กินแบบคนรวย….
ด้วยว่าตัวเองหากินกับคนรวย ทำบ้านให้เขามาก็เยอะ
เป็นลูกจ้างเขามาก็หลายบริษัทบิ๊กๆ ในตำแหน่งที่ได้พบกับระดับสูงเป็นประจำก็มี
ความจริงอย่างหนึ่งของผู้บริหารพวกนี้ ที่เห็นกับตา
คือ พวกเขากินง่ายอยู่ง่ายกว่าที่เราคิดไว้มาก
หลายคนที่ผมเคยทำงานให้ ปัจจุบันก็อยู่ในวงการเมือง
วงสังคมชั้นสูง หรือนายทหารชั้นผู้ใหญ่นอกราชการ
เขื่อไหมว่า ถ้าไม่ใช่ออกงานหรือนัดคุยอะไรกัน
พวกเขาชอบกินอะไรบ้านๆ มากกว่าทีจะไปหาอะไรเริ่ดๆกิน
ทั้งๆที่คนพวกนี้ จะกินสักมื้อละแสนก็ยังได้
ท่านแรกนี่เป็นเจ้าสัวอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่
รายนี้ชอบทานหัวปลาต้มยำ ที่ขายกันตามร้านข้าวต้ม
เจ้าโปรด คือ หัวปลาช่องนนทรีย์
ท่านนี้ติดตาผมมาก เพราะทานแบบไม่แคร์สื่อจริงๆ
ทานแบบแทะๆ ดูดๆเหมือนกินอยู่บ้านเลย
เวลาเรียกลูกน้องไปคุยงาน แกก็กินงี้นะ
หูก็ฟังลูกน้องพูดไปสิ แต่ก็แทะปลาไปด้วย
นี่ขนาดคุยเรื่องโครงการหลายร้อยล้านนะนั่น
อีกท่าน รายนี้หนักไปทางก๋วยเตี๋ยวเนื้อ
แมสเซนเจอร์วิ่งซื้อตลอด ไกลแค่ไหนก็กิน
เลยเป็นลาบปาก ลูกน้องไปด้วย
เพราะบางทีจ้างเจ้าดังๆ มาทำที่โรงอาหารในตึกเลย
ก๋วยเตี๋ยวเนื้อนี่เป็นอะไรที่คนใหญ่คนโตชอบเยอะมาก
เท่าที่เห็นนี่หลายคนเลย แต่ที่ดังที่สุด เชื่อถือได้มากที่สุด
ในการชิม คงต้องยกให้คุณทักษิณนี่แหละ
ส่วนผู้บริหารหญิงนี่เคยเจอระดับสูงสุดคนเดียว
แกก็กินง่ายนะ หนักไปทางยำ ทางสลัด ธรรมดาๆนี่แหละ
…ไม่มีสักคนเดียว ที่เกินหรูตลอดหมือนผู้บริหารในละครทีวี….
…โดยเฉพาะ ถ้าเป็นมื้อกลางวัน…
ส่วนลูกค้านายทหารนี่ส่วนมากทานง่าย
อะไรก็ได้เกือบทุกคน
บางทีไปดูที่ดินที่จะทำการก่อสร้างด้วยกัน
ต้องแวะกินข้าว
ก็เล่นมันง่ายๆข้างทางนั่นแหละ
แต่สายทหารนี่จะขอแบบร้านที่กรึ๊บได้สักนิด
เหมือนเติมน้ำมัน
ก็เลยจะไม่ถึงขนาดร้านข้าวแกง หรือร้านบ้านๆมากนัก
ต้องแบบนั่งกินเหล้า จิบเบียร์ได้สบายๆหน่อย
ส่วนมากจะโดนร้านอาหารอีสานที่ขับผ่าน อะไรทำนองนั้น
…มีอยู่ครั้งนึง ไปดูที่กับเขาที่วังน้ำเขียว ก็แวะกินข้าวนี่แหละ
เป็นร้านอาหารอีสานเพิงๆ ขายอาหารป่าด้วย ไม่หรู แต่
บรรยากาศดีแบบลูกทุ่งๆ ก็ซัดกันยาวตั้งแตาบ่ายยันสี่ทุ่มเลย
งานการลืมหมด 555….
พวกสายทหาร ไม่ค่อยเรื่องมาก อะไรก็ได้
แต่ต้องอร่อยนะ
ไม่อร่อยเปลี่ยนร้านเลย ถ้ามีเวลาพอ…
ถ้าพูดถึงกินยาก ผมว่าข้าราชการพลเรือนนี่แหละ
เรื่องมากกว่าชาวบ้านเลย
ไปกับลูกค้าพวกนี้ จะมีแนวโน้มว่าติดหรูหน่อย
ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
กับอีกพวก คือ ผู้บริหารระดับกลางๆกึ่งสูง
พวกนี้จะคล้ายๆ กับข้าราชการพลเรือน
เน้นหรูหรานิดนึง….
