# แอปเปิ้ลไม้ของลิงน้อย
เวลาทำให้ทุกอย่างดีขึ้นจริง สำหรับคนที่รู้จักปล่อยวาง แต่ไม่ได้ช่วยอะไรสำหรับคนที่ยึดติด อ่านเรื่องราวต่อไปนี้แล้วคุณจะเข้าใจ
*****
ลิงน้อยตัวหนึ่ง มันอาศัยอยู่ในป่าที่อุดมบูรณ์อย่างอิสระเสรี มันใช้เวลาทั้งวัน ไปกับการเดินป่า ปีนป่ายไปตามต้นไม้ต่าง ๆ เพื่อหาผลไม้อร่อย ๆ กินและพักผ่อน
จนกระทั่งวันหนึ่งขณะที่มันกำลังเดินไปรอบ ๆ ป่า อยู่นั้นเอง มันก็ได้พบกับหมู่บ้านแห่งหนึ่งเข้า และด้วยความสงสัย เจ้าลิงจึงมองเข้าไปยังบ้านหลังหนึ่ง และได้เห็นสังเกตเห็นชามแอปเปิ้ลที่ดูสุกงอมสีแดงสดใส น่าอร่อยวางอยู่ที่ริมหน้าต่าง
เจ้าลิงที่ อดกลั้นความอยากที่จะกินผลไม้นั้นไม่ได้ มันจึงเอามือเอื้อมเข้าไปคว้าลูกแอปเปิลนั้นออกมาลูกหนึ่ง จากนั้นมันก็รีบวิ่งหนีเข้าไปในป่าทันที
ซึ่งเมื่อมาถึงจุดที่คิดว่าปลอดภัย เจ้าลิง จึงเริ่มดมแอปเปิ้ลที่สวยงามลูกนั้นอย่างปราณีต แต่ถึงมันจะพยายามดมอย่างใด มันก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย เจ้าลิงจึงเริ่มพยายามที่จะกินมัน แต่แอปเปิลลูกนั้นก็ทำให้ฟันของมันเกือบหัก
ด้วยเหตุที่แอปเปิล ลูกนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ จึงทำให้มันไม่สามารถกิน หรือได้กลิ่นใด ๆ ได้ และดูช่างไร้ค่า แต่เมื่อลิงในป่าตัวอื่น ๆ ได้เห็นแอปเปิ้ลลูกนี้ของมัน มันก็เกิดความหวงแหน และยิ่งจับเอาไว้แน่น
จากนั้นมันก็วิ่งหนีไปนั่งชื่นชมสมบัติชิ้นใหม่นี้อย่างภาคภูมิใจ เจ้าลิงเริ่มเดินท่องไปในป่าอีกครั้ง พร้อมกับแอปเปิ้ลไม้ที่อยู่ในมือ ด้วยรูปทรงที่สมบูรณ์แบบ
ด้วยสีที่สวยจนล่อลวงใจให้ต้องจับจ้องมอง จนทำให้มันลืมความหิวไปได้ชั่วขณะ
แต่แล้วกลิ่นของผลไม้ที่สุกงอม หอมกรุ่น ก็ลอยล่องมาตามลม จนทำให้มันเริ่มหิวอีกครั้ง เจ้าลิงจึงเดินตามกลิ่นนั้นไป จนกระทั่งไปถึงต้นกล้วยที่สูงใหญ่ต้นหนึ่งเข้า ซึ่งเป็นต้นที่มีกล้วยสุกงอมหอมฟุ้งน่ากินอยู่เต็มต้น
แต่ด้วยเหตุที่ มือของมันถือลูกแอปเปิ้ลไว้ในมือ จึงทำให้มันไม่สามารถคว้ากล้วยสุกลงมาจากต้นได้โดยสะดวกนัก ประกอบกับความกลัวที่จะสูญเสียแอปเปิ้ลไม้ลูกนี้ไป
จึงทำให้มันรู้สึกว่าต้องปกป้อง และยอมตัดใจที่จะกินของโปรดนี้
กระทั่งเวลาผ่านไปไม่นาน แม้ว่าเจ้าลิงจะชอบแอปเปิ้ลลูกนี้มากเพียงใด แต่ความสุขของมันก็ลดน้อยถอยลงไปทุกที อีกทั้งมือที่ถือแอปเปิ้ลไว้ ก็เริ่มรู้สึกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ลิงน้อยผู้น่าสงสาร จึงคิดที่จะเก็บแอปเปิลนี้ไว้อีกสักพัก แต่การปล่อยของมีค่าแบบนี้ไป ก็ดูบ้าคลั่งสำหรับมันมากเช่นกัน
ลิงผู้น่าสงสารที่ไม่มีความสุข มันทั้งอ่อนเพลีย หิวโหย ที่ไม่สามารถปีนต้นไม้ หรือเก็บผลไม้ได้อย่างเต็มแรง อีกทั้ง ยิ่งมันมองไปที่ผลไม้ในป่ามากเท่าไร มันก็ยิ่งหิวมากขึ้นเท่านั้น
จึงทำให้ในที่สุดแล้ว เจ้าลิงน้อยก็หมดความอดทน ยอมแพ้และทิ้งแอปเปิ้ลไม้ลูกนั้นไป เพื่อมันจะได้ไปเก็บ และคว้าอาหารมากินได้อย่างเต็มที และกลับไปมีความสุขอีกครั้ง
คนเราบางครั้งก็เป็นเช่นเดียวกันกับเจ้าลิงตัวน้อยตัวนี้ เรามักจะถือของที่ดูมีค่าเกินกว่าจะปล่อยไป เรามักจะดำเนินชีวิตและยึดมั่นในของ ๆ เราด้วยความภาคภูมิใจ
ทั้งทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และสถานะ จนหลายครั้งลืมที่จะเพลิดเพลินไปกับสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ ความรัก ความเมตตาต่อเพื่อน และครอบครัว นั้นเอง
ดังคำที่กล่าวไว้ว่า “การแบกที่หนักที่สุด คือการแบกใจ ที่ไม่รู้จัดปล่อยวาง”
แปลและเรียบเรียงโดยเรื่องเล่าจากดาวนี้
ที่มา:
อ่านบทความเรื่องเล่าจากดาวนี้เพิ่มเติมได้ที่
หากชื่นชอบก็อย่าลืมกด Like กด Share เพื่อเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ สามารถแชร์แนวคิด มุมมองดีๆได้ใน Comments นี้เลย 😄
- 4
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
