ณ ห้องเล่าเรื่อง ห้องที่ 403 ถนนสายรุ้ง เมืองแห่งความทรงจำ ยังมีอีกหลายเรื่องมาเล่าสู่กันฟัง เรื่องราวที่เล่าสู่กันอาจฟังดูน่าเบื่อ ยอมรับจริง ๆ อาจดูน่ารำคาญ แต่เอาเถอะน่า เราเต็มที่แล้ว แม้ไม่มีใคร มาอ่านสิ่งที่เราเขียน สิ่งที่เราเขียน มันออกมาจากใจ เราจริง ๆ เราคงไม่บอกให้ผ่าใจเราดูก็ได้ เราไม่กล้าขนาดนั้น เราเป็นปุถุชน หาเรื่องราวอยู่ เสมอ คงต้องศึกษาเรียนรู้ ตลอดชีวิต แค่เด็ก จบแค่ ม.6 ธรรมาคนหนึ่ง ที่ยังมีความฝันเป็นลมหาย ลมหายใจที่มีความหวัง หวังที่จะก้าวเดินต่อไป แม้ยังไม่ประสบความสำเร็จก็ตาม มีเรื่องอยากเล่าสู่ฟัง ก็คงเก็บไว้ก่อน ห้องเล่าเรื่อง ไม่ใช่สิ่งแรกที่เริ่มเขียน แต่เป็นผลงาน ใหม่ ช่วงเดือนนี้ ปีนี้ เป็นการสานต่อ และรองรับ อย่างที่บอกใน EP. 5 หากนั้นคือ อนุทินของฉันฝากถึงเธอ เรื่องราวในปี 2562 ส่วนปีนี้ ถึงจะไม่มี อนุทินของฉันฝากถึงเธอ จะมี ห้องเล่าเรื่อง เป็นการเล่าต่อ ก็แล้วกัน อาจไม่ทำเป็นเดือน เหมือน อนุทินของฉันฝากถึงเธอ จะทำเป็นตอน พูดมาใกล้ จนลืมหัวเรื่องหลัก ของเช้าวันใหม่ แต่นี้ ก็คือ เรื่องราวของวันใหม่ ไม่ขอเปลี่ยนหัวข้อ แต่เนื้อคือ เรื่องของวันนี้ ซึ่งเป็นใหม่อยู่เสมอ