ตอนที่ ๒๓ พิธีกรรมสำเร็จ
หลังจากที่ชายฉกรรจ์ทั้งสี่ถูกแผดเผาเป็นจุณไปแล้ว อาทิตย์ที่กำลังจะเดินเข้าไปหาอรัณก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อเห็นมีไอสีดำขึ้นมาปกคลุมไปทั่วร่างของอรัณและเพื่อนของเขา
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! พวกเจ้าเข้ามาไม่ได้หรอก!!” อรัณหัวเราะออกมาอย่างสะใจ แล้วพูดขึ้น “เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำลายพิธีกรรมของข้าได้อย่างนั้นรึ ไม่เลยหลานข้า เจ้าคิดผิดมหันต์ ต่อให้เจ้าคิดจะทำลายมันอย่างไร เจ้าก็ไม่สามารถทำได้อีกแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!” เมื่ออรัณพูดจบก็หัวเราะออกมาเสียงดังลั่นด้วยความพอใจ กับสิ่งที่เกิดขึ้น
อาทิตย์ที่ได้ยินก็โกรธขึ้นมาทันที เขาพยายามจะขยับร่างกาย เพื่อที่จะเข้าไปหยุดอาของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ เขาได้แต่กัดฟันกรอดจนกรามแข็งขึ้นมาด้วยความขัดใจ ที่ตนไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวได้ มือก็กำอาวุธประจำกายเอาไว้แน่น ตอนนี้แม้แต่พูดออกมาเขาก็ยังทำไม่ได้ แล้วคิดว่าทุกคนที่อยู่ด้านหลังของเขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน
อรัณที่เห็นว่า ไม่มีใครสามารถเข้ามาขัดขวางพิธีกรรมของตนได้แล้ว จึงเดินเข้าไปที่หน้าแท่นบูชาพร้อมกับเพื่อนของตน แล้วหันหน้าเข้าไปหารูปปั้นอสุรกายทั้งสี่ตัว ที่ตนเอามาทำพิธีกรรม
ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของรูปปั้นพวกนั้น แล้วกางแขนทั้งสองข้างออกไปกลางอากาศ จนไอดำที่ปกคลุมไปทั่วร่างของพวกเขา กระจายตัวออกไปเป็นวงกว้าง จนเริ่มกลืนกินรูปปั้นทั้งสี่ตัวนั้นเข้าไปทีละนิด ทีละนิด ทีละนิด จนปกคลุมไปทั่วรูปปั้นทั้งสี่
“ข้าขอเทพารักษ์ที่ปกปักรักษาสถานที่แห่งนี้ จงมอบพลังแก่ข้า จงบันดาลให้ข้าเป็นผู้มีชัย จงบันดาลให้ข้าเป็นผู้สร้าง จงบันดาลให้ข้าเป็นผู้อยู่นิจนิรันดร์ อยู่เหนือสรรพสิ่งอื่นใด จงบันดาลให้ข้าด้วยเถิด” เมื่ออรัณกับเพื่อนของเขาพูดจบ ก็รีบหันหน้าเข้าไปหาแท่นบูชา แล้วหยิบพานคนละสองอันขึ้นมาไว้ในมือ ก่อนจะเดินไปที่หน้าเทวรูปหกแขนหกมือตนหนึ่ง โดยมีเพื่อนของเขาเดินไปหาเทวรูปอีกตนหนึ่ง ทั้งคู่ยกพานที่มีเครื่องในสดขึ้นไปเทราดตามร่างกายของเทวรูปนั้น
“ขออำนาจแก่ข้า!! พลังแก่ข้า!! จงมาสถิตแก่ข้า!!” อรัณและเพื่อนของเขาพูดคำเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา จนเทวรูปหกแขนหกมือทั้งสองตนนั้น เริ่มขยับนิ้วทั้งหกมือไปมา ก่อนที่จะลืมตาขึ้น ตาของมันขุ่นควั่ก มันกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! สำเร็จแล้ว!! ข้าทำสำเร็จแล้ว จงสถิตแก่ข้า จงให้ข้าเป็นผู้สร้าง สร้างสรรค์อสุรกายของข้า อสุรกายของข้า จงมีชีวิต เป็นนิจนิรันดร์ รวมถึงตัวข้าเป็นนิจนิรันดร์ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!” อรัณหัวเราะเสียงดังลั่นและพูดออกมาอย่างฮึกเหิม
“จึก จึกกก / จึกกกกก” อยู่ดีๆ อสุรกายที่อยู่ตรงหน้าก็แทงมือเข้าไปที่อกของทั้งคู่ จนทะลุไปทางด้านหลัง ทำให้อรัณและเพื่อนของเขา ที่กำลังฮึกเหิมอยู่นั้นตกใจ เมื่อรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาก็สะดุ้งสุดตัว จนร่างกระตุก
“โอ๊ยยยย!! อึก อึกกก ทำไม ทำไมกัน ทำ…ไม ถึงเป็นเช่นนี้ / โอ๊ยยยยย!! อึกกก อรัณทำไมมันถึงเป็นเช่นนี้” อรัณและเพื่อนของเขากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจนกระอักเลือดออกมา ทั้งคู่ได้แต่สงสัยว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้
