Ep.7 เรื่องเล่าบาริสต้าในต่างแดน
รถทรงสปอร์ตสีแดงจอดเทียบหน้าร้านพร้อมกับร่างของชายสูงโปร่ง ผิวสีแทน เขาควงกุญแจรถแล้วเดินเข้ามาบริเวณบาร์อย่างทะมัดทะแมง บาริสต้าสาวมาเลเซียรีบยื่น short black(กาแฟดำล้วน 1 ช็อต)ให้อย่างรู้ใจ ก่อนที่เขาจะส่งยิ้มให้แล้วเดินไปในออฟฟิศด้านหลัง
เราเคยเห็นเขาแว้บไปแว้บมาอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยได้ทำงานร่วมกันสักทีเพราะเขาคือเมเนเจอร์บาร์ ซึ่งทำหน้าที่หลักเป็นบาร์เทนเดอร์และจัดตารางงานของพนักงานส่วนบาร์ทุกคน ทุกๆวันเราจะเริ่มงานตอน 6 โมงเช้าและเลิกประมาณเที่ยง พนักงานทุกคนจะได้อาหารฟรี 1 มื้อถ้าทำงานเกิน 5 ชั่วโมง ซึ่งมี 3 อย่างให้เลือกคือ Egg benedict with bacon/Spaghetti และ Nasi goreng
วันไหนที่เราเลือกทานข้าวบริเวณบาร์ก็จะได้เห็นการทำงานของเขาทุกครั้งไป เขาเป็นคนที่รวดเร็ว และแข็งแกร่ง จำสูตรค็อกเทลได้ทุกอย่างและสามารถควงขวดได้สองมือพร้อมกัน ซึ่งทั้งหมดเป็นคุณสมบัติหลักของพนักงานบาร์ ในช่วงวันยุ่งๆ จะมีบาร์เทนเดอร์ชายสามคน ทำงานคนละส่วนแต่ประสานกันได้อย่างไหลลื่น ดูมีประสิทธิภาพมากทีเดียว
แล้ววันที่เราต้องได้ทำงานกับเมเนเจอร์ก็มาถึง.. เขาหายเข้าไปในออฟฟิศประมาณครึ่งชั่วโมงได้ แล้วทิ้งเราไว้ที่บาร์คนเดียว.. ช่วงบ่ายโมงลูกค้าจะไม่เยอะมาก ซึ่งเป็นโอกาสที่ดีให้เราได้หายใจหายคอบ้างหลังจากผ่านมรสุมหนักมาในตอนเช้า แต่..เราไม่ชินค่ะเพราะปกติจะเลิกงานแค่เที่ยงเท่านั้น 😥
เสียงก้าวเท้าของใครคนหนึ่งดังขึ้น แต่ยังไม่ทันได้หันไปมอง เขาก็มายืนอยู่ข้างๆแล้ว..
เขา: Can you give me 4x Gold?
(หยิบเบียร์ 4x โกลด์ให้หน่อย)
เรา: Pardon? (อะไรนะ)
เขา: 4x Gold in the fridge (เบียร์ที่อยู่ในตู้นั้นอะ)
เรา: Where? (ไหนอะ)
เขา: What!!! I’ve told you, don’t you remember? (อะไร!! ผมเคยบอกคุณไปแล้วนี่จำไม่ได้เลยเหรอ)
นี่คือบทสนทนาแรกที่ได้ทำงานร่วมกัน.. ก่อนที่เขาจะไปหยิบเบียร์ในตู้เอาเอง ไม่ใช่เราไม่ได้ภาษานะ เราเก่งขึ้นมากแล้วแต่ไม่สามารถฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอิตาลีได้ทุกคำ (ถ้านึกเสียงไม่ออกลองไปเสิร์ชหาดู) และเด็กธรรมะไม่เคยดื่มเบียร์อย่างเราก็ไม่คุ้นกับเบียร์ออสซี่เสียด้วย (เบียร์ชื่อ XXXX GOLD เราจดชื่อไว้ว่าเอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์โกลด์ แต่ที่นี่เขาเรียกว่าโฟร์เอ็กซ์โกลด์)
หลังจากนั้นไม่ว่าเราจะถามอะไรไป ต้องตามด้วย Pardon？ทุกครั้งเพราะฟังไม่ทัน( ชาวอิตาลีพูดเร็วมากค่ะ ) เขายื่นค็อกเทลน้ำมะนาวหรือ Margarita ให้เราเขย่า แม้ว่าเราจะใช้สองมือก็ตามยังไม่สามารถทำได้ไวเท่าเขาที่ใช้มือเดียว! (เราสูงแค่หน้าอกเขา) สุดท้าย..เราก็ต้องไปยืนล้างแก้วอยู่ห่างๆ แล้วคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับงานบาร์เทนเดอร์จริงๆแหละ..
ตอนเย็น..เราเดินกลับบ้านด้วยความเหนื่อยอ่อน เนื้อตัวเขียวเป็นจ้ำ ราวกับไปชกมวยมา..
ติดตาม EP. ต่อไปนะคะ
Margarita from the cafe
My lunch Nasi Goreng from the cafe
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
