7.ตอน สมุดเนรมิตทุกสิ่งให้เป็นจริงได้
หลังจากที่นางฟ้าทั้งสาม
ได้เรียนเรื่องพลังงานจากคุณแม่เมจิก
ทุกคนเริ่มจริงจังกับความฝันของตนเอง
ฟ้าใสทดลองนั่งสมาธิทำจิตปล่อยวาง
ก่อนที่จะวาดการ์ตูน จู่ๆเธอก็ดันไปหยิบ
สมุดเปล่าเล่มนั้น ตอนที่ไปเที่ยวกับเพื่อน
เธอนึกถึงความฝันที่เธอเคยฝันถึงสมุดเล่มนั้น
ในฝันเธอนำสิ่งที่เธอวาดออกมาเป็นจริงได้
เธอจึงลองวาดรูปตัวเอง แสงจันทร์และดาว
จู่ๆ เธอมีความคิดขึ้นมาได้ว่า
เธอจะเขียนเรื่องราวของตัวเองและเพื่อน
อีกสองคน เธอจะเล่าเรื่องราวจากเรื่องจริง
ตั้งแต่เด็กๆ จนถึงปัจจุบัน
เธอจึงเริ่มลงมือวาดรูปทันที
ดาว เริ่มได้รับความสนใจจากฉากที่เธอ
ได้รับบทเป็นนางฟ้า แค่ 1 นาที
ก็ทำให้มีผู้คนจำนวนหนึ่ง ตามหาเธอ
เพราะต้องการรู้ว่าเธอคือใคร มาจากไหน
เริ่มมีผู้คนจำนวนหนึ่ง สร้างแฟนเพจ
เพื่อสนับสนุนเธอ เมื่อดาวรู้เรื่อง ก็เข้าไปขอบคุณในเพจด้วยตัวเอง ยิ่งทำให้แฟนคลับของเธอ
เริ่มสนใจเรื่องราวของเธอมากขึ้น
ทางแสงจันทร์ ยังคงทำร้านขายกล้อง
ของเธอต่อไป ยอดขายเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ
จนเธอสามารถเก็บเงินลงทุนของเธอ
ได้จำนวนหนึ่ง เธอตัดสินใจ เปิดหน้าร้าน
และเฝ้าร้านเองในช่วงนี้
เธอมีแพลนว่า อนาคตเธอจะเปิดพนักงาน
และนั่นคือสิ่งฟ้าใสวาดรูปเรื่องราวของทั้งสาม
ฟ้าใสเลือกที่จะวาดตอนจบก่อน ที่สุดท้ายแล้ว ความฝันของทุกคนจะเป็นความจริง
หลังจากที่เธอวาดเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เธอจึงส่งเข้ากลุ่มที่มีคุณเมอยู่ด้วย
เมื่อทุกคนเห็นก็ถึงกับตกใจ เพราะว่า ฟ้าใสวาดทุกคนออกมาได้ สวย และ แยกคาแรคเตอร์ได้ ตั้งแต่ครั้งแรกทีดู
ดาวขอนำรูปไว้หน้าวอลเปเปอร์โทรศัพท์
ส่วนแสงจันทร์ ขอนำรูปนี้ปริ้นใส่กรอบรูป
ไว้ที่โต๊ะทำงาน และเธอแอบส่งกลับไปให้ทั้งสองทางไปรษณีย์ และเธอเชื่อว่าพวกเรา
จะประสบความสำเร็จไปด้วยกัน
คุณเมเฝ้าดูผลงานอยู่ห่างๆ ยังคอยช่วยเหลือ
และสอนพลังงานพวกเธอตามที่นัดมาเสมอ
จนกระทั่ง 6 เดือนผ่านมา พลังงานของทุกคน
เริ่มแกร่งขึ้น ทั้งสามเริ่มรู้จักใช้พลังงานของตนเอง
ฟ้าใสเขียนการ์ตูนเรื่องนี้จนจบเรื่อง
และส่งให้คุณเมพิจารณาทำเป็นการ์ตูนอนิเมชั่น
เธอต้องการสมัครเป็นนักวาดการ์ตูนในบริษัทของคุณเม คุณเมเองก็รอเวลานี้มาตลอด
เธอตัดสินใจออกมาจากบริษัทของเธอ
และเริ่มย้ายมาทำงานกับคุณเมอย่างเต็มตัว
เธอได้ทำในสิ่งที่เธอต้องการ จนกระทั่งหนังสือของเธอถูกทางผู้บริหารท่านอื่นๆ
เห็นด้วยกับการตีพิมพ์ จึงทำให้การ์ตูนของฟ้าใส เริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้น
