Blockdit Logo (Mobile)
linxikun
•
3 พ.ย. 2022 เวลา 12:12 • ประวัติศาสตร์

โรงเรียนเสียนจินจิ้นเตอะเฟินเซี่ยว 暹京進德分校 Xiān jīng jìn dé fēnxiào เซียม เกี๊ย จิ้ง เต็ก หัก เหา

ภาพตัดขยายและแต่งความคมชัด เพิ่มเติมสีสันด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ จากภาพถ่ายหมู่ในวันจบการศึกษาประถมปีที่ 4 ประจำปีการศึกษา 2515 ของ ด.ช. สุชาย แซ่ลิ้ม หรือ 林錫坤 Línxīkūn หลิน ซิ คุน ในภาษาจีนกลาง และ หลิ่ม เซียะ คุง ในภาษาแต้จิ๋ว มีชื่อเล่นที่ อา แหมะ 阿媽 Ā mā(แม่) ตั้งให้ว่า อาลั้น ตอนเด็กๆหัวโตมาก ครูหว่องซึ่งเป็นครูใหญ่ ตั้งฉายาให้ว่า 大頭 Dàtóu หรือ ตั่ว เท้า
1
ภาพถ่ายในวันจบการศึกษาประถมปีที่ 4 ประจำปีการศึกษา 2515 ถ่ายและยืนรวมกันทั้งห้อง ก และ ข ผู้เขียน 林錫坤 Línxīkūn หลิ่ม เซียะ คุง หรือ ด.ช.สุชาย แซ่ลิ้ม (แถวบนนับจากซ้าย คนที่ 7) *ขออภัยด้วยขนาด ภาพจึงไม่ครบสมบูรณ์
กิจกรรมที่ชอบสมัยนั้น เล่นกระต่ายขาเดียว โป้งแปะ กับแหย่เพื่อนผู้หญิงให้วิ่งไล่หยิก แข่งกันกับเพื่อน ชื่อ สมชาย แซ่ตั้ง หรือไอ้ตั้ง ทำแต้มว่าใครจะโดนหยิกมากกว่ากัน ฮ่า.ฮ่า.ฮ่า ออกแนวซาดิสม์ตั้งแต่เด็กๆ (ไอ้)ตั้งเป็นเพื่อนสนิท บ้านเป็นร้านข้าวต้ม 2 คูหาทะลุกัน ใกล้แยกวัดดวงแข ฝั่งถนนเจริญเมือง มีกรงเลี้ยงนกพิราบบนดาดฟ้า เคยขึ้นไปเที่ยว เพื่อนยืนบนกรงเอาไม้เต็กกอยาวๆ กวัดแกว่งไปมา สักพักนกก็จะบินกลับเข้ากรง เท่มากๆ
ครั้งหนึ่งพวกเราเล่นโป้งแปะ หรือซ่อนแอบกัน ผู้เขียนวิ่งไปหาที่ซ่อนที่ห้องน้ำชายด้านหลังโรงเรียน ห้องน้ำเป็นไม้มุงหลังคาสังกะสี ประตูเป็นโครงไม้ปิดทับด้วยไม้อัด มีประมาณ 4-5 ห้อง เพื่อนๆเลือกไปซ่อนปิดประตูกันหมด เหลือห้องหนึ่งประตูเหมือนปิดเผยอไว้ ไม่ได้ล็อก
ผู้เขียนรีบเปิดผลัวะออกมา ไอ๊หยา!! ปรากฏว่ามีรุ่นพี่ร่างใหญ่ กำลังก้มหน้านั่งยองๆปลดทุกข์ แกแหงนหน้าขึ้นมามอง ตาต่อตาประสานกัน แกถลึงตาใส่อย่างโหด ผู้เขียนถึงกับสตั๊นท์ไป 5 วิ ก่อนที่จะวิ่งสิครับ รออะไร กว่าที่รุ่นพี่คนนั้นจะชำระล้างและใส่กางเกงเพื่อวิ่งตาม ผู้เขียนก็เปิดแน่บไปไกลแล้ว ตอนนั้นเด็กๆลูกคนจีนหน้าตี๋ๆคล้ายๆกันไปหมด เลยตีเนียนแกล้งไม่รู้ไม่ชี้ แต่ภาพคนนั่งอึภาพนั้นมันติดตามาจนทุกวันนี้!!🫣
โรงเรียนเสียนจินจิ้นเตอะเฟินเซี่ยว 暹京進德分校 Xiān jīng jìn dé fēnxiào หรือ เซียม เกี๊ย จิ้ง เต็ก หัก เหา ชื่อย่อคือ จ.ฟ. ตั้งอยู่บนถนนจารุเมือง ใกล้สี่แยกวัดดวงแข ต.รองเมือง อ.ปทุมวัน จ.พระนคร เป็นโรงเรียนจีนเล็กๆอาคารเรียน 2 ชั้นเป็นเรือนแถวไม้เก่าๆทั้งหลัง สอนตั้งแต่ ป.1-ป.4 แต่ต้องเรียนถึง 5 ปี เพราะจบ ป.1 แล้วยังขึ้นชั้น ป.2 ไม่ได้ ต้องเรียน ป.1ใหญ่ อีก 1 ปี มีชั้นปีละ 2 ห้อง คือ ห้อง ก และ ข
