ความสุขของผมก็จะเริ่มจากตื่นนอน ขี้ แปรงฟัน ล้างหน้า จากนั้นก็ไปปั่นจักรยานชั่วโมงนึง กลับมาอาบน้ำ หุงข้าว ทำกับข้าว กินข้าว เล่นเน็ต เริ่มทำงาน (งานผมคือวาดรูป) วาดไปฟังเพลงไป เล่นเน็ตไป เบรคกินกาแฟบ้างอะไรบ้าง เที่ยงก็พัก กินข้าวอีกแระ แล้วก็หลับสักงีบเล็ก ๆ บ่ายทำงานต่อสลับกับเล่นเน็ตไป เบรคกินกาแฟบ้างอะไรบ้าง สี่โมงเย็นเลิกงาน ไปจ่ายตลาด ซื้อกับข้าวซื้อขนมมากิน ค่ำก็อาบน้ำ กินข้าว นั่งเล่นเน็ตยาว ๆ ไปจนดึก แล้วก็นอน
หมดไปวันนึงกับความสุขทั้งวัน ไม่มีเวลาว่างให้ความทุกข์เข้ามาแทรกเลยครับ
ผมทำแบบนี้ติดต่อกันสัปดาห์ละห้าวัน จันทร์ถึงศุกร์ เสาร์อาทิตย์ผมจะไม่อยู่บ้าน ขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากบ้านแต่เช้ามืด ไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ หาของอร่อย ๆ กิน ถ่ายรูปโพสต์เฟซอวดเพื่อน อาจจะกลับค่ำแล้วเช้าวันอาทิตย์ออกไปใหม่ หรืออาจจะค้างคืนที่ไหนสักแห่งแล้วกลับบ้านค่ำวันอาทิตย์ ก็แล้วแต่สถานการณ์
พอผ่านไปเดือนครึ่ง ผมจะหยุดยาว ๆ อาทิตย์นึงเต็ม ๆ รวมเสาร์อาทิตย์หัวกับท้ายสัปดาห์แล้วก็จะได้เก้าวัน ถ้าบางช่วงมีวันหยุดนักขัตฤกษ์เข้าไปอีกก็อาจจะได้ยาวถึงสิบสามสิบสี่วัน คราวนี้จะออกเที่ยวไกล อาจจะไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศก็แล้วแต่จะสะดวก ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการปั่นจักรยานไป มีบ้างบางครั้งที่นั่งรถโดยสารหรือขี่มอเตอร์ไซค์ไป ค่ำไหนนอนนั่นไปเรื่อย ๆ
ผมมีความสุขกับเรื่องง่าย ๆ แบบนี้แหละครับ ไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไร สำหรับความทุกข์ก็มีบ้าง แต่ความทุกข์ของผมจะเกิดก็เฉพาะจากการได้รับความบาดเจ็บทางกายนั่นแหละ เดินสะดุดหกล้ม ตะปูตำ มีดบาด จักรยานล้ม ตากแดดตากฝนแล้วเป็นไข้ โดนหมากัด อะไรประมาณนี้แหละ ไม่มีทุกข์ที่เกิดจากความวิตกกังวลทางใจครับ
  • 10
โฆษณา