คุณเมเห็นว่า ควรสร้างภาพยนตร์ และอนิเมชั่นเรื่องนี้ด้วยเพราะเนื้อหาของเรื่อง
เป็นพลังงานรักบริสุทธิ์
ทุกอย่างไปได้สวยและราบรื่น
ส่วนดาวเอง เริ่มได้รับการแสดงเป็นางเอก
เรื่องแรกก็สามารถเป็นที่นิยมในคืนตอนแรก
ที่เริ่มปล่อยออกมา เพราะบรรดาแฟนคลับ ติดตามจากบทนางฟ้าของเธอ เฝ้ารอคอย
เธอมาตลอด และเธอก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง
ทางฝั่งของแสงจันทร์ ร้านของเธอเป็นไปได้
ด้วยดี กระทั่งเธอต้องเปิดรับพนักงาน
เพื่อช่วยงานเธอ
จากนั้นเริ่มมีรายการ ที่ทราบประวัติพ่อของเธอ ขอสัมภาษณ์ ชีวิตของเธอ นั่นทำให้มีผู้คนสนใจเธอเป็นจำนวนมาก เธอได้เล่าเรื่องราวชีวิตของเธออย่างตรงไปตรงมา ยิ่งทำให้มีผู้คนจำนวนมากมีแรงบันดาลใจจากเธอ
นางฟ้าทั้งสามเมื่อถูกปลุกวิญญาณให้ตื่นรู้
และเริ่มทำหน้าที่ของตนเองปลดปล่อยศักยภาพที่แท้จริงของพวกเธอ
พวกเธอจึงประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว
จู่ๆฟ้าก็มองไปที่สมุดเล่มนั้นที่เธอวาด
เธอลองย้อยนึกถึงความฝันที่เธอเคยฝันว่า
สมุดเล่มนี้ เมื่อวาดสิ่งใด จะกลายเป็นจริง
จนเธอเริ่มสังเกตเรื่องราวที่เธอวาดออกมาเรื่อยๆ ทุกๆอย่างที่เธอตั้งใจวาดออกมาด้วยความรัก
มันกลับกลายเป็นจริงตามที่เธอวาด
และเขียนทั้งหมด เธอรู้สึกประหลาดใจมากๆ
และยังคงอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น
เพราะทั้งสามคนที่เป็นตัวละคร
กลายเป็นจริงทั้งหมด และเป็นอย่างรวดเร็ว
เธอคิดในใจว่า คุณเมอาจจะตอบคำถาม
ให้เธอเรื่องนี้ก็ได้ จู่ๆเธอจึงตัดสินใจ
โทรไปหาคุณเม
"ฮัลโหลค่ะคุณแม่ ตอนนี้ว่างไหมคะ
พอดีฟ้ามีเรื่องจะปรึกษาหน่อยอะคะ"
ฟ้าใสโทรไปหาคุณเมตอนดึก
เธอไม่สามารถรอถึงพรุ่งนี้ได้เธอจึงตัดสินใจโทร
"ว่างสิ มีอะไรไหนว่ามาสิ"
คุณเมตอบรับด้วยความยินดี
"หนูไม่รู้ว่าหนูไปเองหรือเปล่านะคะ
แต่ว่า มันเกิดขึ้นจริงทั้งหมดเลยค่ะ"
ฟ้าใสเริ่มพูดขึ้นด้วยความรวดเร็ว
"เรื่องอะไรจ๊ะ" คุณเมถาม
"หนูมีสมุดเปล่าเล่มหนึ่ง หนูซื้อมาตอนที่หนู
ไปเที่ยวกับแสงจันทร์และดาวคะ
หนูเหมือนถูกสะกดให้เข้าไปซื้อสมุดเปล่า
ที่แสนจะธรรมดาเล่มนี้มาค่ะ
แต่ว่า หนูเคยฝันว่าตัวหนูวาดสมุดเล่มนี้
แล้วสิ่งที่หนูวาดก็ออกมาเป็นเรื่องจริง
ทั้งหมดเลยค่ะ
การ์ตูนที่หนูส่งให้บริษัทคุณแม่ตีพิมพ์
และมียอดขายถล่มทลายมากขนาดนี้
ก็เกิดจากที่หนูเขียนเรื่องราวจริงๆ
เหมือนกับว่าสมุดเล่มนี้ เป็นสมุดที่สามารถเนรมิตทุกสิ่งให้เป็นจริงได้ทุกเรื่องเลยนะคะ
คุณแม่พอจะรู้ไหมคะ ว่าหนูคิดไปเองหรือเปล่า" ฟ้าใสอธิบายทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างประหลาดใจให้คุณเมฟัง
"หนูไม่ได้คิดไปเองหรอกจ๊ะ แต่หนูถูกกำหนดมาให้สร้างมันต่างหาก การที่ฟ้าเริ่มสร้างเรื่องราว
ขึ้นมานั้น ก็ถือว่าเป็นการกำหนดเป้าหมายทิศทางของตนเองอย่างชัดเจนแล้ว
ที่สำคัญอย่างที่แม่เคยสอนไป
พลังงานแห่งการจิตนาการคือความเชื่อ
และรู้สึกว่าเราเป็นสิ่งนั้นไปแล้ว
เมื่อหนูเริ่มสร้างผ่านการ์ตูนนั้น หนูเองก็เชื่อไปแล้วว่ามันจะเป็นไปแบบนั้น นี้แหละจ๊ะ
พลังแห่งการจิตนาการที่แม่เคยพวกเธอ
แม่เองก็ใช้พลังนี้ในการสร้างบริษัทอนิเมชั่น
ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยของหลายๆคน
รอบตัวนะ ส่วนใหญ่มักจะมองว่า
เป็นเรื่องไร้สาระ แต่รู้ไหมว่า เราโชคดีแค่ไหน
ที่เราสามารถรับรู้พลังงานนี้ได้ด้วยตัวเอง
เป็นพลังงานจากมิติเก่าของเรานะ
นี่คือภารกิจของเรา เอาอย่างนี้ดีกว่า
เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะมารับการบ้านของเธอนะฟ้า
และบอกเพื่อนๆอีกสองคนด้วย แม่ว่าคงถึงเวลาแล้วที่แม่จะได้บอกความลับบางอย่างกับพวกเธอ
และแม่คิดว่าพวกเธอสมควรที่จะได้รับรู้เรื่องราวนี้ได้แล้ว
วันนี้ก็ฝันดีจ๊ะ"
คุณเมอธิบายให้ฟ้าใสได้เข้าใจและเธอก็พร้อมแล้วที่จะบอกความจริงบางอย่างที่เธอไม่ได้บอกมาตั้งแต่แรก
"ขอบคุณนะคะสำหรับคำตอบ อยากรู้แล้วว่าความลับอะไร ฝันดีค่ะ" ฟ้าใสโล่งใจขึ้น
เป็นอย่างมากสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็มีเรื่องที่ต้องรอลุ้นอีกว่าความลับที่ว่าของคุณแม่คืออะไร
แต่คิดว่าคงดีแน่ๆ
คุณเมย์นัดสาวๆมาที่บ้านของเธอ ซึ่งตารางงานของพวกเธอว่างตรงกันพอดี
คุณเมย์สัมผัสได้แล้วว่าพวกเธอน่าจะเริ่ม
รู้ตัวเองแล้ว ว่าตัวเองมีพลังอะไรที่ซ่อนอยู่
ภายในของทุกคน
ณ.บ้านคุณเม
"สวัสดีจ๊ะเด็กๆ เข้ามากันเลยจร้า"
คุณเมเตรียมทุกอย่างไว้สำหรับนางฟ้าอย่างดี
"สวัสดีค่ะคุณแม่" ดาวพูดพร้อมกับยกมือไหว้
"ว้าว มีอาหารกับขนมเต็มเลย" ฟ้าใสมองบรรดาอาหารและขนมเค้กสุดน่ารักด้วยความดีใจเป็นอย่างมาก
"คิดถึงคุณแม่ค่ะ นี่ฟ้าใสเธอนี่นะ" แสงจันทร์พูดกับคุณเมและหันมามองฟ้าใส
"อาหารและขนมสำหรับนางฟ้าทุกคนจร้า"
คุณเมพูดตามความจริง
" นางฟ้า !!!! ฮ่าๆๆๆๆ" ทั้งสามพูดพร้อมกันด้วยความตกใจและแล้วก็ขำกันอย่างสนุกสนาน
เพราะคิดว่าคุณเมแค่แกล้งพูดกับพวกเธอเล่นๆ
"อย่างที่แม่บอกไปว่ามีความลับ
ที่ยังไม่ได้บอกพวกเธอ" คุณเมพูด
"นางฟ้า ยังไงหรอคะ?" ฟ้าใสพูดแล้วยิ้ม
"ล้มกันเล่นใช่ไหมคะ?" ดาวยังคงหัวเราะต่อ
