5. ตอน บททดสอบจากจักรวาลเมื่อผ่านจะได้รางวัล
ธุรกิจของแสงจันทร์เป็นไปได้ด้วยดี ชีวิตของแสงจันทร์ เป็นชีวิตที่หลายคนใฝ่ฝัน
แต่พวกเขาไม่เคยรับรู้ถึงความเจ็บปวดของแสงจันทร์ กว่าเธอจะผ่านมาจนถึงวันนี้ได้ เธอต้องโดดเดี่ยวแค่ไหน
สมัยเด็กๆเธอไม่มีเพื่อนสนิท มีแค่เพื่อนทั่วไป คุยได้ ทักทายกันได้ ร่วมงานกันได้ แต่ถ้าแบบดาวและฟ้าใสแล้ว
แสงจันทร์ไม่เคยมีเพื่อนที่มีรักบริสุทธิ์ จริงใจ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน และสามารถรับเรื่องราวในชีวิตของเธอได้มากขนาดนี้
สมัยเด็ก เธอจะโดนล้อเรื่องไม่มี พ่อแม่ มาโดยตลอด ไม่แปลกที่เธอจะไม่อยากมีเพื่อน
แต่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้ไว้ใจดาวและฟ้าใสมาก ทั้งๆที่เธอไม่เคยไว้ใจใคร และไม่ค่อยอยากมีเพื่อน
อาจเพราะเป็นพลังรักบริสุทธิ์ ที่ทำให้เธอยอมเปิดใจ ดาวและฟ้าใส ไม่เคยล้อในปมด้อยของเธอ
มีแต่ให้กำลังใจสนับสนุน ในสิ่งที่เธอต้องการ เธอได้แต่ขอบคุณความรักบริสุทธิ์จากเพื่อนทั้งสอง
เธอคิดว่าชีวิตนี้ถ้าไม่มี ดาวและฟ้าใสแล้ว เธอคงจะไม่รู้จักคำว่ามิตรภาพที่ดีว่าเป็นอย่างไร
จู่ๆเธอก็นั่งครุ่นคิดเรื่องพ่อกับแม่ของเธอ และเริ่มโทษโชคชะตา ว่าทำไมถึงได้ไม่ยุติธรรม
เธอเริ่มคิดถึงวันที่สูญเสียพ่อแม่ของเธอไป ยิ่งทำให้จิตใจของเธอตกลงไปเรื่อยๆ จู่ๆ เธอก็นั่งร้องไห้คนเดียวในห้อง
เธอตัดสินใจโทรไปร้องไห้กับดาวและแสงจันทร์ เพื่อนทั้งสองตกใจเป็นอย่างมาก ภายนอกแสงจันทร์เป็นคนที่ดูแกร่งมาก
แต่ชีวิตของเธอก็ได้รับสิ่งที่โหดร้ายมากเช่นกัน เธอระบายทุกอย่าง
ในบางเรื่องที่เธอไม่เคยพูดถึง
"ตอนเด็กๆ ฉันเคยคิดอยากตายตามพ่อกับแม่ฉันด้วย แต่น้าของฉันห้ามไว้เสมอ
น้าฉันใจดีและรักฉันมาก แต่งานของน้าไม่ค่อยมีเวลาให้ฉันได้ระบายความรู้สึก
ของฉันเลย ขอบคุณพวกเธอนะ ถ้าไม่มีพวกเธอฉันก็ไม่รู้จะโทรไปหาใคร
ตอนนี้ป้าแม่บ้านเองเขาก็มีครอบครัวของเขาที่ต้องดูแล ฉันก็เข้าใจ
และไม่อยากรบกวน ฉันรักพวกเธอนะ เธอทั้งสองคนคือเพื่อนรักของฉันนะ
ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยได้รับความรักแบบนี้จากเพื่อนคนอื่นๆเลย"
แสงจันทร์พูดในสายพร้อมกับร้องไห้ออกมาทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอพยายามเก็บซ่อน
ความอ่อนแอร์ของตัวเองไว้ไม่ให้ใครเห็นมาก่อน แม้แต่น้าของเธอเองก็ตาม
