#60 เล่ม 3 บทที่ 13 หน้า 296 ~ 300
...
ไม่ว่าอะไรที่พวกเขาไม่ได้ให้เธอ เธอจะไม่มีทางพลาดจากมัน เพราะเธอรู้ว่าเธอสามารถได้รับสิ่งเหล่านั้นจากทางอื่นได้อีก (ไม่จำเป็นต้องได้รับจากพวกเขาเท่านั้น) เพราะรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่ต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านั้น แต่ตัวเธอเองนั่นแหละที่เป็นต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านั้น
...
...
...
N : โว้วว ผมเข้าใจแล้วครับ แต่รู้สึกว่าพระองค์ตอบไม่ค่อยตรงกับคำถามหรือเปล่า ประเด็นที่เรากำลังถกกันอยู่นี้มันเริ่มมาจากที่ผมถามพระองค์เรื่องความรัก ว่ามนุษย์จะยอมให้ตัวเองแสดงความรักออกมาโดยไม่จำกัดได้ไหม แล้วมันก็นำไปสู่คำถามเรื่องการแต่งงานแบบเปิด แต่แล้วจู่ๆก็กลายมาเป็นเรื่องนี้เฉยเลย
G : ก็ไม่เชิง ทุกเรื่องที่เราคุยกันนั้นตรงประเด็นทั้งหมด และนี่ก็เป็นการปูทางที่สมบูรณ์แบบสู่คำถามของเธอเกี่ยวกับสังคมอารยะ หรือ สังคมที่มีวิวัฒนาการขั้นสูง
เพราะในสังคมเหล่านั้นมันไม่มีทั้ง “การแต่งงาน” และ “ธุรกิจ” (และการรักษาสัญญาไม่ว่าในเรื่องอะไรก็ตาม) แล้วก็ไม่มีประดิษฐกรรมทางสังคมปลอมๆแบบอื่น ๆ ที่พวกเธอสร้างขึ้นเพื่อยึดสังคมเข้าไว้ด้วยกัน
N : ครับ เราจะคุยเรื่องนั้นกันในไม่ช้า แต่ตอนนี้ผมอยากปิดประเด็นนี้ก่อน พระองค์พูดอะไรบางอย่างที่น่าทึ่ง
ตามที่ผมเข้าใจนะครับ ทั้งหมดที่พระองค์พูดมามันสรุปได้ว่า “มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่สามารถรักษาสัญญาได้ เพราะฉะนั้นจึงไม่ควรให้คำสัญญา” นี่มันทำลายสถาบันการแต่งงานชัดๆเลย
G : ฉันชอบที่เธอใช้คำว่า “สถาบัน” คนส่วนใหญ่รู้สึกอย่างนั้นในชีวิตแต่งงาน พวกเขารู้สึกว่า ‘ตัวเอง’ อยู่ใน “สถาบันแห่งหนึ่ง”
N : ครับ ถ้าไม่ใช่สถาบันสุขภาพจิต ก็สถาบันแห่งการลงโทษ หรืออย่างน้อยที่สุดก็สถาบันแห่งการเรียนรู้ขั้นสูง❗
G : นั่นล่ะ แบบนั้นเลย นี่แหละที่คนส่วนใหญ่รู้สึก
N : เอ่อ ผมแค่ไหลไปตามน้ำเท่านั้น และผมก็ไม่คิดว่า “คนส่วนใหญ่” จะรู้สึกอย่างนั้น เพราะมันยังมีคนอีกเป็นล้านที่รักสถาบันการแต่งงานและก็อยากปกป้องมันเอาไว้
G : ฉันยังคงยืนยันคำเดิม คนส่วนใหญ่เหนื่อยหน่ายกับชีวิตแต่งงาน และ ‘ไม่ชอบ’ สิ่งที่การแต่งงานได้ทำกับชีวิตของพวกเขา
สถิติการหย่าร้างทั่วโลกยืนยันเรื่องนี้ได้
N : ตกลงพระองค์กำลังบอกว่าให้กำจัดการแต่งงานทิ้งไป❓
G : ฉันไม่มีความชอบหรือไม่ชอบในเรื่องนี้หรอกนะ มีเพียง —
N : — ผมรู้ครับ ผมรู้ มีเพียงข้อสังเกต