แต่ถ้าให้วิเคราะห์ ถามว่าทำไมเขาติดหรู
ผมมองในแง่ดีว่าทางนึง คือเขาก็ให้เกียรติเรานี่แหละ
และในอีกทาง เขาก็ต้องการแสดงความน่าเชื่อถือด้วยเหมือนกัน มันคงไม่ใช่นิสัยอะไรจริงๆของเขาหรอก
ที่เขียนนี่ ไม่ได้หมายถึงนัดกินคุยงานเป็นเรื่องเป็นราวนะครับ
ที่พูดถึงนี่คือการกินระหว่างไปทำงานด้วยกัน
ถ้านัดคุยจริงๆ ก็หรูหมดล่ะครับ
เคยคุยกับท่านหนึ่ง ที่สนิทกันพอสมควร
ถึงเรื่องนี้
ก็สรุปแนวคิดได้ว่า
คนเราพอมันมาถึงจุดหนึ่งแล้ว
ก็ไม่มีความจำเป็นต้องสร้างภาพอะไรแล้ว
กินในสิ่งที่ชอบดีกว่า ไม่ขอบจะกินทำไม
เสียดายเงิน
คิดแล้วมันก็จริงนะ….
แล้วเชื่อไหม ผมยังไม่เคยเห็นระดับสูงคนไหน
ชอบกินหูฉลามจริงๆแม้แต่คนเดียว
ไอ้ที่นัดไปคุยๆกันร้านหูฉลามนี่เหมือนสัญลักษณ์มากกว่า
ไม่ค่อยได้กินหรอก บ่อยครั้งก็เป็นลาบปากคนขับรถไป…
แนวคิดแบบนี้ ผมมาเข้าใจจริงๆ
ก็เมื่อมีบริษัทของตัวเอง
เพราะบางทีมันไม่มีเวลาจะไปหาอะไรดีๆกินจริงๆ
ผมบางทีต้องคุมหน้างาน
บ่อยมาก ที่ต้องกินข้าวเหนียวไก่ย่างรถส้มตำธรรมดาๆ
ที่รถพ่วงข้างมาจอดขายคนงาน
ไก่สองน่อง ข้าวเหนียว น้ำหวานตามยถากรรม
แต่ส่วนมาก รถขายกาแฟ โอเลี้ยงมักชอบมาจอดตามไซท์งานอยู่แล้ว ก็สบายหน่อย
พอมายุคเซเว่นขายทุกอย่าง ที่กินบ่อยที่สุด
ก็คือซาลาเปามั่ง ไอ้แฮมชีสมั่ง แล้วก็นมกล่องนึง
โค๊กกระป๋องนึง ก็จบ
อาหารเซเว่นนี่ ส่วนมากที่กินเพราะอยู่ระหว่างเดินทาง
จะแวะกินก็กลัวไม่ทันนัด ขับไปกินไป รถติดก็หยิบมางับ
สักคำสองคำ อะไรงั้น
มันดีกว่าข้าวเหนียวที่เลอะมือ …
ว่ากันจริงๆ น้อยครั้งมากนะ
ที่ผมจะได้กินกลางวันดีๆในวันที่ทำงาน
ทุกวันนี้แทบจะกินขนมปังแทนข้าวกลางวันอยู่แล้วล่ะ
ในขณะที่ลูกน้อง โดยเฉพาะสาวๆนั้น
ลั้ลลามาก ในมื้อกลางวัน
ออฟฟิศผมใกล้ห้างสรรพสินค้าใหญ่
พวกนางก็มักขับรถออกไปกินกันในร้านดีๆ เย็นๆ
แล้วก็ถ่ายเซลฟื่ลงเฟซ สร้างความอิจฉาริษยา
ให้ผมผู้เป็นนายจ้างยิ่งนัก….
…กินดีกว่ากูอีก ….ผมนึกในใจ 555….
…แล้ก็ต้องรีบตาลีตาเหลือกขับรถกลับออฟฟิศให้ทัน…
…เพื่อไรล่ะนั่น….
ที่เขียนโพสต์นี้ เพราะอยากบอกว่า
คนเราบางทีไม่ต้องไปสนใจภาพอะไรมากหรอก
คนรวยที่เขามีพอแล้ว เขาจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย
หลายคน ติดมาเป็นนิสัยกินง่าย
เพราะผ่านการทำงานหนักมาก่อน ทำเป็นประจำ
อย่างคุณอนุทินในรูปนี่ บางคนอาจว่าแกสร้างภาพ
ระดับเจ้าพ่อชิโนฯ มันต้องหรูๆ สิ
นี่คือความคิดของหลายคน
แต่รายนี้เป็นแบบนี้จริงๆครับ
พวกๆในชิโนฯ เล่าให้ฟังประจำ
มันก็แปลกดีนะ…
คนรวยมากๆจะกินง่ายมากๆ
แต่คนที่แค่พอมีบ้างกลับเป็นกลุ่มที่เลือกกินที่สุด
…เลือกมาก เน้นสบายมาก สร้างภาพมาก…
…มันก็เสียเวลามาก เสียเงินมาก…
…เลยไม่รวยมากใช่หรือเปล่า???….
…ลองคิดกันดูนะครับ…
อ้อ! ไม่ใช่ผมเชียร์คุณอนุทินหรืออะไรนะ
แค่เห็นข่าวพอดี และมั่นใจว่ารายนี้กินง่ายของจริง
เลยเอารูปมาประกอบ
แต่เรื่องง่ายกับภาษีชาวบ้านนี่ผมไม่โอเคนะ
สภาฯน้ำรั่วแก้ยัง แล้วเมื่อไหร่จะส่งมอบให้สมบูรณ์ครับท่าน
ค่าปรับก็ไม่โดน เรื่องนี้ผมไม่โอเคนะ 😅😅😅
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
