากเราเข้าถึงความนิ่งสงบภายในจิตใจเราเองได้ เราสามารถเป็นผู้สร้างทค่ยิ่งใหญ่ได้ ครอบครอบทุกสิ่งในโลกได้ โดยไม่ต้องทำอะไร นอกจาก นิ่ง มองเห็น ยอมรับ แล้วเข้าใจ ในความเป็นจริง แม่หญิงนุ้ย ปทุมวดี 3 ตุลาคม 2564 ที่ริมถนนขณะเป็นแม่ค้าขนหวาน ซึ่งเคยเป็นมนุษย์เงินเดือน เพจ เรือนแม่หญิงนุ้ย