ทุกคนที่เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าก็พากันตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น อาทิตย์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ก็สังเกตเห็นว่ามีไอสีดำกำลังรวมตัวกันขึ้น เป็นมวลสีเข้ม ที่มีรูปทรงเป็นวงกลม ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากตัวของอสุรกายทั้งสองตัวนั้น มันเริ่มใหญ่จนกลืนกินตัวของอรัณและเพื่อนของเขาเข้าไปในวงจนหมด
อาทิตย์ที่เห็นก็เบิกตากว้างขึ้นมาด้วยความตกใจ เพราะมันขยายจนจะมาถึงตัวของเขาแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวหนีไปไหนได้ เขารู้แล้วว่าเขาต้องตายแน่ๆ ตอนนี้ได้แต่คิดถึงหน้าเมียและลูก เขาทำได้แค่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า อย่างน้อยก็ได้ตายในสถานที่เดียวกัน เขาค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ น้ำตาก็ไหลหยดลงไปกับพื้น
“ติ้งงงง!!” เสียงน้ำตาของอาทิตย์ไหลหยดลงไปกับพื้น อยู่ดีๆ ก็เกิดแสงสีเหลืองทองอร่ามขึ้นมาจากพื้น
“วูบ วูบบบ วูบบบบบ แคร๊กกกก!!” เสียงโซ่ที่ถูกกวัดแกว่งจนเกิดเสียง พุ่งตรงไปรัดรอบเอวของอาทิตย์ แล้วออกแรงกระชากลากตัวของอาทิตย์กลับมาทางด้านหลัง
“ด้วยพลังแห่งข้า!! ผู้สืบสกุลสายเลือดตรง!! ขออำนาจจากแสงจันทร์!! จงปลดผนึกอาคมคำสาปไออสูรนี้ไปด้วยเถิด!! แคร๊กกกกกกก!!” ต้องจันทร์ตะโกนออกมาเสียงดังลั่น มือข้างหนึ่งยกขึ้นตวัดโซ่ลงไปกับพื้น ส่วนมืออีกข้างหนึ่งจับโซ่ที่กำลังดึงกระชากอาทิตย์เข้ามาหาตัว
เมื่อเสียงโซ่ที่กระทบพื้นเงียบลง ก็เกิดแสงสีเหลืองทองอร่ามปกคลุมไปทั่วร่างของหญิงสาว อีกทั้งยังลามไปที่โซ่ทั้งสองข้างที่หญิงสาวจับอยู่
เมื่อแสงนั้นจางลง ทุกคนที่ถูกอาคมผนึกไว้ ก็รู้สึกตามร่างกายเย็บวาบจนขนลุกเกียว ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่ไอเย็นนั้นจะค่อยๆ จางลงไป แล้วทุกคนที่ยืนนิ่งค้างอยู่ก็ค่อยๆ ขยับเขยื้อนตัวได้ ทุกคนหันไปมองที่ต้องจันทร์เห็นหญิงสาวยืนอยู่ข้างๆ อาทิตย์ โดยมีลูกน้อยที่นอนหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราว ลอยอยู่กลางอากาศ มีแสงสีเหลืองนวลปกคลุมไปทั่วร่างกาย
“รีบไปกันเถิด ไอดำนั้นขยายไปทั่วแล้ว” ต้องจันทร์พูดขึ้น ก่อนจะวิ่งนำทุกคนออกไปยืนอยู่นอกโบสถ์
เมื่อทุกคนออกมายืนอยู่นอกตัวโบสถ์ แล้วหันมองกลับเข้าไปด้านใน ก็เห็นไอดำค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆ จนเต็มพื้นที่ของตัวโบสถ์ ไอดำนั้นทะลักขึ้นไปถึงเพดาน จนทะลุออกไปด้านบน เป็นเส้นตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า เหมือนเป็นการส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง เพราะเมื่อไอดำนั้นพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ท้องฟ้าก็เริ่มขมุกขมัว ฟ้าแลบ แปล๊บๆ ส่งเสียงร้องก้องคำราม
“กรี๊ด กรี๊ดดด กรี๊ดดดดด” เสียงกรีดร้องของอสุรกาย ร้องประสานเสียงกันออกมาเสียงดังลั่น
“พวกมันตื่นสมบูรณ์แล้ว!! ท่านพ่อ ท่านรีบพาต้องจันทร์ออกไปจากที่นี่เถิด” อาทิตย์พูดขึ้น....
อ่านต่อเพิ่มเติม <เสมือนดั่งฝัน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง>
📍ตอนที่ ๒๓ พิธีกรรมสำเร็จ📍 ได้ที่เว็บไซด์👇🏻👇🏻👇🏻
ReadAWrite รี้ดอะไร้ต์ 👉🏻 https://www.readawrite.com/c/84c793823f931dc1b71425cc94bd1fce?page_no=1
📌ฝากติดตามผลงานของพวกเราด้วยนะคะ 😘 ลงตอนใหม่ทุกวันอังคาร และวันศุกร์ ตามเว็บไซด์ที่ได้แจ้งเอาไว้ทางด้านบนนะคะ ตอนนี้มีถึงตอนที่ ๓๕ แล้ว
อ่านแล้วเป็นยังไงมาพูดคุยกันได้นะจ๊ะ 🥰 และติดตามเพิ่มเติมได้ที่เฟซบุ๊ค 👉🏻 https://www.facebook.com/pkm.tongchan
#เสมือนดั่งฝันในคืนพระจันทร์เต็มดวง 🌕
#pkmtongchan
#กัมปนาทต้องจันทร์
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