"ไม่เป็นไรนะจัน เธอมีพวกเราอยู่ข้างเธอเสมอนะ ถ้าเธอมีเรื่องไม่สบายใจ
เธอก็เล่าออกมาได้เลย พวกเราพร้อมรับฟังเธอเสมอ พวกเรารักเธอนะ"
ดาวและฟ้าเข้าใจความรู้สึกของเธอ
"ขอบคุณนะ" TT แสงจันทร์พูดทั้งน้ำตา
"ฉันว่าจะขอบริษัทใช้วันหยุดพักผ่อนซักหน่อยน่ะ เรามานัดเจอกันหน่อยไหม"
ฟ้าใสพูดขึ้นมาเพราะอยากไปเจอแสงจันทร์
"เมื่อไร ฉันจะได้ขอวันเดียวกัน" ดาวถามเพราะเธอเองยังไม่เคยขอหยุดเลย
คิดว่าบริษัทต้องให้เธอหยุดแน่นอน
"มาบ้านฉันได้นะ ฉันทำงานที่บ้าน" แสงจันทร์พูดพร้อมทั้งน้ำตาด้วยความดีใจ
"โอเครรรร" ดาวและฟ้าพูดพร้อมกัน
"ทุกคน ฉันขอชวนคุณเมไปด้วยได้ไหม คุณเมที่งานวันนั้น"
ฟ้าใสถามเพื่อนๆเพราะคิดว่าคุณเมต้องช่วยแสงจันทร์ได้อย่างแน่นอน
"คุณเม เจ้าของบริษัทเมจิคอนิเมชั่นงั้นหรอ" ดาวแอบตกใจเล็กน้อย
"เธอก็น่ารักดีนะ ดูเป็นมืออาชีพดีน่ะ" แสงจันทร์พูดตามสิ่งที่เธอคิดและเห็น
"คือก่อนหน้านี้ คุณเมเคยสอนฉันเรื่องพลังงานอะไรซักอย่างนี่แหละ เธอบอกฉันว่า
อยากสอนพวกเราทั้งสามคน เพราะคิดว่าพวกเราจะได้นำไปใช้ในอนาคต
เธอเคยสอนฉันเรื่องพลังแห่งการจิตนาการด้วยแหละ ฉันว่านะคุณเม
อาจจะเกิดมาเพื่อช่วยเหลือพวกเราก็ได้นะ ฉันแค่รู้สึกน่ะ" ฟ้าพูดกับเพื่อน
ด้วยความรู้สึกที่แท้จริง
"อืม…ฉันก็รู้สึกเหมือนกันนะ เธอเคยมาเตือนฉันเหมือนกับรู้ว่าฉันกำลัง
เจอเรื่องอย่างนั้นอยู่พอดี อาจจะเป็นไปได้นะ เธอก็ดูจริงใจดีนะแต่ก็ดูลึกลับ
อย่างบอกไม่ถูก" ดาวพูดเสริม
"ฉันยังไม่เคยโดนเตือน แต่ถ้ามาบ้านนี้คุณเมอาจจะช่วยฉัน เรื่องอดีตของฉันก็ได้นะ งั้นเธอลองชวนคุณเมมาด้วยซิ" แสงจันทร์พูดพร้อมกับรู้สึกได้ตั้งครั้งแรก
ที่เจอคุณเมที่งาน แสงจันทร์สัมผัสได้ว่าผู้หญิงคนนี้อบอุ่นมาก
"ฉันจะลองชวนดูนะ" ฟ้าใสดีใจที่เพื่อนๆคิดเหมือนกันกับเธอ
จากนั้นฟ้าใสจึงชวนคุณเมให้มาช่วยสอนเรื่องพลังงานกับนางฟ้าทั้งสาม
คุณเมดีใจมากที่เวลาที่รอคอยก็มาถึง
ณ.บ้านแสงจันทร์
"ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านแสงจันทร์" ^ ^
แสงจันทร์ใส่ชุดเป็นพนักงานโรงแรมเพื่อเตรียมไว้แกล้งเพื่อนโดยเฉพาะ
"เล่นใหญ่มากก ต้องเหงาขนาดไหนเนี่ยจัน" ^^ ฟ้าใสหัวเราะกับชุดที่จันทร์ใส่
"นึกว่ามาโรงแรม" ฮ่าๆๆ ดาวถึงกับหัวเราะในความเล่นใหญ่ของเพื่อน
"เข้าบ้านกันเถอะค่ะ มาดามทั้งหลาย" ฟ้ายังคงเล่นบทเป็นพนักงานต้อนรับไม่หยุด