G : วิเศษมาก❗ เธอพยายามทำให้ฉันเป็นพระเจ้าประเภทที่ต้องมีความชอบหรือไม่ชอบ (ต้องมีความลำเอียง) ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งอยู่เรื่อย ซึ่งฉันไม่ใช่ ขอบใจที่พยายามเข้าใจเรื่องนี้
N : นี่เราไม่ได้เจาะยางเรื่องการแต่งงานเพียงอย่างเดียว แต่ยังเจาะยางเรื่องทางศาสนาอีกด้วย❗
G : จริงที่ว่าศาสนาไม่อาจดำรงอยู่ได้หากทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์เข้าใจว่าพระเจ้าไม่มีความชอบหรือไม่ชอบในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพราะศาสนากล่าวอ้างว่าตนเป็น ‘ถ้อยแถลง’ ถึงความชอบหรือไม่ชอบของพระเจ้า
N : หากพระองค์ไม่มีความชอบหรือไม่ชอบ (หรือความลำเอียง) ถ้าอย่างนั้นศาสนาก็โกหกน่ะสิ
G : เป็นคำที่แรงนะ 🔸ฉันขอเรียกมันว่าเป็นเรื่องแต่งก็แล้วกัน เป็นอะไรที่พวกเธอคิดกันขึ้นมาเอง🔸
N : เหมือนกับที่พวกเราแต่งเรื่องขึ้นมาว่าพระเจ้าอยาก (หรือชอบ) ให้พวกเราแต่งงานมากกว่าไม่แต่งงาน❓
G : ใช่ ฉันไม่มีความอยาก หรือ ความชอบไม่ชอบอะไรทั้งนั้นในเรื่องการแต่งงาน
แต่ฉันสังเกตเห็นว่า ‘พวกเธอ’ มี
N : ทำไมละครับ❓ ทำไมพวกเราถึงอยากแต่งงานในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าชีวิตแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องง่าย❓
G : 📌 เพราะการแต่งงานคือวิธีเดียวที่พวกเธอนึกออกในการนำ “ความเป็นนิรันดร์/ความไม่สิ้นสุด” เข้าสู่ประสบการณ์ความรักของพวกเธอ
ในสมัยก่อน มันคือวิธีเดียวที่ผู้หญิงสามารถรับประกันได้ว่าจะได้รับการช่วยเหลือและการอยู่รอด — และเป็นวิธีเดียวที่ผู้ชายสามารถรับประกันได้ว่าจะได้รับการตอบสนองทางเพศอย่างแน่นอนและมีเพื่อนคู่เคียง
ขนบธรรมเนียมประเพณีทางสังคมจึงถือกำเนิดขึ้น ข้อตกลงแลกเปลี่ยนก็เกิดขึ้นตามมา เธอให้อันนี้กับฉัน ฉันให้อันนี้กับเธอ 🔹การแต่งงานในลักษณะนี้จึงคล้ายการซื้อขายแลกเปลี่ยน🔹 (หรือการทำธุรกิจ)
จากนั้นก็ทำสัญญาต่อกัน และเพราะทั้งสองฝ่ายจำเป็นต้องบังคับใช้สัญญา ก็เลยอุปโลกน์ว่านั่นคือ “ข้อตกลงศักดิ์สิทธิ์” กับพระผู้เป็นเจ้า...ผู้ซึ่งจะลงโทษฝ่ายที่ฝ่าฝืนข้อตกลง
ต่อมาเมื่อวิธีนี้มันใช้ไม่ได้ผล พวกเธอก็เลยสร้างกฎเกณฑ์แบบมนุษย์ขึ้นมาใช้บังคับ
ซึ่งมันก็ไม่ได้ผลอยู่ดี
ไม่ว่าจะเรียกมันว่ากฎของพระเจ้าหรือกฎของมนุษย์ก็ไม่อาจหยุดยั้งผู้คนไม่ให้ฝ่าฝืนคำปฏิญาณที่ให้ไว้ในวันแต่งงานได้
N : ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นไปได้ละครับ❓
G : เพราะคำปฏิญาณที่พวกเธอกำหนดขึ้นมาเป็นประจำนั้นขัดแย้งกับกฎเดียวที่สำคัญอย่างแท้จริง
N : ซึ่งก็คือ❓
G : ✨กฎธรรมชาติ✨
...
...
...
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
