มีอดีตร่วมกัน นับว่า มีวาสนา..ต่อกัน
ภาพระหว่างปี 2518-2519 อดีตโรงเรียนประถมปลายชื่อดัง ที่นักเรียนจบประถมต้นในช่วงเวลานั้น ต่างมุ่งหน้ามาสอบแข่งขันเพื่อเข้าเรียนต่อ โรงเรียนสามัญวัดพลับพลาชัย ส.พ.ช. รุ่น 13 ป.7/14 ห้องครูคนธา พฤกษมาศน์
คำบรรยายภาพ : จากซ้าย วิโรจน์ สมศักดิ์(เซียว) *เกียรติศักดิ์(เกียรติ) มงคล(คก) ศิลป์ชัย
เครดิตภาพ : ด.ช.**เหลียญทอง เพื่อนร่วมห้อง 7/14
*ผู้เขียน
**ใช้ ล สะกดเนื่องจากเป็นคำพ้องเสียงมาจากชื่อภาษาจีน
หมายเหตุ : ในภาพทุกคนสวมแต่ถุงเท้าเพราะขึ้นตึกต้องถอดรองเท้า
ภาพถ่ายที่แลกกันกับเพื่อนตอนจบ ป.7 ในปี 2519 ของ 5 สมาชิกแก๊งริมรั้ว ก่อนแยกย้ายไปตามหนทางของแต่ละคน
วันนี้..เราจะกล่าวถึงคนขวาสุดในภาพ
ศิลป์ชัย แซ่ตั้ง
เพื่อนสนิทอีกคน ในชั้น ป.7/14 บ้านอยู่แถววัดสระเกศ ชอบโวยวายทำตาโต เวลาเล่นแกล้งกัน เราทั้งคู่ติดเล่นติดคุยเพราะนั่งติดกัน ผู้เขียนเรียนแค่ปานกลาง สอบได้ส่วนมากลำดับสิบกว่าจากนักเรียน 40 คน แต่ศิลป์ชัยค่อนข้างเรียนเก่ง สอบได้เลขตัวเดียวตลอด
วันหนึ่ง..ด้วยความติดเล่นติดขำกัน 2 คน ก็โดนดีจนได้ ไม่แน่ใจว่าเป็นวิชาอะไร แต่เป็นครูผู้หญิงดุๆหน่อย ระหว่างที่เพื่อนๆทุกคน กำลังตั้งใจฟังที่ครูสอนอยู่นั้น พอครูหันไปเขียนบนกระดาน เสียงหัวเราะของผู้เขียนกับศิลป์ชัย ก็ดังแหลมออกมา แน่นอน ครูหันขวับออกจากกระดานดำ(แต่สีเขียว)
ครู : เธอสองคนเป็นอะไร!! เสียงครูค่อนข้างดัง และมองมาที่โต๊ะผู้เขียนที่ดันอยู่ข้างหน้าพอดี ไม่ใช่ขยันที่นั่งหน้า แต่แย่งที่นั่งหลังไม่ทันเพื่อนๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า..
ผู้เขียน : ศิลป์ชัย เขาแกล้งกดหน้าท้องผมครับ ใบหน้ายังอมยิ้มแม้จะมีแววกังวลที่โดนครูดุ
ศิลป์ชัย : เกียรติศักดิ์ มากดท้องผมก่อนครับ ทำหน้าแบบโชว์ฟันเหยินล้อเลียน
ครู : ออกไปยืนขาเดียวกางแขนคาบไม้บรรทัดหน้าห้อง ทั้งคู่เลย เดี๋ยวนี้!!
สาเหตุเริ่มต้นมาจากความดุของครู เราสองคนปวดปัสสาวะ เลยไม่กล้ายกมือขออนุญาตครู ต่างตนต่างเกี่ยงให้อีกคนเป็นคนยกมือขอ จะได้ตามน้ำไปด้วย เกี่ยงไปเกี่ยงมา สะกิดไปสะกิดมา เลย..เลยเถิด จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนเริ่มต้น มาผลัดกันกดหน้าท้องเที่บวมเป่งเพราะกลั้นปัสสาวะ ฉี่แทบเล็ดกันทั้งคู่ จนอดหัวเราะอดขำกันไม่ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า..
สมน้ำหน้า ในชั่วโมงเรียนนั้น ขณะที่คนอื่นได้นั่งเรียนกันในห้อง แต่มี 2 ลิงทะโมนจอมซน ยืนขาเดียวกางแขนคาบไม้บรรทัดเป็นอีกาปีกหักอยู่หน้าห้อง 7/14 ขายหน้าจริงๆ เมื่อยก็เมื่อย อายก็อาย แต่ขำมากกว่า ยังดีที่สาวข้างห้องที่ผู้เขียนหมายปอง ห้อง 7/13 ไม่ได้เดินออกมาเห็น
กว่า 50 ปี ทราบข่าวคร่าวๆเพียงว่าเพื่อนเรียนต่อที่ ส วัดสระเกศ และจบวิศวะไฟฟ้าจุฬาฯ แต่ข่าวไม่ได้รับการยืนยัน เพราะเรายังไม่เคยเจอกันอีกเลย ตั้งแต่วันที่เดินออกมาจากรั้วเขียวชมพู สถานที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้กับพวกเรา ตั้งแต่ปี 2519 แต่ผู้เขียนเชื่อตามนั้น เพราะศิลป์ชัยเป็นคนเรียนเก่ง เป็นที่พึ่งให้เพื่อนๆบางคนได้ลอกการบ้าน
ได้แต่หวังไว้ว่า..วันหนึ่ง..พวกเราคงได้พบกัน ได้พูดคุยหยอกล้อแกล้งกันเหมือนในวัยเยาว์ ปัจจุบันเพื่อนคงมีความสุข สุขภาพแข็งแรง มีลูกหลานและครอบครัวที่อบอุ่น เพื่อนคนนี้ ยังคงเก็บรักษาภาพจำและมิตรภาพระหว่างเราไว้ตลอดไป ภายนอกอาจเปลี่ยนไปแต่หัวใจ💖ยังดวงเดิม
เรากลับไปแก้ไขอดีต..ไม่ได้
แต่
เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด..ได้
Linxikun
#อาลั้นเด็กหลังตลาด
#เตี่ยงหม่อโผ่วตาโปวเกี้ย
- 6
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