ภาพถ่ายติดใบประกาศนียบัตร จบการศึกษา ป.4 ฉบับภาษาจีน
ใบประกาศนียบัตร จบการศึกษา ป.4 ฉบับภาษาจีน
ใบประกาศนียบัตร จบการศึกษา ป.4 ฉบับภาษาไทย เปลี่ยนจากแซ่เป็นนามสกุลของอาซาเจ็ก น้องชายอาป๊า ตอนจบ ป.4 และเปลี่ยนชื่อด้วยตอนเข้าเรียน พลับพลาชัย
ทางเข้าโรงเรียนจะเป็นทางเดินกว้างราว 4-5 เมตร เดินประมาณ 10-20 เมตรจะถึงประตูโรงเรียน ซึ่งเป็นประตูเหล็กยืดแบบตามอาคารพานิชสมัยนั้น ระหว่างทางด้านซ้าย จะเป็นกำแพงด้านข้างของตึกแถว ปิดทึบแต่จะมีเจาะประตูตรงหลังบ้านติดกับรั้วโรงเรียน มีม้าหินวางเป็นระยะ ด้วยความที่ไม่ทันระวัง มีสุนัขแม่ลูกอ่อนของบ้านนั้น นอนอยู่ใต้เก้าอี้ม้าหิน ผู้เขียนเดินเฉียดใกล้ไปหน่อย เลยโดนมันงับเข้าที่น่องซ้าย จนถุงเท้าเป็นรูเขี้ยว 3 รู
ผู้เขียนตกใจมาก เพราะ อา ป๊า 阿爸 Ā bà(พ่อ) บอกว่า สงสัยต้องไปฉีดยารอบสะดือ สมัยนั้น 21 เข็ม หยุดไม่ได้ ถ้าฉีดไป 5-6 เข็ม แล้วหยุดฉีด ต้องไปเริ่มใหม่ ผู้เขียนกลัวมาก แต่อาป๊าบอกว่า รอดูอาการของสุนัขตัวนั้นก่อน ภายใน 7 วัน ถ้ามันตายต้องตัดหัวมันแช่น้ำแข็งเอาไปตรวจที่สถานเสาวภา แต่โชคดีที่มันไม่ตาย ผู้เขียนเลยรอดหวุดหวิด ขยาดสุนัขไปอีกนาน และเวลาเดินเข้าโรงเรียนไม่เคยเฉียดเข้าไปใกล้เก้าอี้ม้าหินตัวนั้นอีกเลย
โรงเรียน ในภาษาแต้จิ๋วจะมีเรียกอยู่ 2 คำ คือ จือแจ 書齋 Shūzhāi และ หัก เหา 学校 Xuéxiào อยู่ไม่ไกลจากบ้านย่านหลังตลาดสวนหลวง หรือ ซวง ล้วง ตัก หลัก เอ๋า 萱銮噠叻后 Xuān luán dā lè hòu ชุมชนคนแต้จิ๋ว 潮州人 Cháozhōu rén เตี่ย จิว นั้ง ย่านปทุมวัน ครอบครัวเราเป็นครอบครัวคนจีน หรือ ตึ่งนั้ง 唐人 Tángrén
แรกเริ่มอยู่ตลาดสามย่าน 三養噠叻 Sān yǎng dā lè หรือสมัยนั้นเรียกจุฬาซอย 5 หลังไฟไหม้ใหญ่ อาแหมะจึงพาย้ายมาเซ้งตึกแถว 2 ชั้นห้องเดียวเล็กๆ ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและเปิดร้านเสริมสวย หรือ เตี่ยง หม่อ โผ่ว ตามชื่อของท่าน 陳 巧 嬌 Chénqiǎojiāo ตั่ง ขา เกียว หรือ เกียว แซ่ตั้ง(ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เสียง แซ่ตั้ง) คือ"เสียงโสภา" ร้านเสริมสวยที่เป็นตำนานของย่านตลาดสวนหลวง
เรากลับไปแก้ไขอดีต..ไม่ได้
แต่
เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด..ได้
Linxikun
#อาลั้นเด็กหลังตลาด
#เตี่ยงหม่อโผ่วตาโปวเกี้ย
โฆษณา