ไม่หยุด
"คุณแม่กำลังแกล้งพวกเราอยู่หรือเปล่าคะเนี้ย?" แสงจันทร์หันมามองหน้าดาวแล้วขำกับดาว
"เอาล่ะ พวกเธอรู้ไหมว่าจริงๆแล้ว ฉันเคยเจอ
พวกเธอตั้งแต่สมัยที่พวกเธอมาฝึกงาน
ใส่ชุดนักศึกษานัดเจอกันที่ร้านกาแฟบ่อยๆ"
คุณเมคิดไว้แล้วว่าสาวๆจะต้องหัวเราะกันแบบนี้จึงเริ่มเข้าเรื่อง
" ห๊ะ!!! " ฟ้าใสเปลี่ยนสีหน้าไปอย่างรวดเร็ว
"จริงหรอคะ?" ดาวมองหน้าฟ้าใสแล้วหยุดหัวเราะอย่างกระทันหัน
"อะไรนะคะ?" แสงจันทร์มองหน้าคุณเมแล้วนิ่งทันที
"ไม่ต้องตกใจนะ คือแม่เห็นพลังงานความรัก
ที่บริสุทธิ์ของพวกเธอทั้งสามคน
และคิดว่าพวกเราจะต้องได้รู้จักกันอย่างแน่นอน
และโชคชะตาก็พาพวกเรามาเจอกันจริงๆ
พวกเธอได้รู้ความลับของสวรรค์
ไปเยอะมากแล้วนะ
แม่ว่าน่าจะถึงเวลาต้องช่วยโลกบ้างแล้วนะ" คุณเมอธิบาย
"ความลับสวรรค์?" ฟ้าใสพูดอย่างตกใจแล้วเกาหัว
"ช่วยโลกยังไงคะ?" แสงจันทร์ยังคงตกใจแต่ก็ได้รู้จักคุณเมซึ่งเธอเป็นคนดีจริงๆ
"หรือว่า ตอนนั้น" ดาวนึกถึงความฝันขึ้นมาทันที
"ตอนไหนหรอ?" ฟ้าใสถามเพราะยังนึกไม่ออก
"ทุกคนจำตอนที่พวกเราไปเที่ยวกันได้ไหม ในฝันนั้น…. มันจะเป็นไปได้ยังไงที่พวกเราทั้งสาม
จะฝันเหมือนกัน และเกิดขึ้นจริง" ดาวพูดขึ้น
"จริงด้วยสิ ลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง" ฟ้าใสพึ่งนึกขึ้นได้หลังจากที่เธอลืมไปแล้ว
"ฉันเองก็แอบคิดมาตลอดเลยนะ" แสงจันทร์
พูดขึ้นเพราะเธอไม่เคยลืมและไม่เคยคิดว่า
ทุกอย่างคือความบังเอิญและเธอยังคิดในใจ
ด้วยว่านี่คือคำร้องขอของเธอจากจักรวาลแน่ๆ
"หรือว่าโลกที่พวกเราเห็นมันคือ……." ดาวพูดขึ้น
"บ้านเก่าพวกเรา…." แสงจันทร์พูดด้วยความรู้สึกอย่างแท้จริง
"ฉันก็รู้สึกอย่างนั้นนะ อาจจะฟังดูเพ้อๆไปนิด
แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ" ฟ้าใสรู้สึกเหมือนกับเพื่อนทั้งสอง
"ฟ้าใสมีเรื่องจะบอกทุกคนไหม
เกี่ยวกับสมุดเล่มนั้น" คุณเมพูดขึ้น
" หืม… " ดาวมองไปที่ฟ้าใส
"สมุดอะไรหรอ" แสงจันทร์มองตามดาวไปที่ฟ้าใส
"พวกเธอจำสมุดเปล่าที่เราซื้อมาตอนไปเที่ยวได้ไหม" ฟ้าใสถามแล้วมองหน้าเพื่อนทั้งสอง
"จำได้สิ" เพื่อนทั้งสองตอบพร้อมกัน
"สมุดเล่มนั้นคือสมุดที่เนรมิตให้พวกเรา
ประสบความสำเร็จแบบทุกวันนี้ ได้เป็นในสิ่งที่พวกเราต้องการ เรื่องราวในการ์ตูนที่ฉันวาด
พวกเธอสังเกตไหมว่ามันเกิดจริงทุกเรื่องเลย
ตามที่ฉันวาดมันออกมา" ฟ้าใสอธิบาย
" จริงด้วย " ดาวพูดพร้อมกับเปิดโทรศัพท์
ดูรูปวาดของฟ้าใส
"ฉันสงสัยมาตลอดเลย ฉันไม่แปลกใจเท่าไร" แสงจันทร์เข้าใจในกฎแรงดึงดูดที่สุด
