26 ส.ค. 2021 เวลา 00:07 • หนังสือ
🗓• 20210823
📝• บันทึกการอื่น บทที่ 3 คิดถึงความคิด
🪄• INTO THE MAGIC SHOP
✍🏻• ดร.เจมส์ อาร์. โดตี เขียน
รูธ : “ผ่อนคลายไหล่ ผ่อนคลายคอ ผ่อนคลายขากรรไกร รู้สึกถึงความผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ใบหน้า” “ตอนนี้ฉันอยากให้เธอทำจิตใจให้ว่าง”
จิมรำพึง : ผมจะจิตว่างได้อย่างไร ความคิดผมเริ่มวิ่งพล่าน
รูธ : “นี่อาจยากขึ้นหน่อยเพราะจิตของเธอมักจะคิดถึงความคิดต่าง ๆ และในนาทีที่เธอคิด เธอก็ต้องหยุดคิดถึงความคิด โดยไม่ใช้ความคิดด้วย”
รูธ : “เธอรู้ใหมผู้บรรยายคืออะไร” “ตอนอยู่ที่บ้าน เสียงฉันในหัวของเธอ แต่ฉันไม่ได้พูดกับเธอที่บ้าน แล้วใครพูดให้เธอฟัง” “ในหัวเธอไม่ใช่ฉันจริง ๆ นี่ แล้วใครเป็นคนพูด”
จิม : “เป็นตัวผมหรือครับ”
รูธ : “ใช่ เสียงนั่นคือเธอ พูดกับตัวเธอเองในหัว และเสียงนั่นฟังเหมือนฉันเพราะเธออยากให้มันเหมือนฉัน ผู้บรรยายคนนี้เก่งมากเรื่องการปลอมตัวเป็นคนอื่นจนฟังดูเหมือนใครก็ได้”
รูธ : “เราทุกคนมีเสียงแบบนี้พูดกับเราในหัวไม่หยุด ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราตื่นนอนจนเข้านอนตอนกลางคืน เสียงนั่นอยู่ตลอด ลองคิดถึงเสียงนั่นดู เหมือนดีเจผู้จัดรายการวิทยุที่คอยบอกเธอว่าจะมีอะไรต่อ มีรายการต่าง ๆ มาให้เธอทุกวินาทีของวัน”
รูธ : “จินตนาการว่าดีเจในหัวของเธอคอยบอกเธอทุกอย่างทั้งวัน เธอชินกับมันเสียจนบางทีเธอแทบไม่รู้ตัวว่าวิทยุในหัวของเธอนั้นเสียงดังสุดอยู่ตลอดเวลา แล้วก็ไม่เคยปิดเลย”
จิมรำพึง : ส่ิงที่เธอพูดนี้จริงหรือไม่นั้นผมไม่แน่ใจ ผมไม่เคยสังเกตมาก่อน ผมมักจะคิดถึงเรื่องต่าง ๆ อยู่ตลอด แต่ไม่เคยคิดเรื่องความคิดมาก่อนเลย
รูธ : “เสียงในหัวของเธอจะตัดสินชีวิตของเธอทุกวินาทีว่าดีหรือไม่ดี แล้วจิตของเธอก็ตอบสนองต่อเสียงที่คอยบอกนั่น ราวกับว่า มันรู้จักเธอดี” “ปัญหาคือการตอบสนองส่วนใหญ่ไม่ได้ดีกับตัวเธอเลย”
รูธ : “เธอไม่ใช่เสียงในหัวของเธอ แต่เธอ ตัวเธอจริง ๆ คือคนที่ฟังรายการของดีเจ”
รูธ : “เธอจะไว้ใจเสียงในหัวของเธอไม่ได้ เสียงที่คอยพูดกับเธอตลอดเวลานั่นน่ะ มันมักจะผิดมากกว่าถูก เธออาจลองคิดว่ากลนี้เป็นการเรียนรู้การลดเสียงให้เบาลงหรือปิดเสียงไปเลย”
#หนังสือคือชีวิต #intothemagicshop

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา