ชายสิบคนชุมนุมกันในห้องลับที่ซ่อนในหมู่บ้านที่ซ่อนในป่าไผ่ที่ซ่อนในหุบเหว คนเหล่านี้คือกุนซือแห่งสำนักเซี่ยมล้อ ทางใต้ของแผ่นดินตงง้วน
หัวหน้ากุนซือเอ่ยขึ้น "ท่านเจ้าสำนักเซี่ยมล้อจอมยุทธ์ตู้มอบหมายให้ข้าฯประชุมกับพวกท่าน เพื่อหาทางจัดการให้การชุมนุมอี้เป๊ก (APEC) ผ่านไปโดยเรียบร้อย"
กุนซือคนหนึ่งถาม "ก่อนอื่น ไยเรียกว่าอี้เป๊ก?"
กุนซือคนที่สองตอบ "น่าจะเพราะงานนี้มีธรรมเนียมดื่มสุราคนละเป๊ก อี้แปลว่า 1 เป๊กแปลว่าเป๊ก"
กุนซือคนที่สามว่า "ข้าฯคิดว่ามันหมายถึงการประชุมที่น่าเหนื่อยหน่าย ดั่งนั่งเก้าอี้แข็งเป๊ก"
กุนซือคนที่สี่แย้ง "ข้าฯคิดว่าคือการชุมนุมบนเก้าอี้ขณะที่ดื่มสุราคนละเป๊ก"
กุนซือคนที่ห้าว่า "ข้าฯกลับเชื่อว่ามันเป็นการชุมนุมที่แต่ละคนมาพร้อมหัวแข็งเป๊ก ไม่ยอมผ่อนปรนกัน"
หัวหน้ากุนซือทุบโต๊ะกล่าว "เรามิได้มาคุยกันเพื่อหาที่มาของคำว่าอี้เป๊ก เรามาหาทางให้ทุกอย่างผ่านไปโดยเรียบร้อย เข้าใจหรือไม่?"
"ขออภัยท่านหัวหน้า"
หัวหน้ากุนซือกล่าวต่อไป "ในงานชุมนุมเจ้ายุทธจักรครานี้ เหล่าจอมยุทธ์จากทุกสำนักทั่วหล้ามากันหมด นี่คือการชุมนุมของเหล่าจอมยุทธ์ที่ใหญ่ที่สุด"
กุนซือคนที่สี่กล่าว "ท่านหัวหน้าหมายถึงจอมยุทธ์ตัวใหญ่ๆ?"
"หามิได้ ข้าฯหมายถึงงานชุมนุมใหญ่"
"ถ้าเช่นนั้นก็ต้องใช้ประโยคว่า 'นี่คือการชุมนุมยุทธจักรที่ใหญ่ที่สุด' เนื่องเพราะคำคุณศัพท์จะขยายความคำที่นำหน้า"
หัวหน้ากุนซือกล่าว "ขออภัยที่ใช้คำมิถูกต้อง ท่านมีความรู้เรื่องภาษาดีมาก"
"ข้าฯอ่านหนังสือปีละ 80 เล่ม"
กุนซือคนที่ห้าถาม "มีเจ้าสำนักใดมาด้วยตนเองบ้าง?"
"มีจอมยุทธ์สีแห่งสำนักหงซิง (ดาวแดง) จอมยุทธ์หยุนซุก เจ้าสำนักเกาลี้ใต้..."
"จอมยุทธ์ปูเจ้าสำนักหมีขาวเล่า?"
"จอมยุทธ์ปูมิได้มาด้วยตนเอง แต่ส่งตัวแทนมา เช่นเดียวกับจอมยุทธ์เซเล่นสกี เจ้าสำนักหยูเคน สองคนนี้ยังประลองกันมิเสร็จ"
"แล้วจอมยุทธ์ไบ๋แห่งพรรคอินทรีเล่า?"
"เช่นกัน เขามามิได้ เพราะติดงานแต่งงานของญาติ"
กุนซือคนที่เจ็ดเอ่ย "เอ๊ะ! ประหลาดนัก ไยเขาเห็นว่างานส่วนตัวสำคัญกว่างานยุทธจักร?"
