ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง (4 เล่มจบ)
จิ่วเยว่หลิวหั่ว เขียน
เบบี้นาคราช แปล
โปรยสำนักพิมพ์ :
‘เฉิงอวี๋จิ่น’ คือยอดกุลสตรีแห่งเมืองหลวง ทำการใดล้วนไม่มีที่ติ หน้าตางดงาม กิริยามารยาทล้วนเป็นเลิศ ไม่ว่าบ้านใดก็อยากให้บุตรสาวบ้านตนเป็นดั่งเช่นนาง
ทั้งยามนี้ยังมีสัญญาหมั้นหมายกับแม่ทัพหนุ่มอนาคตไกลจวนจิ้งหย่งโหว
ยิ่งส่งเสริมให้วาสนาของนางพุ่งขึ้นไปลับฟ้าไม่มีวันตกต่ำ นางเองก็คิดเช่นเดียวกัน...
ถ้าไม่ใช่เพราะฝันตื่นหนึ่งได้บอกเล่าอนาคตทุกอย่างเกี่ยวกับนาง
ยังไม่ทันตั้งตัวสัญญาถอนหมั้นก็ถูกส่งมายังจวนแล้ว
แต่เฉิงอวี๋จิ่นหาใช่ตะเกียงไร้น้ำมัน จึงจัดการฉีกสัญญาหมั้นด้วยตนเอง
แม้จะผิดธรรมเนียมหาใช่สิ่งที่สตรีผู้เพียบพร้อมเช่นนางพึงกระทำ
ทว่านางก็เชื่อว่านางทำถูกต้องแล้ว
บุรุษทั่วหล้าหาได้มีเพียงผู้เดียว นางจะหาสามีที่ดียิ่งกว่านี้ให้จงได้
หลังอ่าน :
ปก 4 เล่มสวยมาก ส่วนนักเขียนก็ยังคงสไตล์ชอบเล่าเรื่องย้อนซ้ำๆ 555 อธิบายสถานการณ์ที่เคยเป็นมาซ้ำๆ เรื่องนี้อ่านได้ไม่รำคาญเท่าความย้อนใน “ข้ากลายเป็นแม่เลี้ยงของอดีตสามี” ยกความดีความชอบให้ผู้แปล คุณเบบี้นาคราช
คำโปรยเหมือนวางเส้นเรื่องนางเอกมุ่งหาสามีดีพร้อม เนื้อเรื่องจริงก็แบบนั้นเลย แต่ “เฉิงอวี๋จิ่น” ไม่ได้หาอย่างสะเปะสะปะ และมีเหตุผลหนักแน่นที่นางเอกต้องทำแบบนั้น เพราะสตรีในสมัยโบราณจะมีชีวิตที่ดีได้ก็ด้วยการเป็นภรรยาที่ดีและแม่ที่ดีให้กับครอบครัวสามีที่ดี
นางเอกเกิดมาเป็นแฝดพี่สาวของบ้านรองในตระกูล ถูกยกให้ลุงป้าบ้านใหญ่ซึ่งยังไม่มีทายาทเลี้ยง แม่เลี้ยงก็ไม่ได้รักเอ็นดูอะไร พอมีลูกจริงของตัวเองก็ทิ้งนางให้อยู่เฝ้าเรือนไปไม่สนใจ ส่วนแม่จริงก็ทุ่มเทความรักให้แฝดน้องสาวเพราะร่างกายอ่อนแอ ขี้อ้อน เป็นสาวน้อยบอบบางอ่อนหวาน
สถานการณ์ของเฉิงอวี๋จิ่นจึงพิลึกพิลั่น แม่เลี้ยงไม่ไยดี แม่จริงเมินเฉย ย่าก็เห็นนางเป็นเพียงตัวเลือกของตระกูลที่เอาไว้ดองเพื่อผลประโยชน์ ส่วนพ่อเลี้ยงกับพ่อจริงก็เป็นทายาทจวนโหวที่ไม่เอาไหน กินสมบัติเก่าของตระกูลไปวันๆ นางเอกจึงต้องฝึกศาสตร์ทุกอย่างที่ลูกผู้หญิงต้องมีให้ดีเลิศกว่าสตรีทั่วไป (ทั้งยังงกเป็นพิเศษด้วย 5555) จะได้เลือกครอบครัวดีๆ ออกเรือนไปได้
เพราะฝึกปรืออย่างหนัก เฉิงอวี๋จิ๋นจึงเป็นกุลสตรีอันดับหนึ่ง แบบอย่างของผู้หญิงพรั่งพร้อมด้วยรูปโฉม ความฉลาดเฉลียว ความสามารถ กิริยามารยาท ของครอบครัวอื่นๆ ในเมืองหลวง แต่แล้วความฝันไม่บอกเหตุตื่นหนึ่งทำให้นางมุ่งมั่นที่จะออกไปจากจวนโหวให้ได้ ด้วยการวางแผนทุกย่างก้าวของชีวิตอย่างละเอียดลออ รักตัวเองยิ่งชีพ วัดคุณค่าทุกอย่างด้วยผลประโยชน์ต่างตอบแทน
เรื่องนี้ต่างฝันและกลับมาเกิดใหม่กันหลายคน ทั้งพระเอก (ในตอนท้าย) นางเอก น้องสาวนางเอก (นางร้ายที่ไม่มีฝีมือเท่าใด) ฮั่วฉางยวน แม่ทัพอดีตคู่หมั้นนางเอกซึ่งน้องสาวช่วงชิงไป ความฝันและการเกิดใหม่เหล่านี้มีผลกระทบกับการใช้ชีวิตของแต่ละคนไปคนละแบบ คนหนึ่งแก้ไขแต่ต้น คนหนึ่งคิดว่าทำแบบนี้แล้วต้องดีแน่ คนหนึ่งเอาแต่โหยหาคร่ำครวญในสิ่งที่ไม่มีวันกลับมา และอีกคนเริ่มต้นใหม่กับสาวคนเดิม
