เขมานันทะวาที(๒)
บันทึกและรวบรวม : นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว
หมวดที่ ๒
มนุษย์-ชีวิต-โลก
-ทุกหัวใจสามารถรักได้
-คุณจะได้ยินเสียงร้องบอกในหัวใจตัวเอง ถึงสิ่งที่ดีเสมอ ถ้าสติสัมปชัญญะดีพอ
-การได้พบสัจบุคคล ก็คือการพบว่าท่านผู้นั้นมีชีวิตอยู่ในเรา และเราดำเนินชีวิตตามเยี่ยงท่านผู้นั้น
-จิตใจของมนุษย์ตามธรรมชาติสงบอยู่แล้ว
-โทรทัศน์เป็นสื่อกล่อมประสาทของผู้เสพย์ เป็นสื่อข่าวสารที่ดีสำหรับผู้มีสติ
-ถ้าเราเห็นความตื้นเราอยู่ในแหล่งลึก, แต่ถ้าเห็นความลึกความตื้นของผู้อื่นไม่ได้ เราก็มืด
-หัวใจแท้ของมนุษย์เป็นคลังของความดีงาม
-อริยทรัพย์ ทรัพยากรอันประเสริฐซ่อนอยู่ในหัวใจของมนุษย์
-ระวังใจตัวเองชื่อว่าระวังเพื่อน ระวังเพื่อนก็คือระวังใจตัวเอง
-เราไม่ได้มาสู่โลกเพื่อประกาศศักดาของตัวเอง แต่เรามาเพื่อช่วยกันบำเพ็ญประโยชน์ให้อนุชน บางครั้งเราต้องช่วยเหลือคนอื่น บางครั้งเราต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่น แต่ทั้งหมดเป็นไปเพื่อความดีงาม
-พลิกโฉมหน้าโลกจากการเป็นแหล่งไล่ล่าเหยื่อ จากการแสวงหาไปสู่สิ้นสุดการแสวงหา แล้วโลกจะอยู่เย็นเป็นสรวงสวรรค์
-การมุ่งแสวงหาความเป็นธรรมทางสังคมจะไม่ยั่งยืน หากไม่มีพรประเสริฐในจิตใจ
-กระทำความดีต่อสังคมโดยไม่บดขยี้คนอื่นได้หรือไม่
-โลกไม่ใช่แหล่งล่าเหยื่อ ปัจจัย ๔ เป็นไปเพื่อสันติภาพและการถึงที่สุดทุกข์
-สันติมีไม่ได้หากปราศจากความจริง(Truth)
-ไม่เห็นความดีของผู้อื่น ตกอยู่ในหลุมมืดของอหังการ์
-กระจกสะท้อนภาพตัวเอง ก็คือมิตรที่ดี ที่เขากล้าเตือนเรา
-สังคมลืมไม่เป็นไร เราไม่ลืมตัวก็แล้วกัน
-คำที่ออกมาจากใจมีความเงียบ เมื่อมันเงียบ มันจะชนะถ้อยคำที่ออกมาจากสมอง
-คนพึ่งตัวเองไม่ได้ทั้งทางกายและทางอารมณ์ น่าเวทนาแกมสังเวช
-ในการต่อสู้กับความหลอกลวง จะมีอะไรดีเท่ากับความจริง เป็นความจริงที่ยั่งยืน ยิ่งมั่นใจ
-มีความสุข เกิดจากการไม่ยึดติด
-ความจำเกี่ยวกับบุคคลและเหตุการณ์ล่วงลับไปเหมือนกลีบดอกไม้ เหลือแต่ริ้วรอยบนก้านดอกที่กลีบเคยเบ่งบาน ที่ฐานดอกนั้นเองที่เหลือริ้วรอย และมันคือแหล่งเมล็ดพันธุ์ใหม่ที่จะหว่านโปรยบนผืนดิน
-Energyใดที่หลั่งไหลมาอย่างเมตตากรุณา นั่นคือ Secret ศักดิ์สิทธิ์
-ยัญญกรรมไม่ได้ทำเพื่อเข้าหาตัว แต่เพื่อความสมบูรณ์ของวิธีการนั้น
-ก้าวไปข้างหน้าแม้ว่ายังไม่มีแสงสว่างของความหวัง ดีกว่าหยุดนิ่งอยู่กับอดีต
-คนเราคาดหวังได้ร้อยแปดเพราะจิตไม่อยู่สุข และผิดหวังได้ร้อยแปดเพราะความคิดติดยึด
-มีไฟอยู่ในตัวจะกลัวอะไรกับความหนาว
-ปิดไว้ก่อน เพื่อความเปิดเผยอันยิ่งใหญ่
-มนุษย์เป็นกระแสเดียวกับธรรมชาติ มนุษย์เป็นธรรมชาติมาแต่เดิม และไม่อาจแยกมนุษย์ออกจากธรรมชาติได้
-ธรรมดาของผู้รู้จะไม่ติดโลก แต่ก็อยู่ในโลก อาศัยโลกหล่อเลี้ยงชีวิต
-ความบันเทิงเริงรมย์เป็นธรรมชาติของมนุษย์ แต่ถ้าหมกมุ่นจนลืมการอนุเคราะห์สัตว์ร่วมโลกเพื่อนร่วมชีวิตแล้ว กลายเป็นหายนะได้
-พรนั้นเหมือนลำธารซ่อนในจิตใจเรา
-ความพยายามคือพันธะของหัวใจต่อสิ่งสูงสุด สิ่งสูงสุดคือธรรมชาติแท้ของชีวิต นั้นสูงสุดอยู่ในตัวแล้ว
-ธรรมชาติแท้ของเราสูงสุดอยู่ในตัวแล้ว หมดความจำเป็นต้องอิงบนสิ่งอื่น ไม่ต้องอิงบนอะไร แต่ร่างกายต้องอิงอาหาร ข้าว น้ำ ไม่อิง ตาย!
-การครอบงำโดยฝ่ายหนึ่งไม่มีเกราะป้องกันตัว เป็นความรุนแรงที่แฝงเร้น
-ของขวัญชีวิตคือการแสดงออกของปัจจุบัน(The present of life is a present of present)
-เป็นความจำเป็นของมนุษย์ที่ต้องเรียนรู้อารมณ์ความรู้สึกคนอื่น มากเท่าๆกับเรียนรู้จิตใจของตัวเอง
-ท่ามกลางมรสุมชีวิต การกำหนดรู้แผ่นดินใจ ต้องแม่นยำและหนักแน่น
-ของดีไม่ต้องหา ถ้าดีจริงมันจะหล่นมาเอง
-นิพพานไม่ต้องไป เป็นอยู่แล้ว
-สวรรค์ไม่ต้องดิ้นรนไปให้ถึง มันถล่มทลายลงมาเอง ดิ้นจะไปสวรรค์ ตกนรกเปล่า
-ชีวิตที่ดี ไม่ได้เพียงเป็นคนดีในสายตาของคนอื่นเท่านั้น สาระของความดี คือการรู้จักเคลื่อนย้ายตัวเองจากความมืดไปสู่ความสว่าง คือความดีในตัวเองนั่นเอง
คำบรรยายภาพ
อ.เขมานันทะ ในวัย ๖๘ ปี บ้านบัวขาว มีนบุรี ๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๙ (นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว ถ่ายภาพ)
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