"พอเถอะจัน ขอร้อง" ฮ่าๆ ฟ้าใสพูดไปขำไปเดินตามจันทร์เข้าบ้านไป
"มีอีกสักชุดม้ะ ฮ่าๆ" ดาวยังคงแซวแสงจันทร์ต่อ
"ไม่แปลกเนอะที่พวกเราอยู่ด้วยกันได้ ฮ่าๆๆ เอ๊อ...เดี๋ยวคุณเมตามมานะ
ส่งโลเคชั่นให้แล้ว" ฟ้าใสพูดและหัวเราะกันไปยาวๆ
"โอเครค่ะมาดาม" ดาวกับจันทร์มองหน้ากัน และพูดพร้อมกัน
"นี่ๆฉันเตรียมอาหารไว้ให้พวกเธอด้วยนะ ถ้าใครอยากกินอะไรก็บอกฉันได้
เดี๋ยวเราขับรถออกไปซื้ออาหารมาทำกัน มื้อเย็นดีม้ะ" จันทร์บอกเพื่อน
พร้อมกับชีไปที่โต๊ะอาหาร
"ดีเลย เราอยากทำขนมหวานให้พวกเธอกินด้วยแหละ" ดาวพูดพร้อมกับ
เดินไปที่ตู้เย็นแล้วหันหน้ามายิ้ม
"สูตรนี้ยายสอนมาเลยนะ อร่อยแบบต้นตำหรับแน่นอน" ^^
ดาวพูดพร้อมกับเริ่มหาอุปกรณ์ทันที
"ส่วนฉัน รอกินได้อย่างเดียวได้ไหม เรื่องอาหารไม่ใช่ทางฉันเลย" TT
ฟ้าใสยิ้มแล้วมองเพื่อนสองคนที่กำลังรับบทเป็นมาสเตอร์เชฟ
"ไม่ต้องห่วง เชฟอยู่นี่แล้วจร้า" ^^ แสงจันทร์ยิ้มพร้อมหยิบหมวกเชฟมาใส่
"พร็อพเยอะจริงๆ ฮ่าๆ" ฟ้าพูดแซว
นางฟ้าทั้งสามแม้จะไม่ได้เจอกัน แต่ความรักและความสนิทสนมกันไม่เคยลดน้อยลง
มีแต่มากขึ้นๆพวกเธอคุยเล่นกันไปซักพักใหญ่ๆ
คุณเมจึงโทรมาสอบถามเส้นทางบางส่วนจนขับรถส่วนตัวมาถึงหน้าบ้าน
พวกเธอทั้งสามออกมาต้อนรับด้วยความดีใจ คุณเมเองก็ดีใจมาก
ทั้งที่ตารางงานค่อนข้างแน่น แต่ยังสามารถแบ่งเวลามาหาพวกเธอได้
"สวัสดีจ่ะ สาวๆ ดีใจที่ได้พบกันอีกนะ" คุณเมลงมาจากรถ
พร้อมกล่าวทักทายด้วยความสดใส
"สวัสดีค่ะ ยินดีค่ะ เข้าบ้านกันเถอะค่ะ" ^^ นางฟ้าทั้งสามกล่าวต้อนรับ
จากนั้นก็เดินเข้าบ้าน
คุณเมเข้าบ้านของแสงจันทร์ด้วยความดีใจ สาวๆนำน้ำ ขนม มาให้
คุณเมไม่รอช้ารีบเข้าประเด็นทันที เพราะเวลาทำงานของคุณเมค่อนข้างจำกัด
จึงต้องรีบใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
"เริ่มเรียนเลยไหม?" คุณเมที่มาถึง ไม่รอช้า
"คุณพึ่งมา นั่งพักให้หายเหนื่อยก่อนก็ได้นะคะ" ดาวพูดขึ้น
"ใช่ค่ะ" ฟ้ามองดาวแล้วพูดเสริม
"หนูก็ว่างั้นค่ะ"จันทร์เห็นด้วยจึงพูดเสริมขึ้นอีกคน
"ฉันมีธุระที่ต้องไปทำต่อน่ะ ฉันมีเวลาให้พวกเธอไม่มาก ฉันต้องขอโทษด้วยนะ"
คุณเมยิ้มแล้วมองไปที่ทั้งสามคน
"งั้นเริ่มเลยก็ได้ค่ะ" ^^ ฟ้าใสพูดขึ้น
แสงจันทร์และดาวยิ้มแต่ไม่พูดอะไร
"พวกเธอรู้จักบททดสอบของชีวิตไหม?" คุณเมถามขึ้นแล้วมองไปที่ทุกคน