"เอาล่ะ จริงๆแล้วเนี้ย มันคือสมุดเปล่าธรรมดา
เล่มหนึ่งเท่านั้น แต่คนที่เนรมิตออกมา ก็คือ
พวกเธอเองต่างหาก การที่ฟ้าใสวาดรูปออกมา
ทำให้พวกเธอเห็นภาพของตัวเองชัดเจนไงล่ะจ๊ะ นั่นทำให้พวกเธอเชื่อไปแล้วผ่านรูปวาด
โดยไม่ได้ตั้งใจเชื่อ
เหมือนที่พวกเธอดูหนังบางเรื่อง คนแสดงไม่ได้เป็นคนแบบนั้นแต่พวกเธอก็ติดภาพผ่านเรื่อง
ที่เขาแสดง นั่นคือ พลังแห่งการจิตนาการและนั่นคือการสะกดจิต" คุณเมอธิบายให้สาวๆเข้าใจ
"อ๋อ หนูเข้าใจแล้วค่ะ" ฟ้าใสเข้าใจแล้วว่า
เธอตั้งใจทำสิ่งนี้มากกว่าทุกสิ่งมันคงเป็นพลังที่ทำให้สามารถสร้างมันออกมาได้
"หนูเข้าใจนะคะ" แสงจันทร์เข้าใจเรื่องนี้อย่างดีเพราะเธอศึกษาเรื่องนี้มาโดนตลอด
และเธอรู้ว่านักธุรกิจส่วนมากจะรู้เรื่องนี้
"อธิบายให้หน่อยค่ะ หนูเป็นนักแสดงหนูจะได้ใช้มากที่สุดค่ะ" ดาวยังไม่ค่อยเข้าใจจึงถาม
"อย่างที่แม่เคยบอกพวกเธอไปไงล่ะ
ว่าแม่เคยจะไปบวชเพื่อยกระดับจิตวิญญาณ
ของตัวเอง แต่แม่เห็นว่า สื่อ คือเครื่องสะกดจิต แม่คิดว่าเราสามารถช่วยยกระดับจิตคนอื่นได้ด้วยผ่านสื่อต่างๆ" คุณเมพูดขึ้น
"ถ้าอย่างนั้นการ์ตูนที่หนูแต่งออกไป
คนที่อ่านก็โดนหนูสะกดจิตแล้วใช่ไหมคะ?"
ฟ้าใสพูดเพราะเธอเข้าใจแล้ว
"งั้นการแสดงของหนูก็คือการสะกดจิตคนดุเหมือนกันใช่ไหมคะ?" ดาวถามแต่ยังคงไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกันอย่างไร
"การที่หนูขายของ แล้วโฆษณาสิ่งต่างๆผ่านสื่อ
ก็คือการสะกดจิตด้วยใช่ไหมคะ?" แสงจันทร์เข้าใจเรื่องนี้อย่างดีที่สุด
"พวกเธอเก่งมากนะ ใช่เลยจ๊ะ" คุณเมพูดด้วยความดีใจที่เห็นสาวๆมีพัฒนาการที่ดีขึ้นมาก
"แล้วที่สำคัญ การ์ตูนของฟ้าใสเป็นการ์ตูนที่มีพลังงานรักบริสุทธิ์สูงมาก แม่เองตัดสินใจแล้วว่า
จะทำเป็นภาพยนตร์ แม่จะไม่สนใจรายได้
ที่จะได้รับ แต่แม่อยากให้สื่อถูกสะกดจิต
เพื่อเป็นพลังบวกให้โลกใบนี้ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยพลังลบ อีกไม่นานแล้วนะวิกฤตจะเกิดขึ้น
ทุกๆ 100 ปี จะมีการเปลี่ยนคลื่นพลังงาน
เพื่อแยกส่วนของคลื่นพลังงานออกจากกัน
พวกเราต้องเตรียมตัวต่อสู้กันได้แล้วนะ"
คุณเมอธิบาย
"ต่อสู้!!!" ฟ้าใสตกใจเธอจิตนาการไปถึง
การทำสงครามที่น่ากลัว
"แต่พวกเราใช้อาวุธไม่เป็นนะคะ"
ดาวคิดเหมือนกันกับฟ้าใส
"ทำไมต้องต่อสู้ล่ะคะ" แสงจันทร์เริ่มสู้สึก
ถึงความยากขึ้นในบทเรียนครั้งนี้
นางฟ้าทั้งสามจะต่อสู้กันอย่างไร
แล้วกำลังจะเกิดอะไรขึ้น
ทำไมถึงเมต้องพูดแบบนี้
มาเอาใจช่วยนางฟ้าทั้งสามกันด้วยนะคะ ^ ^
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