"มิแปลก ใครๆ ก็เห็นว่าญาติตัวเองสำคัญกว่ายุทธจักรทั้งนั้น มิเช่นนั้นนักการเมืองทั้งแผ่นดินคงมิเอาญาติมาครองตำแหน่งใหญ่ๆ ช่างเถอะ ถึงเขาไม่มา ก็ส่งรองเจ้าสำนักมา เป็นจอมยุทธ์สตรีฝีมือดี นามเหลียนฮัว (แปลว่าดอกบัว = กมลา) นางเป็นชาวผิงคอนตี้หนาน (Pink Continent)"
กุนซือคนที่หกถาม "นางเกี่ยวข้องอันใดกับคณะ Black Pink หรือไม่?"
"หามิได้ Pink Continent ก็คือชมพูทวีปหรืออินเดีย"
กุนซือคนที่เจ็ดเอ่ย "เอ๊ะ! ประหลาดนัก ไยชาวชมพูทวีปจึงสังกัดพรรคอินทรีของชาวอั้งม้อได้?"
"ท่านมิต้องประหลาดใจบ่อย ชาวชมพูทวีปก็ไปสังกัดทุกพรรคนั่นแหละ ล่าสุดก็มีคนหนึ่งไปเป็นหัวหน้าพรรคอั้งกิด"
"แล้วนางเป่ยหลูซี่ ฉายาแม่เฒ่าสารพัดพิษ แห่งพรรคอินทรีจะมาร่วมหรือไม่?"
"หมาไม่ เอ๊ย! หามาไม่ นางชอบไปเยือนไต้หวันมากกว่าเซี่ยมล้อ"
กุนซือคนที่เจ็ดระบายลมหายใจยาวอย่างโล่งอก "ค่อยยังชั่ว หากนางมา คงท้าประลองกับจอมยุทธ์สี ฝีมือนางร้ายกาจนัก โดยเฉพาะวิชาบีบไข่ เกรงว่าจอมยุทธ์สีจะเพลี่ยงพล้ำ"
กุนซือคนที่แปดกล่าว "ปัญหาใหญ่ของเราในฐานะเจ้าภาพคือ เหล่าจอมยุทธ์พวกนี้ไม่ถูกกัน เราเกรงว่ามีโอกาสเก้าส่วนที่พวกเขาจะต่อยตีกันกลางงาน"
หัวหน้ากุนซือเอ่ย "แน่นอน พวกเขาย่อมต้องตีกัน นี่ก็คือเหตุผลที่ท่านเจ้าสำนักตู้มอบหมายให้ข้าฯมาประชุมกับพวกท่านเหล่ากุนเชียง เอ๊ย! กุนซือ หาทางให้พวกเขาไม่ตีกันจนงานล่ม"
กุนซือคนที่เก้ากล่าว "ข้าฯขบคิดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว เมื่อคืนนี้ข้าก็บรรลุซาโตริ พบคำตอบขณะซักผ้าให้ฮูหยิน"
"คำตอบคือ?"
"เราระดมจอมยุทธ์สำนักเซี่ยมล้อมือดี..."
กุนซือผู้เชี่ยวชาญด้านภาษากล่าว "ขออภัย น่าจะเป็น 'จอมยุทธ์มือดีแห่งสำนักเซี่ยมล้อ' เนื่องเพราะคำคุณศัพท์จะขยายความ..."
หัวหน้ากุนซือกล่าว "นี่มึงจะเป็นกุนซือหรือบัณฑิตกันแน่?"
"ย่อมเป็นกุนซือ เพราะเงินเดือนกุนซือสูงกว่า"
"ถ้าเช่นนั้นก็ฟังเฉยๆ ยามนี้เราต้องการคำปรึกษาด้านยุทธศาสตร์ มิใช่หลักการใช้ภาษา"
"ขออภัย ข้าน้อยผิดไปแล้ว ท่านหัวหน้าโปรดอย่าตัดเงินเดือน"
หัวหน้ากุนซือบอกกุนซือคนที่เก้า "จงพูดต่อ แผนของท่านคืออะไร?"