ชีวิตที่เสาะหาสามีที่ดีพร้อมของเฉิงอวี๋จิ๋นเริ่มปรวนแปรเมื่อ “ท่านอาเก้า” ปรากฏตัว ฉากหน้าเฉิงหยวนจิ่งคือลูกนอกสมรสของโหวผู้เฒ่า หรือท่านตานางเอก ฉากหลังคือองค์รัชทายาทผู้สาบสูญกว่าสิบปี ด้วยปมวัยเด็กที่คล้ายกันคือไม่รู้จักความอบอุ่นของครอบครัว ด้วยความคิด การวางตัวเป็นผู้ใหญ่เกินวัยของนางเอก ทำให้อาหลานคู่นี้ยิ่งเจอก็ยิ่งมีหัวข้อให้สนทนา กลายเป็นภาพเหมาะสมคุ้นตาของคนในบ้าน
ความฮาคือนางเอกไปหาพระเอกด้วยนัยแอบแฝง เล็งสหายของอาที่น่าจะเป็นตัวเลือกสามีในอุดมคติ เล็งไปเล็งมาก็ก่อเกิดความผูกพันและการพึ่งพาไร้รูปกับท่านอาเก้า เรียกว่าเจอช่วงวิกฤต เจ้าชายขี่ม้าขาวก็ไม่พ้นพระเอกนั่นแหละ ความสัมพันธ์ในระยะแรกยังค่อยเป็นค่อยไป เพราะท่านอาเก้าอยู่ในช่วงวางแผนและปูรากฐานกลับคืนบัลลังก์
ตลอดสี่เล่มเล่าเรื่องโดยรู้ชัดว่านี่คือพระเอกนางเอก ไม่มีพระรองนางรอง ตัวร้ายอย่างแฝดน้องกับหยางไทเฮาก็แพ้ภัยตัวเองไป ไม่ได้มีอะไรหนักหน่วงกุมหัว เส้นทางกลับบ้านของพระเอกก็ไม่ได้ยากเย็นอันตราย เส้นทางพบสุดยอดสามีของนางเอกก็ไม่ได้ลุ้นระทึก เพราะแต่ละตัวเลือกหรือคนที่ไม่อยากเลือกแต่จะบังคับแต่งงานก็มีพระเอกเคลียร์ทางให้ปลอดโปร่ง
ต่อให้เข้าวังไปเจอกับเรื่องที่ชายารัชทายาทจากตระกูลโหวเล็กๆ ต้องเจอ ก็ไม่มีอะไรวุ่นวายหรือรับมือไม่ได้ พระเอกฉลาด สุขุม ยกย่องให้เป็นหนึ่งในพระเอกตัวอย่าง ส่วนนางเอกก็แข็งแกร่ง คำนวณทุกอย่างเป็นกำไรขาดทุนเสียจนบางทีคนอ่านชักเพลีย 5555
เฉิงอวี๋จิ่น “แต่ละย่างก้าวล้วนลำบาก จึงจะหมายความว่าเดินขึ้นเนินอยู่ ลำดับขั้นที่ข้าสามารถไปถึงได้ในวันหน้า คนนอกจะทำได้ได้อย่างไร”
ตู้รั่ว สาวใช้คนสนิท บรรยายความเป็นนางเอกได้ครบถ้วนในย่อหน้าเดียว
“นางมั่นคงกล้าหาญอยู่ตลอด รู้ว่าตนเองอยากได้อะไรอยู่ตลอด และไม่ตระหนี่ที่จะไปต่อสู้ทุ่มเท รูปโฉมของเฉินอวี๋จิ๋นแม้จะน่าดู แต่ตามความคิดของตู้รั่ว ท่าทางมุ่งมั่นมีความเชื่อมั่นตอนที่พระชายารัชทายาทพูดจึงจะเป็นช่วงที่น่าหลงใหลที่สุด”
(เล่ม 4 หน้า 336)
ด้วยความที่นางเอกเป็นคนอย่างนี้ คนอ่านอย่างเราจึงรู้สึกเหมือนพระเอกรักอยู่ข้างเดียว ส่วนนางทำตาม Job Description ที่ได้รับมอบหมายสุดตัว หวังโบนัสปลายปี 24 เดือนอะไรแบบนั้น 5555
ถึงอย่างนั้นก็เป็นเรื่องราวที่อ่านเพลินแม้จะไม่มีจุดไคลแมกซ์ เพราะฉากชิงบัลลังก์ก็เด็กน้อยเสียจนต้องกะพริบตา ความสัมพันธ์พระนางเหมือนสหายร่วมรบ น้ำมาเอาเรือต้านมากกว่าคู่สนิทเสน่หา (แม้ว่าพระเอกจะเข้าหาบ่อยมาก แต่การตัดเข้าโคมใดๆ ก็บรรยายได้อย่างจืดชืด เช่นเดียวกับ “ข้ากลายเป็นฯ”)
เอาเป็นว่าอ่านจนจบ ขอยกคะแนนทั้งหมด 8 เต็มสิบให้ “ท่านอาเก้า” แต่ผู้เดียว อิอิ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