"แบบปัญหาชีวิตอะไรประมาณนี้หรือเปล่าคะ" ฟ้าใสเข้าใจว่าอย่างนั้นจึงพูดขึ้น
"ข้อสอบของชีวิตหรอคะ" ดาวพูดมั่วตามความรู้สึกลึกๆ
"คิดเหมือนฟ้าใสค่ะ" จันทร์พูดแล้วมองไปที่ฟ้าใส
"ที่เธอตอบมาก็ถูกแล้วจ่ะ แต่ยังไม่หมด" คุณเมพูดและมองทุกคน
ทุกคนดูตั้งใจฟังกันเป็นอย่างมาก
"แล้วการที่หนูเกิดมาต้องเสียพ่อแม่หนูไปตั้งแต่เด็กๆ นี่ใช่บททดสอบไหมคะ"
จันทร์รู้สึกลึกๆว่าต้องใช่แน่ๆ
"ฉันเสียใจกับเธอด้วยนะ แต่มันถูกต้องเลยจ่ะ ชีวิตคนเราเนี้ยเหมือนละครเรื่องหนึ่ง
ที่เราจะสามารถสวมบทบาทเป็นใครก็ได้ หรือเลือกที่จะไม่รับบทเป็นใครก็ยังได้
บททดสอบของชีวิต คือ ปัญหาและอุปสรรคต่างๆ แล้วพวกเธอรู้ไหม
ทำไมถึงต้องมีมันด้วยล่ะทำไมโลกนี้ ถึงไม่มีแต่ความสุขอย่างเดียวล่ะ" คุณเมถาม
"นั่นสิคะ แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีแต่ความสุขอย่างเดียว" ฟ้าใสพูด
"เพื่อให้เราแข็งแกร่งขึ้น และตัดสินใจได้ดีขึ้นมั้งคะ" ดาวพูดขึ้นพร้อมกับ
ยกแขนสองข้างเพื่อแสดงความแข็งแกร่งให้ทุกคนดู
"เพื่อให้รู้คุณค่าของสิ่งที่ได้รับมามั้งคะ" จัทร์พูดขึ้นแล้วมองไปที่ดาว
จึงหัวเราะออกมา
"พวกเธอเก่งมาก ตอบถูกทุกคนเลย บททดสอบก็เหมือนมารหรือปีศาจในตัวเรา
ที่ต้องการให้เราเก่งขึ้น นางจึงออกมาเพื่อสร้างปัญหาให้เรา
เพื่อช่วยเรายกระดับคลื่นพลังงานของตัวเองให้สูงขึ้น หรือไม่ก็ต่ำลง
เหมือนกับคำที่ว่า มารไม่มีมารมีไม่เกิดไงล่ะแต่มารในที่นี้คือมารในตัวเรานั่นแหละ" คุณเมพูดพร้อมกับทำท่าทางประกอบ
"ห้ะ!!!" ฟ้าใสตกใจและเกาหัวเล็กน้อย
"ยังไงอ่ะคะ" ดาวมองฟ้าใสแล้วมองมาที่คุณเม
"มันวิ่งออกจากเราหรอคะ" ฮ่าๆๆ จันทร์เลยแกล้งพูดไปมั่วซั่วแล้วขำ
"ใช่จ่ะ แสงจันทร์เธอเก่งมาก" คุณเมพูดแล้วยิ้ม
"ห้ะ วิ่งยังไงอ่ะคะ" ฟ้าใสทำตาโตแล้วมองไปที่ดาวกับจันทร์
"หนูเริ่มกลัวแล้วค่ะ" ดาวทำหน้าแบบเสียขวัญเล็กน้อย
"ร่างกายเรามีพลังงานหยินกับหยางหมายถึงแบบนั้นหรือเปล่าคะ"
จันทร์เข้าใจเรื่องนี้เลยลองถามดู
"แสงจันทร์เธอเก่งมาก เธอรู้ได้ยังไง" คุณเมแอบตกใจเล็กน้อยที่แสงจันทร์รู้เรื่องนี้
"หนูเคยอ่านหนังสือเกี่ยวพลังแห่งจักรวาลคะ แต่ก็ใช้ได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้างค่ะ"
แสงจันทร์ตอบแล้วยิ้ม
"ดีมากเลย เธอรู้ไหมว่าการที่เธอเจออุปสรรคตั้งยังเด็ก มันทำให้เธอ