"แผนของข้าฯคือระดมจอมยุทธ์มือดีสิบกว่าคนทำหน้าที่ประกบจอมยุทธ์ที่เป็นแขกของเรา"
"ประกบด้วยกระบวนท่าใด?"
"หามิได้ ประกบด้วยของกิน ยกตัวอย่างเช่น หากจอมยุทธ์เหลียนฮัวทำท่าจะตีกับจอมยุทธ์สี เราก็ส่งจอมยุทธ์สตรี เจ๊ไฝของเราไปประกบด้วยวิชาไข่เจียวปู อันไข่เจียวปูของนางนั้นเลิศรส แม้แต่แป๊ะเฮียวเซ็็งแห่งสำนักมิช่าหลิน ยังจัดอันดับยกไข่เจียวปูนางเป็นหนึ่งในใต้หล้า เชื่อมั่นว่าเมื่อจอมยุทธ์เหลียนฮัวชิมไข่เจียวปูแล้ว ก็คงล้มเลิกความคิดจะต่อยตีกัน"
"อา! เป็นความคิดยอดเยี่ยมแยบคายยิ่ง แต่หากจอมยุทธ์เหลียนฮัวไม่ชอบไข่เจียวปูเล่า?"
"มิยาก เรื่องนี้เราคำนวณไว้แล้ว นางเหลียนฮัวมาจาก Pink Continent ย่อมชมชอบโรตี เราก็ส่งจอมยุทธ์โรตีแห่งแหลมพันวาไปประกบ โรตีของเขาสุดยอดมาก"
"อา! นี่เป็นยุทธศาสตร์เยี่ยมยอดยิ่ง ใช้ของกินยุติการต่อยตี พอกินอิ่มแล้ว ก็ขี้เกียจรบ ดังภาษิตจีนที่ว่า 'นั่งท่งตึงนั่งตาย่อน' แปลว่า เมื่อหนังท้องตึง หนังตาหย่อน"
กุนซือคนที่เก้ากล่าวต่อ "ข้าฯได้ทาบทามจอมยุทธ์ด้านอาหารแล้วหลายคน ปรุงอาหารให้พวกจอมยุทธ์ทั้งหมดกิน ข้าฯเขียนรายการอาหารมาแล้ว"
หัวหน้ากุนซือกล่าว "ลองไล่ให้ฟังซิ"
"นอกจากไข่เจียวปูเจ๊ไฝแล้ว ก็มีกระทงทองไส้ครีมซอส ข้าวซอยหมี่กรอบไทยล้านนา ทอดมันกุ้งแม่น้ำกรุงศรีอยุธยา วากิวโคราชย่างถ่านสมุนไพรจิ้มแจ่ว ไก่เบตงนุ่มลิ้น แกงมัสมั่นชาววัง เนื้อน่องโคขุนจากสกลนคร ปลาเก๋ามุกจากทะเลใต้ กินกับข้าวกล้องเก้าชนิด อบตะไคร้หอม"
"ของหวานเล่า?"
"มีมากมาย เช่น หม้อแกงเผือกภูเขาและเม็ดบัวซอสผลไม้เซี่ยมล้อ น้ำผึ้งดอกลำไย ขนมมะลิไส้มะพร้าว มาการองลิ้นจี่ ขนมเปียกปูนใบเตย ไอติมกะทิสด ทั้งอาหารและขนมทั้งหมดนี้ผสมกัญชาสูตรจอมยุทธ์ทินเข้าไปนิดหน่อย ย่อมทำให้พวกเขาอารมณ์ดี เลิกคิดตีกัน"
"อา! นี่เป็นกลยุทธ์ที่แม้แต่ขงเบ้งและจิวยี่ก็คิดมิออก คนคำนวณมิสู้อาหารลิขิต ใช้อาหารสยบเคลื่อนไหว เป็นวิทยายุทธสุดยอดในยุทธภพ อา! เหนือกว่าคัมภีร์ทานตะวันคือคัมภีร์ทานจนหมดวัน"
หัวหน้ากุนซือกล่าว "เลิกประชุม ข้าฯหิวแล้ว เคี้ยกเคี้ยก"
(ขอบคุณภาพจาก MFoodservice.com)
- 28
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