ได้รับรางวัลก่อนคนอื่น นั้นคือพลังจักรวาล แต่เธอยังใช้มันไม่เป็นต่างหาก
ฉันใช้มันสร้างบริษัทของฉันขึ้นมา" คุณเมพูด
"ว้าวว ถ้าเป็นอย่างนั้นอยากซื้อทุกอย่างที่ต้องการเลยคะ"
ฟ้าใสพูดขึ้นพร้อมกับชูมือขึ้นด้วย
"อยากสร้าง บ้าน รถ แล้วก็ทุกอย่างเลยค่ะ" ดาวพูดเสริมฟ้าแล้วยกมือขึ้นตาม
"หนูไม่อยากได้อะไรแล้วค่ะ ขอแค่ความจริงใจจากคนที่เราคบด้วยก็พอแล้วค่ะ"
จันทร์พูดแล้วมองไปที่เพื่อนทั้งสองที่กำลังทำท่านางตลกๆ
"บ้านหลังนี้ของแสงจันทร์หรอ" คุณเมถามแล้วมองไปรอบๆบ้าน
"ใช่ค่ะ หนูซื้อมันเองด้วยเงินสด และรถหนูก็ซื้อด้วยเงินสดเหมือนกันคะ
หนูมีคฤหาสน์ของคุณพ่อให้คนอื่นเช่าอยู่น่ะค่ะ มันคงเป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย
ของพ่อกับแม่ให้หนูมั้งคะ"จันทร์พูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่ามันคงเป็นแบบนี้
"ใช่จ๊ะ พลังงานงานแบบแสงจันทร์นี่แหละ ที่จะได้ทุกอย่างจากจักรวาล
เพราะไม่อยากได้" คุณเมพูด
"ห้ะ ไม่อยากได้" ฟ้าทำหน้างงหนักเข้าไปอีก
"ทำไมล่ะคะ หนูงง" ดาวมองฟ้าแล้วทำหน้าตาม
"อันนี้หนูไม่เข้าใจค่ะ ช่วยอธิบายหน่อยค่ะ" จันทร์พูดด้วยความสงสัย
"จักรวาลจะมีบททดสอบให้พวกเราทุกคนเสมอ เหมือนเป็นข้อสอบ
วัดระดับเกรดด้วยหัวใจ ถ้าเมื่อไรที่หัวใจของเธอปล่อยวางหรือจิตเธอนิ่งสงบ
เธอถึงจะผ่านบททดสอบ เมื่อเธอผ่าน เธอจะได้รับรางวัลของตัวเอง
อย่างแสงจันทร์ เส้นทางชีวิตของเธอถูกกำหนดมาให้อยู่ตัวคนเดียว
เพื่อให้เธอมีบุคลิกแบบนี้ จากอดีตสู่ปัจจุบันหล่อหลอมให้เธอเป็นคนแบบนี้
เพื่อในอนาคตเธอจะต้องทำภารกิจตามบทบาทที่เธอถูกหล่อหลอมมา"
คุณเมอธิบาย
"ภารกิจอะไรหรอคะ" ฟ้ามองหน้าคุณเม
"เหมือนกำลังเรียนเวทมนตร์อยู่เลยค่ะ" ดาวมองหน้าทุกคน
"หนูอาจจะเกิดมา เพื่อกอบกู้ธุรกิจคุณพ่อที่เคยพังไปเพราะพ่อเสียชีวิตก็ได้มั้งคะ"
จันทร์รู้สึกว่านี่คือตอบที่เธอตั้งคำถามจากจักรวาล แล้วเธอคิดว่าที่เธอได้พบคุณเม
อาจเป็นเพราะคำร้องขอจากเธอแน่ๆ
"ถูกต้องจ่ะ แสงจันทร์ เธอต้องเกิดมาเพื่อทำในส่วนของเธอ แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ
ส่วนที่เธอจะสามารถตอบแทนให้กับโลกใบนี้ได้ด้วย เธอจะตอบโลกที่ให้ทุกอย่าง
กับเธอได้อย่างไร"คุณเมพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปที่รูปภูเขาที่แขวนบนโซฟา
"ภารกิจของหนูต้องเป็นการวาดการ์ตูนแน่ๆ ถ้าตอบแทนหนูคงอยากทำการ์ตูน
ให้ทุกคนดูแล้วมีความสุข สร้างแรงบันดาลใจและเป็นกำลังใจให้กับทุกคนได้
ประมาณนี้มั้งคะ" ฟ้าพูดมาเป็นคนแรก
"หนูอยากเป็นนักแสดง อยากสร้างสิ่งสวยงามผ่านละคร ภาพยนตร์ ถ้าตอบแทนได้
ก็คงเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับผู้คนที่ติดตามเรามั้งคะ" ดาวพูดต่อจากฟ้าใสแล้วยิ้ม
"ถ้าหนูฟื้นฟูธุรกิจตัวเองได้ หนูจะตอบแทนด้วยการช่วยเหลือเด็กกำพร้าและ
คนขาดแคลนสิ่งต่างๆในชีวิตคะ"แสงจันทร์ตอบแล้วเห็นภาพตัวเอง
อยู่ในเหตุการ์ณนั้นแล้ว
"เก่งมากเลยจ่ะ เห็นไหมว่าความคิดของทุกคน ไม่มีใครเหมือนกันเลย
บางคนตอบแทนด้วยความรู้สึก บางคนตอบแทนด้วยเงิน ทุกอย่างเริ่มมาจากอดีต
ที่ตัวเองเคยขาดทั้งนั้น ใช่ไหมจ๊ะ"คุณเมพูดขึ้นแล้วยิ้มให้ทุกคน
"ใช่ค่ะ" ^^ ทั้งสามพูดพร้อมกันแล้วยิ้ม
"เห็นไหมว่าบททดสอบที่เลวร้าย มีข้อดียังไง และจะช่วยให้โลกนี้ดีขึ้นยังไง
มารหรือปีศาจ ไม่ได้เลวร้าย แต่เขาทำหน้าที่ของตัวเองต่างหาก
แต่เราต้องรักษาพลังงานให้สมดุลย์กัน เพื่อที่จะเลือกได้ว่า
เวลาไหนเราควรตัดสินใจแบบไหน ทุกคนอย่างล้วนมาจากความผิดพลาดทั้งนั้น
พวกเธอต้องขอบคุณมันด้วยซ้ำนะ ทีทำให้พวกเธอสามารถ
ยกระดับพลังงานให้สูงขึ้นได้"คุณเมพูดแล้วยิ้ม
"จริงด้วยค่ะ หนูไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยค่ะ" ฟ้าพูดขึ้นแล้วมองคุณเม
"หนูรู้สึกว่าช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่มีค่ามากเลยค่ะ" ดาวยิ้ม
"ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้พวกเราเข้าใจโลกนี้มากขึ้น"แสงจันทร์พูดแล้วยิ้ม
"วันนี้ฉันต้องไปก่อนนะ ไว้วันหลังจะมาสอนพวกเธอเรื่องอื่นๆ
ขอบคุณพวกเธอด้วยที่ตั้งใจและเปิดหัวใจกับเรื่องแบบนี้ ไว้เจอกันใหม่ โชคดีจ่ะ"
เมื่อพูดจบคุณเมจึงรีบกลับที่รถทันที
"ขอบคุณ คุณเมมากเลยนะคะ" ฟ้าพูดแล้วยกมือไหว้คุณเม
'วันนี้เป็นวันที่ดีมากๆเลยค่ะ" ดาวยิ้ม
"รีบๆมาอีกนะคะ พวกเราต้องการคุณ บ๊ายบายย "จันทร์พูดตามคุณเม
ที่กำลังขับรถออกไป ^^
คุณเมย์ยิ้มแล้วโบกมือลาทุกคน จากนั้นจึงรีบเดินทางไปทำธุระของเธอต่อ
ดีใจที่เด็กๆทุกคนน่ารักและมีพลังรักบริสุทธิ์ที่กำลังจะถูกนำมาใช้ถูกทาง
โลกนี้กำลังจะได้รับการรับปรับสมดุลพลังงานแล้ว
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
